Domenico Tardini

Sukcesja apostolska
Data konsekracji	27 grudnia 1958
Konsekrator	Jan XXIII
Współkonsekratorzy	Girolamo Bartolomeo Bortignon; Gioacchino Muccin
Konsekrowani biskupi
Manuel Fernández-Conde y García del Rebollar	8 marca 1959
Gastone Mojaisky-Perrelli	1 listopada 1959

Domenico Tardini
	Kardynał diakon
	In auxilium meum festina Domine; Panie pospiesz ku ratunkowi memu
Kraj działania	Włochy
Data i miejsce urodzenia	29 lutego 1888 ; Rzym
Data i miejsce śmierci	30 lipca 1961 ; Rzym
	Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania	14 grudnia 1958–30 lipca 1961
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	20 września 1912
Nominacja biskupia	14 grudnia 1958; tytularny arcybiskup Laodiciea
Sakra biskupia	27 grudnia 1958
Kreacja kardynalska	15 grudnia 1958; Jan XXIII
Kościół tytularny	S. Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Domenico Tardini (ur. 29 lutego 1888 w Rzymie, zm. 30 lipca 1961 tamże) – włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii rzymskiej, kardynał i Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej.

Życiorys

Po święceniach w 1912 zaangażował się w pracę duszpasterską w Rzymie, a także na obrzeżach miasta. W 1921 został członkiem Kurii Rzymskiej. Pracował w kongregacji Nadzwyczajnych Spraw Kościoła. W latach 1923–1929 asystent Akcji Katolickiej. Od 1935 rozpoczął pracę w Sekretariacie Stanu, dochodząc za pontyfikatu Piusa XII do funkcji prosekretarza stanu. W owym czasie (lata 1944–1958) Stolica Apostolska nie posiadała Sekretarza Stanu. Jego funkcję pełnił sam papież. Dopiero po jego śmierci nowy zwierzchnik Kościoła Jan XXIII ogłosił go szefem watykańskiej dyplomacji i mianował kardynałem. Udzielił mu też osobiście sakry biskupiej.

Tardini był zaangażowany w akcję przygotowawczą do Soboru watykańskiego II. Rozesłał ankietę do wszystkich biskupów świata, w której mieli oni wybrać najważniejsze problemy, które miały być poddane dyskusji podczas soboru. Zmarł nie doczekawszy początku obrad. Pochowany w Viterbo.

Odznaczenia

Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (1953)^[1]
Wielki Oficer Orderu San Marino (San Marino, 1932)^[2]
Krzyż Wielki Orderu Chrystusa (Portugalia, 1940)^[3]
Krzyż Wielki Orderu Krzyża Świętego Rajmunda z Penafort (Hiszpania, 1952)^[4]
Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania, 1954)^[5]

Przypisy

↑ TARDINI S.E. Rev.ma Mons. Domenico, quirinale.it, 12 stycznia 1953 [dostęp 2025-09-11] (wł.).
↑ Honours [online], www.esteri.sm [dostęp 2025-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-11] (wł.).
↑ ENTIDADES ESTRANGEIRAS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas [online], www.ordens.presidencia.pt [dostęp 2025-09-11] .
↑ DECRETO de 18 de enero de 1952 por el que se concede la Gran Cruz de San Raimundo de Peñafort a Su Excelencia Revdma. Monseñor Domenico Tardini, Secretario de la Sagrada Congregación de Asuntos Eclesiásticos Extraordinarios., boe.es, 18 stycznia 1952 [dostęp 2025-09-11] (hiszp.).
↑ DECRETOS de, 18 de abril de 1054 por los que se concedela (Jrran Cruz de la Real y Muy Distinguida Orden de Carlos III a Monseñor Domenico Tardini, Monseñor Oioranni Battista Montini y señor Antonio. Caria Cárnciro [online], boe.es [dostęp 2025-09-11] (hiszp.).

Bibliografia

sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy. www2.fiu.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-24)].
Domenico Tardini [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2011-05-26] (ang.).

[1] TARDINI S.E. Rev.ma Mons. Domenico, quirinale.it, 12 stycznia 1953 [dostęp 2025-09-11] (wł.).

[2] Honours [online], www.esteri.sm [dostęp 2025-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-11] (wł.).

[3] ENTIDADES ESTRANGEIRAS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas [online], www.ordens.presidencia.pt [dostęp 2025-09-11] .

[4] DECRETO de 18 de enero de 1952 por el que se concede la Gran Cruz de San Raimundo de Peñafort a Su Excelencia Revdma. Monseñor Domenico Tardini, Secretario de la Sagrada Congregación de Asuntos Eclesiásticos Extraordinarios., boe.es, 18 stycznia 1952 [dostęp 2025-09-11] (hiszp.).

[5] DECRETOS de, 18 de abril de 1054 por los que se concedela (Jrran Cruz de la Real y Muy Distinguida Orden de Carlos III a Monseñor Domenico Tardini, Monseñor Oioranni Battista Montini y señor Antonio. Caria Cárnciro [online], boe.es [dostęp 2025-09-11] (hiszp.).

[6] w latach 1944–1958 nie było osoby na stanowisku sekretarza stanu, jego obowiązki pełnił osobiście biskup Rzymu

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[A]

Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1551–1644)	Girolamo Dandini (1551–1555) Carlo Borromeo (1560–1565) Tolomeo Gallio (1565–1566) Girolamo Rusticucci (1566–1572) Tolomeo Gallio (1572–1585) Decio Azzolini (1585–1587) Antonio Maria Graziani (1587–1590) Giovanni Andrea Caligari (1590–1591) Pierbenedetto Peretti (1592–1593) Pietro Aldobrandini i Cinzio Passeri Aldobrandini (1593–1605) Roberto Ubaldini (1605) Erminio Valenti (1605) Lanfranco Margotti (1605–1611) i Martino Malacrida (1605–1608) Porfirio Feliciani (1611–1621) i Giovanni Battista Perugini (1611–1614) Giovanni Battista Agucchi (1621–1623) Lorenzo Magalotti (1623–1628) Lorenzo Azzolini (1628–1632) Pietro Benessa (1632–1634) Francesco Adriano Ceva (1634–1643) Giovanni Battista Spada (1643–1644)
Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1644-1829)	Giovanni Giacomo Panciroli (1644–1651) Fabio Chigi (1651–1655) Giulio Rospigliosi (1655–1667) Decio Azzolini (1667–1669) Federico Borromeo (1670–1673) Francesco Nerli (1673–1676) Alderano Cibo (1676–1689) Giambattista Rubini (1689–1691) Fabrizio Spada (1691–1700) Fabrizio Paolucci (1700–1721) Giorgio Spinola (1721–1724) Fabrizio Paolucci (1724–1726) Nicolò Maria Lercari (1726–1730) Antonio Banchieri (1730–1733) Giuseppe Firrao (1733–1740) Silvio Valenti Gonzaga (1740–1756) Alberico Archinto (1756–1758) Luigi Maria Torregiani (1758–1769) Lazzaro Opizio Pallavicini (1769–1785) Ignazio Gaetano Boncompagni-Ludovisi (1785–1789) Francesco Saverio de Zelada (1789–1796) Ignazio Busca (1796–1797) Giuseppe Maria Doria Pamphili (1797–1799) Ercole Consalvi (1800–1806) Filippo Casoni (1806–1808) Giuseppe Maria Doria Pamphili (1808) Bartolomeo Pacca (1808–1814) Ercole Consalvi (1814–1823) Giulio Maria della Somaglia (1823–1828) Tommaso Bernetti (1828–1829)
Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (od 1829)	Giuseppe Albani (1829–1830) Tommaso Bernetti (1831–1836) Luigi Lambruschini (1836–1846) Tommaso Pasquale Gizzi (1846–1847) Gabriele Ferretti (1847–1848) Giuseppe Bofondi (1848) Giacomo Antonelli (1848) Antonio Francesco Orioli (1848, ad interim) Giovanni Soglia Ceroni (1848) Giacomo Antonelli (1848–1876) Giovanni Simeoni (1876–1878) Alessandro Franchi (marzec–lipiec 1878) Lorenzo Nina (1878–1880) Lodovico Jacobini (1880–1887) Mariano Rampolla del Tindaro (1887–1903) Rafael Merry del Val (1903–1914) Domenico Ferrata (1914) Pietro Gasparri (1914–1930) Eugenio Pacelli (1930–1939) Luigi Maglione (1939–1944) Pius XII^[A] (1944–1958) Domenico Tardini (1958–1961) Amleto Giovanni Cicognani (1961–1969) Jean-Marie Villot (1969–1979) Agostino Casaroli (1979–1991) Angelo Sodano (1991–2006) Tarcisio Bertone (2006–2013) Pietro Parolin (od 2013)

Biografia	konklawe 1958 herb Sotto il Monte Giovanni XXIII konklawe 1963 Kanonizacja stulecia
Pontyfikat	Beatyfikowani i kanonizowani przez Jana XXIII Sobór watykański II
Encykliki	Ad Petri Cathedram Sacerdotii Nostri Primordia Grata Recordatio Princeps Pastorum Mater et magistra Aeterna Dei Sapientia Paenitentiam Agere Pacem in terris
Książki	Dziennik duszy
Współpracownicy	Domenico Tardini Loris Capovilla Giovanni Battista Montini kardynałowie z nominacji Jana XXIII