Kim Källström

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kim Källström
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Kim Mikael Källström[1]
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1982
Sandviken, Szwecja
Wzrost 185 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Djurgårdens IF
Numer w klubie 16
Kariera juniorska
Lata Klub
1986–1989 Sandvikens
1990–1996 Partille
1997–1998 Häcken
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1999–2001 Häcken 69 (14)
2001–2003 Djurgårdens 48 (26)
2004–2006 Stade Rennais 83 (20)
2006–2012 Olympique Lyon 199 (17)
2012–2015 Spartak Moskwa 58 (6)
2014 Arsenal (wyp.) 4 (1)
2015–2017 Grasshopper 49 (1)
2017– Djurgårdens IF 28 (3)
W sumie: 538 (88)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1997–1998  Szwecja U-16 32 (12)
1999  Szwecja U-18 2 (0)
2000–2003  Szwecja U-21 21 (5)
2001–2016  Szwecja 131 (16)
W sumie: 186 (33)
  1. Aktualne na: 4 grudnia 2017.
  2. Aktualne na: 4 grudnia 2017.

Kim Mikael Källström (wym. [ˈkɪm ˈɕɛlˈstrœm]; ur. 24 sierpnia 1982 w Sandviken) – szwedzki piłkarz występujący na pozycji pomocnika w Djurgårdens IF. W reprezentacji Szwecji zadebiutował w 2001 roku podczas spotkania towarzyskiego z Finlandią. Syn trenera oraz byłego piłkarza, Mikaela Källströma.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku Källström trafił do młodzieżowej drużyny lokalnego Sandvikens IF. Trzy lata później jego rodzina przeniosła się do Partille, zaś sam Källström rozpoczął treningi w Partille IF[2][3]. Następnie trafił do BK Häcken, w którym zadebiutował w dorosłym futbolu. W 1999 roku, w swoim pierwszym sezonie w pierwszym zespole, awansował wraz z klubem do szwedzkiej ekstraklasy[4]. Dwa lata później Häcken spadło do Superettan, jednak sam Källström, strzelając m.in. osiem bramek[5], zainteresował swoją osobą Djurgårdens IF, gdzie przeszedł ostatecznie za kwotę 5 milionów koron szwedzkich[6].

Djurgårdens[edytuj | edytuj kod]

W swoim pierwszym sezonie w Djurgården, Källström zdobył wraz z klubem dublet, zwyciężając zarówno w rozgrywkach ligowych, jak i w Pucharze Szewecji. Z dorobkiem 12 bramek został także najlepszym strzelcem zespołu[7]. Rok później Djurgården obroniło mistrzostwo kraju, zaś Källström z 14 golami ponownie został najlepszym strzelcem klubu i wicekrólem strzelców całej ekstraklasy[7]. W sezonie 2002/03 zanotował także dwa trafienia w rozgrywkach o Puchar UEFA podczas spotkań z irlandzkim Shamrock Rovers[8] i duńskim København[9].

Stade Rennais[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku podczas styczniowego okienka transferowego Källström podpisał kontrakt z francuskim Stade Rennais[10]. W nowych barwach zadebiutował 4 stycznia podczas spotkania Pucharu Francji z Angers. 10 stycznia rozegrał swój pierwszy mecz w Ligue 1, zaś Rennes przegrało 0:2 z Toulouse FC[11]. Tydzień później podczas wygranego 4:0 spotkania z FC Sochaux-Montbéliard zdobył swoją pierwszą bramkę dla nowego klubu[11]. Sezon 2003/04 zakończył z dorobkiem siedmiu bramek w osiemnastu występach[11].

W kolejnych rozgrywkach Källström rozegrał 31 spotkań ligowych, w których zdobył pięć bramek, czym przyczynił się do zajęcia przez Rennes czwartego miejsca, które umożliwiło klubowi grę w Pucharze UEFA[11]. 5 lutego 2005 roku podczas przegranego 1:3 meczu z Olympique Marsylią po raz pierwszy w karierze został ukarany czerwoną kartką, a w konsekwencji wyrzucony z boiska[11].

W sezonie 2005/06 zdobył osiem bramek, co jest jego najlepszym wynikiem podczas gry we Francji[11]. W czerwcu 2006 roku Rennes zaakceptowało ofertę Olympique Lyon, która za kartę zawodniczą Källströma zaoferowała osiem milionów euro[12]. Podczas dwuipółletniego pobytu w Rennes Källström zdobył ostatecznie 20 bramek w 83 ligowych występach[13].

Olympique Lyon[edytuj | edytuj kod]

Po udanym okresie w Rennes, w czerwcu 2006 roku Källström przeszedł do Lyonu, z którym to klubem zdobył w kolejnych latach szereg trofeów[10]. 30 lipca zadebiutował w barwach Lyonu podczas zremisowanego 1:1 (i wygranego po serii rzutów karnych) spotkania Superpucharu Francji z Paris Saint-Germain. Pięć dni później rozegrał pierwszy mecz ligowych jako gracz Lyonu, który wygrał wówczas 3:1 z FC Nantes[14]. 17 października podczas wygranego 3:0 spotkania Ligi Mistrzów z ukraińskim Dynamem Kijów Källström zdobył swoją pierwszą bramkę dla klubu[15]. Lyon zakończył fazę grupową rozgrywek bez ani jednej porażki, pokonując m.in. Real Madryt[16] i odpadając dopiero w 1/8 finału z włoską Romą[17]. 22 października podczas wygranego 4:1 meczu z Olympique Marsylią zdobył pierwszego gola dla Lyonu w Ligue 1[18]. Zdobywał bramki także w spotkaniach z AS Saint-Étienne[19] oraz AS Nancy[20], czym przyczynił się do zdobycia przez Lyon szóstego tytułu mistrza Francji z rzędu[21]. 31 marca 2007 roku pojawił się na boisku w 68. minucie przegranego 0:1 meczu finałowym Pucharu Ligi Francuskiej z Girondins Bordeaux[22].

Källström w barwach Lyonu w 2010 roku

Przed sezonem 2007/08 zainteresowanie Källströmem wyraziła hiszpańska Valencia CF, jednak oferta w wysokości 13 milionów euro została odrzucona przez Lyon[23]. Szwed pozostał w klubie, jednak podczas przegranego 0:1 spotkania 2. kolejki Ligue 1 opluł bocznego arbitra, za co otrzymał karę jednego meczu zawieszenia[24]. 29 września w wygrany 3:0 meczu z RC Lens zdobył pierwszą bramkę w sezonie[25]. Tydzień później, podczas wygranego 3:1 spotkania z Bordeaux, trafił do siatki ponownie[26]. 8 listopada zdobył bramkę w wygranym 4:2 meczu Ligi Mistrzów z niemieckim VfB Stuttgart[27]. Jednakże, ponownie w tych rozgrywkach Lyon doszedł tylko do 1/8 finału, gdzie został wyeliminowany przez Manchester United[28]. 2 grudnia 2007 roku zdobył dwie bramki i zanotował asystę w wygranym 5:0 spotkaniu ze Strasbourgiem[29]. W wygranym 3:1 meczu ostatniej kolejki sezonu z AJ Auxerre Källström zdobył kolejną bramkę, zaś Lyon zakończył sezon siódmym tytułem mistrzowskim z rzędu[30]. 24 maja 2008 roku Källström wyszedł w podstawowym składzie Lyonu na finał pucharu kraju, podczas którego Olympique wygrało 1:0 z Paris Saint-Germain[31].

Källström oraz Cristiano Ronaldo podczas spotkania Ligi Mistrzów 18 października 2011 roku

16 listopada 2008 roku Källström zdobył swoją pierwszą bramkę w sezonie 2008/09. Stało się to w wygranym 2:1 spotkaniu z Bordeaux, po którym Lyon umocnił się na pierwszym miejscu w tabeli z siedmiopunktową przewagą[32]. Drugiego i ostatniego w tych rozgrywkach gola zdobył 1 marca 2009 roku podczas zremisowanego 1:1 meczu z Rennes[33]. Słaba końcówka sezonu sprawiła jednak, że Lyon spadł na trzecie miejsce, zaś mistrzostwo kraju zdobyło ostatecznie Bordeaux[34].

W kolejnych rozgrywkach Källström zdobył cztery bramki w spotkaniach ligowych Lyonu[11]. Pierwsza padła 3 października 2009 roku w wygranym 2:0 meczu z Lens[35]. 20 stycznia 2010 roku podczas wygranego 3:1 spotkania z FC Lorient strzelił z kolei dwa gole[36]. Ostatnia bramka została przez niego zdobyta w przedostatniej kolejce sezonu, w zremisowanym 2:2 meczu z Valenciennes FC[37]. Ostatecznie Lyon zakończył sezon na drugim miejscu z sześcioma punktami straty do pierwszej Marsylii[38], z którą w trakcie rozgrywek zremisował 5:5[39]. Lepiej poszło klubowi w Lidze Mistrzów, gdzie zanotował on swój najlepszy występ w historii[40]. Sam Källström zdobył bramkę w wygranym 4:0 meczu z węgierskim Debreceni VSC[41] oraz rozegrał w sumie jedenaście spotkań, pomagając dojść Lyonowi do półfinału, gdzie klub odpadł po dwumeczu z Bayernem Monachium[7].

W sezonie 2010/11, poza grą w linii pomocy, okazjonalnie Källström ustawiany był także na pozycji lewego obrońcy[42][43]. W trakcie cały rozgrywek strzelił trzy gole[11], m.in. w zremisowanym 1:1 spotkaniu z późniejszym mistrzem kraju Lille OSC[44].

Sezon 2011/12 był dla Källströma ostatnim w barwach Lyonu. W jego trakcie rozegrał 32 spotkania ligowego, nie zdobywając przy tym żadnej bramki[11]. W Pucharze Francji strzelił gola oraz zanotował asystę w wygranym 3:1 ćwierćfinałowym meczu z Paris Saint-Germain[45]. W półfinale Lyon zwyciężył 4:0 z Gazélec Ajaccio, dzięki czemu awansował do finału rozgrywek[46], w którym Källström rozegrał pełne 90 minut, zaś jego klub wygrał 1:0 z Quevilly[47]. Lyon dotarł także do finału pucharu ligi, po drodze pokonując Lille m.in. dzięki bramce Källstroma[48]. Mimo to, Lyon nie zdobył dubletu i w finale przegrał 0:1 po dogrywce z Marsylią[49]. W sierpniu 2012 roku Källström po sześciu sezonach opuścił Lyon, rozgrywając w sumie 283 spotkania, zdobywając dwa tytuły mistrzowskie, dwa puchary kraju oraz dwa superpuchary[50], a także dwukrotnie docierając z klubem do finału pucharu ligi[11].

Spartak Moskwa[edytuj | edytuj kod]

28 lipca 2012 roku Källström za kwotę 3 milionów euro (oraz 600 tysięcy zmiennych) przeszedł do rosyjskiego Spartaka Moskwa[51][52]. 15 września zadebiutował w rozgrywkach Priemjer-Ligi podczas zremisowanego 2:2 spotkania z Kubaniem Krasnodar[53]. 29 września w wygranym 3:1 meczu z Amkarem Perm zdobył swoją pierwszą bramkę dla Spartaka[54]. Källström wystąpił także we wszystkich spotkaniach Spartaka podczas fazy grupowej Ligi Mistrzów, będąc m.in. ukaranym czerwoną kartką 5 grudnia w przegranym 1:2 spotkaniu ze szkockim Celtikiem[55].

Wypożyczenie do Arsenalu[edytuj | edytuj kod]

31 stycznia 2014 Källström trafił na zasadzie półrocznego wypożyczenia do angielskiego Arsenalu[56]. Na wypożyczenie zdecydowano się pomimo kontuzji pleców, która została wykryta podczas testów medycznych[57]. 25 marca Källström rozegrał pierwszy mecz w barwach Arsenalu, zastępując na boisku Tomáša Rosickiego w 79. minucie ligowego spotkania ze Swansea City[58]. Kolejny jego występ miał miejsce dwa tygodnie później, podczas półfinału Pucharu Anglii z broniącym tytułu Wigan Athletic. Källström pojawił się na boisku w dogrywce, by później wykorzystać jedenastkę podczas wygranej przez Arsenal 4:2 serii rzutów karnych[59]. Trzy dni później po raz pierwszy pojawił się w wyjściowym składzie Arsenalu, który wygrał wówczas 3:1 z West Hamem United[60]. Sezon zakończył z dorobkiem czterech spotkań, a także sięgnął z klubem po Puchar Anglii.

Powrót do Spartaka[edytuj | edytuj kod]

Latem 2014 roku Källström powrócił do zespołu Spartaka. 2 listopada tego samego roku zrobił dwie bramki w zremisowanym 3:3 meczu z Kubaniem Krasnodar.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Källström zadebiutował w reprezentacji Szwecji w 2001 roku podczas spotkania z Finlandią. Wraz z kadrą brał udział w Mistrzostwach Europy 2004[61], Mistrzostwach Świata 2006[62], Mistrzostwach Europy 2008[63] oraz Mistrzostwach Europy 2012. Podczas eliminacji do tego ostatniego turnieju zdobył pierwszą bramkę w wygranym 3:2 meczu z Holandią, które to zwycięstwo dało Szwecji awans do mistrzostw[64]. Podczas spotkania eliminacyjnego do Mistrzostw Świata 2014 z Niemcami, Källström wszedł na boisko w drugiej połowie i pomógł Szwecji odrobić czterobramkową stratę i doprowadzić do remisu 4:4[65].

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Källström jest środkowym pomocnikiem, jednak potrafi także grać po lewej stronie środkowej formacji. Może pełnić rolę głęboko osadzonego rozgrywającego lub też zawodnika z zadaniami bardziej ofensywnymi. Znany jest także z umiejętności precyzyjnego wykonywania rzutów wolnych lewą nogą[66].

Statystyki kariery klubowej[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 9 czerwca 2015)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Häcken 1999 Superettan 22 4 2 1 24 5
2000 Allsvenskan 23 2 3 1 26 3
2001 Allsvenskan 24 8 1 0 25 8
Ogólnie 69 14 6 2 0 0 0 0 75 16
Djurgårdens 2002 Allsvenskan 24 12 6 3 6 1 36 16
2003 Allsvenskan 24 14 3 1 2 0 29 15
Ogólnie 48 26 9 4 0 0 8 1 65 31
Stade Rennais 2003/04 Ligue 1 18 7 3 0 0 0 21 7
2004/05 Ligue 1 31 5 1 0 1 1 33 6
2005/06 Ligue 1 34 8 5 1 0 0 4 0 43 9
Ogólnie 83 20 9 1 1 1 4 0 97 22
Olympique Lyon 2006/07 Ligue 1 33 3 3 0 4 0 6 1 46 4
2007/08 Ligue 1 37 5 6 0 2 0 8 1 53 6
2008/09 Ligue 1 32 2 2 0 1 0 6 0 41 2
2009/10 Ligue 1 32 4 2 0 0 0 13 1 47 5
2010/11 Ligue 1 33 3 2 0 1 0 6 0 42 3
2011/12 Ligue 1 32 0 6 1 4 1 9 0 51 2
Ogólnie 199 17 21 1 12 1 48 3 280 22
Spartak Moskwa 2012/13 Priemjer-Liga 20 2 1 0 6 0 27 2
2013/14 Priemjer-Liga 10 1 1 0 1 0 12 1
Arsenal (wyp.) 2013/14 Premier League 3 0 1 0 0 0 0 0 4 0
Ogólnie 3 0 1 0 0 0 0 0 4 0
Spartak Moskwa 2014/15 Priemjer-Liga 28 3 0 0 0 0 28 3
Ogólnie 58 6 2 0 0 0 7 0 67 6
Ogólnie w karierze 460 83 48 8 13 2 67 4 588 97

Statystyki kariery reprezentacyjnej[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Rok Występy Gole
Szwecja 2001 2 0
2002 5 0
2003 7 1
2004 10 1
2005 7 2
2006 12 2
2007 9 2
2008 10 3
2009 9 2
2010 7 0
2011 11 3
2012 9 0
2013 10 0
2014 3 0
Ogólnie 111 16

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Djurgården[edytuj | edytuj kod]

Olympique Lyon[edytuj | edytuj kod]

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. List of Players under Written Contract Registered Between 01/02/2014 and 28/02/2014 (ang.). The Football Association. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  2. Knatten som blev kung (szw.). Gefle Dagblad, 18 października 2012. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  3. Partille IF (szw.). Partille IF. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  4. Robbie Thomson: Källström: 'Extremely happy in France' (ang.). Ligue 1, 19 kwietnia 2011. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  5. Kim Källström – Player profile (fr.). Olympique Lyon. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  6. Benjamin Thorén: Kim Källström klar för Djurgården (szw.). Sportbladet, 12 grudnia 2001. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  7. a b c Kim Källström (ang.). UEFA, 22 maja 2012. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  8. Rovers made to suffer by Swedes (ang.). UEFA, 15 sierpnia 2002. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  9. Djurgarden down Danes (ang.). UEFA, 3 października 2002. [dostęp 28 kwietnia 2014].
  10. a b Kim Källström (fr.). Stade Rennais Online. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  11. a b c d e f g h i j Kim KÄLLSTRÖM (ang.). Ligue 1. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  12. Sweden midfielder Kallstrom joins Lyon (ang.). ESPN, 2 czerwca 2006. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  13. Samuel Stevens: Player profile: Who is Arsenal target Kim Kallstrom? (ang.). The Independent, 31 stycznia 2014. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  14. Nantes 1-3 Lyon (ang.). ESPN, 4 sierpnia 2006. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  15. Dynamo Kiev 0-3 Lyon (ang.). ESPN, 17 października 2006. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  16. Lyon enjoy repeat performance (ang.). UEFA, 14 września 2006. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  17. Ruthless Roma reach last eight (ang.). UEFA, 7 marca 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  18. Marseille 1-4 Lyon (ang.). ESPN, 22 października 2006. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  19. St Etienne 1-3 Lyon (ang.). ESPN, 3 marca 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  20. Nancy 0-3 Lyon (ang.). ESPN, 17 marca 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  21. John Sinnott: Six-in-a-row Lyon (ang.). BBC, 22 kwietnia 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  22. Lyon 0-1 Bordeaux (fr.). L'Équipe, 31 marca 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  23. Valencia jagar Källström (szw.). Sydsvenkan, 19 lipca 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  24. Lyon man Kallstrom gets spit ban (ang.). FIFA, 16 sierpnia 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  25. Lyon 3-0 Lens (ang.). ESPN, 29 września 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  26. Bordeaux 1-3 Lyon (ang.). ESPN, 7 października 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  27. Improving Lyon resist Stuttgart revival (ang.). UEFA, 8 listopada 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  28. Chris Bevan: Man Utd 1-0 Lyon (agg 2-1) (ang.). BBC, 4 marca 2008. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  29. Lyon 5-0 Strasbourg (ang.). ESPN, 2 grudnia 2007. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  30. Lyon clinch seventh straight French crown (ang.). CNN, 17 maja 2008. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  31. Lyon 1-0 Paris-SG (fr.). L'Équipe, 24 maja 2008. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  32. Ben Lyttleton: Lyon get by with a little help from a little friend (ang.). The Guardian, 17 listopada 2008. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  33. Lyon 1-1 Rennes (ang.). ESPN, 1 marca 2009. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  34. Ben Lyttleton: Bordeaux claim Ligue 1 title to justify faith in Laurent Blanc (ang.). The Guardian, 1 czerwca 2009. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  35. Lens 0-2 Lyon (ang.). ESPN, 3 października 2009. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  36. Lorient 1-3 Lyon (ang.). ESPN, 20 stycznia 2010. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  37. Valenciennes 2-2 Lyon (ang.). ESPN, 8 maja 2010. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  38. Didier Deschamps hails Marseille's 'extraordinary' Ligue 1 title win (ang.). The Guardian, 6 maja 2010. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  39. Lyon manager frustrated after 5-5 draw with Marseille (ang.). The Guardian, 9 listopada 2009. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  40. Jonathan Stevenson: Bordeaux 1 – 0 Lyon (agg 2 – 3) (ang.). BBC, 7 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  41. Debrecen floored by early Lyon blitz (ang.). UEFA, 29 września 2009. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  42. Nicolas Lagavardan: L1 : le PSG refroidit l'OM, Lyon à réaction, Saint-Etienne au frigo (fr.). TOP Mercato, 8 listopada 2010. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  43. L’incontournable Kim Källström (fr.). Olympique Lyon, 26 września 2011. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  44. Lille creep back on top after Lyon draw (ang.). UEFA, 27 lutego 2011. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  45. PSG 1-3 OL (ang.). Paris Saint-Germain, 21 marca 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  46. GFCO Ajaccio 0-4 Lyon (fr.). L'Équipe, 10 kwietnia 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  47. Lyon 1-0 Quevilly (fr.). L'Équipe, 28 kwietnia 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  48. Lyon 2-1 Lille (fr.). L'Équipe, 11 stycznia 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  49. Marseille bat Lyon 1-0, remporte la Coupe de la Ligue... et sauve sa saison (fr.). Le Parisien, 14 kwietnia 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  50. Kim Källström and OL (ang.). Olympique Lyon, 2 sierpnia 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  51. «СПАРТАК» И «ЛИОН» ДОСТИГЛИ ДОГОВОРЁННОСТИ О ПЕРЕХОДЕ ЧЕЛЬСТРЁМА (ros.). Spartak Moskwa, 28 lipca 2012. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  52. Winner of the Trophée des Champions in New York. Summer 2012 trading window. New sponsors and renewal of sponsorship agreements (ang.). Olympique Lyon, 10 września 2012. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  53. ПЕРВАЯ НИЧЬЯ В ЧЕМПИОНАТЕ (ros.). Spartak Moskwa, 15 września 2012. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  54. ВОЛЕВАЯ ПОБЕДА В ПЕРМИ (ros.). Spartak Moskwa, 29 września 2012. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  55. Celtic 2-1 Spartak Moscow: Kris Commons spot kick sees Celts into last 16 (ang.). Scottish Television, 5 grudnia 2012. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  56. Club agrees loan move for Kim Kallstrom (ang.). Arsenal, 31 stycznia 2014. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  57. Kim Kallstrom: Arsenal signing injured back in beach game (ang.). BBC, 1 lutego 2014. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  58. Che Thomas: PICTURES: Swedish star finally makes Arsenal debut (ang.). HITC Sport, 25 marca 2014. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  59. Phil McNulty: Wigan 1-1 Arsenal (ang.). BBC, 12 kwietnia 2014. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  60. Pete Oliver: Arsenal 3-1 West Ham (ang.). BBC, 15 kwietnia 2014. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  61. Sweden squad (ang.). BBC, 3 czerwca 2004. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  62. Sweden World Cup Squad 2006 (ang.). 1800-WorldCup.com. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  63. Sweden Euro 2008 Squad (ang.). Soccerlens, 31 maja 2008. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  64. Sweden 3-2 Netherlands (ang.). UEFA, 11 października 2011. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  65. Germany 4-4 Sweden (ang.). FIFA, 16 października 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].
  66. Gabrielle Marcotti: Euro 2012 Preview: Sweden (ang.). Sports Illustrated, 6 czerwca 2012. [dostęp 30 kwietnia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]