Giambattista Rubini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giambattista Rubini
kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 1642
Wenecja
Data i miejsce śmierci 17 lutego 1707
Rzym
biskup Vicenzy
Okres sprawowania 1684-1702
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 1689-1691
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 19 sierpnia 1683
Sakra biskupia 21 maja 1684
Kreacja kardynalska 13 lutego 1690
Aleksander VIII
Kościół tytularny San Marco
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 maja 1684
Konsekrator Alessandro Crescenzi
Współkonsekratorzy Pier Antonio Capobianco
Francesco Maria Giannotti

Giambattista Rubini (ur. w 1642 w Wenecji, zm. 17 lutego 1707 w Rzymie) – włoski kardynał[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Donato Rubiniego i Cristiny Medici, krewnym papieża Aleksandra VIII[1]. W młodości studiował na Uniwersytecie w Padwie gdzie obronił doktorat utroque iure[1]. Następnie pracował jako referendarz Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i był gubernatorem kilku miast m.in. Spoleto i Viterbo[1]. 19 sierpnia 1683 przyjął święcenia diakonatu, a dwa dni później prezbiteratu[2]. 15 maja 1694 został wybrany biskupem Vicenzy, z czego zrezygnował 25 marca 1702[2]. 13 lutego 1690 został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Lorenzo in Panisperna[2]. Od stycznia 1703 do stycznia 1704 pełnił rolę kamerlinga Kolegium Kardynałów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Rubini, Giambattista (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-09-10].
  2. a b c Giambattista Cardinal Rubini (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-09-10].