Bernard Meretyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bernard Meretyn
Data urodzenia XVII w.
Data śmierci 3/4 stycznia 1759
Narodowość austriacka[1]
Praca
Budynki Sobór św. Jura, Ratusz w Buczaczu, Kościół Przemienienia Pańskiego w Tarnogrodzie, Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i klasztor Teatynów w Horodence, Kościół Wszystkich Świętych w Hodowicy, Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Nawarii

Bernard Meretyn (XVII w. – 3 lub 4 stycznia 1759) – lwowski architekt, prawdopodobnie pochodzący z terenów Cesarstwa Niemieckiego. Prekursor form rokokowych na ziemiach polskich[2].

Życiorys[edytuj]

Brak jest danych o życiu Bernarda Meretyna przed jego przybyciem do Lwowa w roku 1738. Współpracował z architektem Marcinem Urbanikiem z Zamościa. Obydwaj nie należeli do lwowskiego cechu budowniczych, co stało się przyczyną nieustających konfliktów. Początkowo jego protektorem był radca miejski Carlo Garani, dla którego przebudował kamienicę i pałac we Lwowie, zwany później pałacem Biesiadeckich. Potem architekta zaprotegował starosta kaniowski Mikołaj Bazyli Potocki, który zlecił mu prace w Horodence i Buczaczu. Meretyn współpracował z rzeźbiarzem Janem Jerzym Pinzelem. Od 1745 roku był architektem nadwornym króla Augusta III.

W roku 1742 Meretyn zajmował się przebudową kościoła i klasztoru karmelitanek trzewiczkowych we Lwowie. Wiele projektów Meretyna zrealizowano dopiero po jego śmierci.

Jego twórczość oraz Franca Antona Pilgrama mieli wspólne genezę[3].

Realizacje[edytuj]

Dzieła przypisywane

Dzieła przypisywane (z reguły bezpodstawnie)

Przypisy

  1. Meretyn Bernard
  2. Górska Aleksandra: Kresy. Przewodnik. Kraków: Wydawnictwo Kluszczynski, 2005, s. 32. ISBN 83-7447-006-2.
  3. Piotr Krasny, Kościół parafialny w Hodowicy [w] Sztuka Kresów Wschodnich: materiały sesji naukowej, Kraków, t. 1, s. 43. [dostęp 2016-12-20].
  4. Piotr Krasny, Jakub Sito: "Pan Piotr Polejowski snycyrz lwowski" i jego dzieła w kościele Franciszkanów w Przemyślu. [w:] Sztuka Kresów Wschodnich: materiały sesji naukowej. Kraków, 2003, nr 5, s. 178. [dostęp 2016-12-15]

Bibliografia[edytuj]

  • Zbigniew Hornung, Merenyn Bernard (zm. 1759) [w] Polski Słownik Biograficzny, Wrocław — Warszawa — Kraków — Gdańsk : Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1978, t. ХХ/3, zeszyt 86, 409—616 s., s. 442—444.

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Орест Лильо, Майстер-будівничий Мартин Урбанік [w] Діяльність будівничих Львова першої половини XVIII ст. в контексті європейських зв'язків: особливості формування і розбудови. (ukr.) [dostęp 2016-12-29]