Robert Głębocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Głębocki
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1940
Trepałów (Wileńszczyzna)
Data i miejsce śmierci 21 lutego 2005
Gdańsk
Minister edukacji narodowej
Okres od 12 stycznia 1991
do 23 grudnia 1991
Przynależność polityczna Kongres Liberalno-Demokratyczny
Poprzednik Henryk Samsonowicz
Następca Andrzej Stelmachowski

Robert Głębocki (ur. 2 stycznia 1940 w majątku Trepałów na Wileńszczyźnie, zm. 21 lutego 2005 w Gdańsku) – polski astrofizyk, rektor Uniwersytetu Gdańskiego, działacz NSZZ „Solidarność”, minister edukacji narodowej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Po II wojnie światowej jego rodzina została przesiedlona. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Janusza Korczaka w Więcborku (1956). W 1961 ukończył astronomię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Tam też w 1966 obronił pracę doktorską.

Po studiach pracował w Zakładzie Astrofizyki PAN, od 1970 związany z Uniwersytetem Gdańskim. W 1972 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1979 otrzymał tytuł naukowy profesora. Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1989 profesora zwyczajnego. W latach 1972–1978 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Gdańskiego. W 1981 został wybrany na rektora tej uczelni, już w kwietniu 1982 odwołano go jednak jako działacza „Solidarności”.

W latach 1982–1985 był wiceprzewodniczącym Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Po 1991 zasiadał w Senacie Uniwersytetu Gdańskiego.

Był specjalistą astrofizyki i astronomii, autorem ponad 50 publikacji naukowych w pismach polskich i zagranicznych (w tym opublikowanie wraz ze współpracownikami obszernego katalogu prędkości rotacji gwiazd). Jego praca magisterska dotyczyła analizy efektu tzw. blanketingu w widmach gwiazd, rozprawa doktorska została poświęcona badaniom widma ciągłego gwiazd typów spektralnych A-M w aspekcie populacyjnym, a rozprawa habilitacyjna – procesom mikroturbulencji w atmosferach gwiazd w różnych obszarach diagramu Hertzsprunga-Russella.

W latach 1973–1979 i 1983–1989 zajmował stanowisko wiceprezesa, następnie do 1995 prezesa Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. Dwukrotnie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Astronomii PAN (1984–1989, 1993–1997). W latach 1993–1999 był dyrektorem Instytutu Fizyki Teoretycznej i Astrofizyki Uniwersytetu Gdańskiego. Przewodniczył Radzie Fundacji Astronomii Polskiej im. Mikołaja Kopernika. Otrzymał trzy nagrody MEN oraz nagrodę imienia Włodzimierza Zonna.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

12 stycznia 1991 został powołany na stanowisko ministra edukacji narodowej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego i pełnił tę funkcję do 23 grudnia tego samego roku. Od maja do grudnia 1991 był równocześnie wiceprzewodniczącym Komitetu Badań Naukowych.

Po okresie piastowania funkcji ministra pozostawał aktywny w życiu politycznym jako przewodniczący Krajowej Komisji Rewizyjnej Unii Wolności w latach 1994–1996. Od 1998 do 2002 z ramienia UW zasiadał w sejmiku pomorskim I kadencji, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Nauki, Edukacji, Kultury i Sportu. W 2002 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy koalicji POPiS (jako kandydat Platformy Obywatelskiej).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Anną Zielińską-Głębocką, posłanką na Sejm i ekonomistką. Został pochowany na gdańskim Cmentarzu Srebrzysko[1] (rejon IX, kwatera profesorów)[2].

Przypisy

  1. Robert Głębocki. gedanopedia.pl. [dostęp 16 kwietnia 2014].
  2. Wyszukiwarka miejsca pochówku w Gdańsku. zdiz.gda.pl. [dostęp 9 czerwca 2016].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]