Jeżozwierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeżozwierz
Hystrix[1]
Linnaeus, 1758[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – jeżozwierz afrykański (H. cristata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd jeżozwierzowce
Infrarząd jeżozwierzokształtne
Rodzina jeżozwierzowate
Rodzaj jeżozwierz
Typ nomenklatoryczny

Hystrix cristata Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Jeżozwierz[5] (Hystrix) – rodzaj ssaka z rodziny jeżozwierzowatych (Hystricidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce (Libia, Algieria, Maroko, Mauretania, Senegal, Gambia, Gwinea Bissau, Sierra Leone, Liberia, Wybrzeże Kości Słoniowej, Mali, Burkina Faso, Ghana, Togo, Benin, Niger, Nigeria, Kamerun, Czad, Sudan, Erytrea, Dżibuti, Somalia, Etiopia, Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Rwanda, Burundi, Uganda, Kenia, Tanzania, Malawi, Zambia, Angola, Namibia, Botswana, Zimbabwe, Mozambik, Eswatini, Lesotho i Południowa Afryka; być może Republika Środkowoafrykańska i Egipt), Azji (Turcja, Izrael, Jordania, Syria, Jemen, Arabia Saudyjska, Gruzja, Armenia, Irak, Iran, Kazachstan, Turkmenistan, Afganistan, Chiny, Pakistan, Indie, Sri Lanka, Bangladesz, Mjanma, Nepal, Laos, Wietnam, Tajlandia, Malezja, Filipiny, Brunei i Indonezja; być może Kirgistan, Tadżykistan i Uzbekistan) i Europie (Włochy)[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 450–930 mm, długość ogona 60–190 mm, długość tylnej stopy 69–114 mm, długość ucha 25–48 mm; masa ciała 3,8–27 kg[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Hystrix: gr. υστριξ ustrix „jeżozwierz”, być może od υς us „wieprz”; θριξ thrix, τριχος trikhos „włosy”[7].
  • Acanthion: gr. ακανθιων akanthiōn „jeżozwierz”[8]. Gatunek typowy: Hystrix javanica F. Cuvier, 1823.
  • Acanthochoerus: gr. ακανθα akantha „kolec”; χοιρος choiros „świnia”[8]. Gatunek typowy: Acanthochoerus grotei J.E. Gray, 1866 (= Hystrix brachyura Linnaeus, 1758).
  • Oedocephalus: gr. οίδέω oideō „puchnąć, być obrzmiałym”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”[9]. Gatunek typowy: Acanthion cuvieri J.E. Gray, 1847 (= Hystrix cristata Linnaeus, 1758).
  • Thecurus: gr. θηκη thēkē „skrzynia, pudło, kapsuła”[10]; ουρα oura „ogon”[11][12]. Gatunek typowy: Thecurus sumatrae Lyon, 1907.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące podrodzaje wraz z gatunkami[6][5][13]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hystrix, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 56. (łac.)
  3. Gray 1866 ↓, s. 309.
  4. Gray 1866 ↓, s. 308.
  5. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 286. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b c E. Barthelmess: Family Hystricidae (Old World Porcupines). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 324–329. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.)
  7. Palmer 1904 ↓, s. 345.
  8. a b Palmer 1904 ↓, s. 72.
  9. Palmer 1904 ↓, s. 471.
  10. Jaeger 1944 ↓, s. 234.
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 247.
  12. a b M.W. Lyon. Notes on the porcupines of the Malay Peninsula and Archipelago. „Proceedings of the United States National Museum”. 32, s. 582, 1907 (ang.). 
  13. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Hystrix. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2019-10-06].
  14. F. Cuvier. Examen des ESpèces du Genre Porc-épic, et formation des genres ou sous-genres Acânthion, Eréthizori, Sinéthère et Sphiggure. „Mémoires du Muséum d’Histoire Naturelle”. 9, s. 425, 431, 1823 (fr.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.E. Gray. On the Species of Porcupines in the Gardens of the Society and in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1866, s. 306-311, 1866 (ang.). 
  2. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904 (ang.). 
  3. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1-256. (ang.)