Henryk Majewski (minister)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Majewski
Data urodzenia 2 grudnia 1951
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 12 stycznia 1991
do 23 grudnia 1991
Poprzednik Krzysztof Kozłowski
Następca Antoni Macierewicz

Henryk Majewski (ur. 2 grudnia 1951)[1] – polski polityk i działacz sportowy, w 1991 minister spraw wewnętrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Politechnikę Gdańską, której później – w latach 1975–1990 – był pracownikiem. Ukończył również Uniwersytet Gdański (wydział matematyczno-fizyczny) oraz (zaocznie) Szkołę Główną Handlową w Warszawie.

Od 1980 działacz „Solidarności”, w 1983 aresztowany na 7 miesięcy z powodów politycznych. W 1985 obronił doktorat (z wyróżnieniem) w katedrze Budowy Maszyn Politechniki Gdańskiej.

W październiku 1990 został pierwszym w kraju cywilnym zastępcą komendanta wojewódzkiego policji (w Gdańsku). W 1991 minister spraw wewnętrznych w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

W latach 1998–2002 prezydent Gdańskiego Klubu Sportowego „Wybrzeże”. Za jego kadencji Wybrzeże osiągnęło sukcesy, jak m.in. dwa złote medale Mistrzostw Polski piłkarzy ręcznych oraz brązowy medal DMP żużlowców. Były one okupione jednak późniejszymi problemami finansowymi, w wyniku których wszystkie sekcje klubu zostały ostatecznie rozwiązane (kontynuatorem tradycji sekcji żużlowej jest GKŻ Wybrzeże, a sekcji szczypiornistów klub AZS AWFiS Gdańsk). Sam Majewski został aresztowany w związku z zarzutem defraudacji 2 milionów złotych z kasy klubu. Zwolniony z aresztu po sześciu miesiącach we wrześniu 2004. Proces w jego sprawie rozpoczął się w 2005 i został umorzony w lutym 2007 z braku dowodów popełnienia przestępstwa[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dorota Abramowicz: Historia i życie byłego ministra Henryka Majewskiego. dziennikbaltycki.pl, 16 kwietnia 2011.
  2. Grzegorz Szaro: Nie ma sprawy Majewskiego. gazeta.pl, 1 lutego 2007.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]