Henryk Majewski (minister)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy ministra. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Henryk Majewski
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1951
Gdańsk
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 12 stycznia 1991
do 23 grudnia 1991
Poprzednik Krzysztof Kozłowski
Następca Antoni Macierewicz
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Henryk Józef Majewski[1] (ur. 2 grudnia 1951 w Gdańsku[2]) – polski polityk, inżynier, nauczyciel akademicki i działacz sportowy, uczestnik opozycji antykomunistycznej w okresie PRL, w 1991 minister spraw wewnętrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Mechaniczno-Technologicznego Politechniki Gdańskiej oraz studiów podyplomowych w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Studiował także fizykę na Uniwersytecie Gdańskim. Doktoryzował się w 1985 na Politechnice Gdańskiej. Od połowy lat 70. do drugiej połowy lat 90. był pracownikiem naukowym tej uczelni[2].

W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, zajmował się m.in. gromadzeniem materiałów dotyczących wydarzeń grudniowych z 1970. Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z prasą podziemną[2]. W styczniu 1984 aresztowany z przyczyn politycznych, zwolniony w lipcu tegoż roku na mocy amnestii[1][2].

W październiku 1990 został pierwszym w kraju cywilnym zastępcą komendanta wojewódzkiego Policji (w Gdańsku)[2]. Od stycznia do grudnia 1991 sprawował urząd ministra spraw wewnętrznych w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego[3]. Później do 1993 ponownie pełnił poprzednią funkcję w strukturze Policji. Działał następnie w Unii Wolności[2].

Od 1998 do 2002 zajmował stanowisko prezesa klubu sportowego GKS Wybrzeże Gdańsk[2]. W 2004 Henryk Majewski był tymczasowo aresztowany przez sześć miesięcy pod zarzutem defraudacji około 2 milionów złotych na szkodę tego klubu[2][4]. Ostatecznie w 2011 został uniewinniony w postępowaniu sądowym od zarzutu popełnienia tego czynu[2][4][5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2010)[6] i Komandorskim (2015)[7] Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dane osoby z katalogu osób „rozpracowywanych”. ipn.gov.pl. [dostęp 2021-06-06].
  2. a b c d e f g h i Majewski Henryk. gedanopedia.pl. [dostęp 2021-06-06].
  3. Rząd Jana Krzysztofa Bieleckiego. premier.gov.pl. [dostęp 2021-06-06].
  4. a b Grzegorz Szaro: Henryk Majewski uniewinniony przez gdański sąd. wyborcza.pl, 7 kwietnia 2011. [dostęp 2021-06-06].
  5. Dorota Abramowicz: Historia i życie byłego ministra Henryka Majewskiego. dziennikbaltycki.pl, 16 kwietnia 2011. [dostęp 2021-06-06].
  6. M.P. z 2011 r. nr 27, poz. 290
  7. M.P. z 2015 r. poz. 869