Lidia (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Lidia
Ilustracja
Miejsce urodzenia Tiatyra
Data i miejsce śmierci koniec I wieku
Filippi
Czczona przez Kościół katolicki
kościoły ewangelickie
Cerkiew prawosławną
Wspomnienie 3 sierpnia lub 20 maja (kat.),
27 stycznia lub 25 października (ewang.)
Patronka farbiarzy

Lidia z Tiatyry (gr. Λυδία)[1] – postać biblijna pochodząca z Tiatyry w Azji Mniejszej (współczesny Akhisar w Turcji), wspomniana w Dziejach Apostolskich[2], uczennica apostoła Pawła, pierwsza osoba na kontynencie europejskim, która przyjęła chrystianizm, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.

W Dziejach Apostolskich określano ją jako „bojącą się Boga”[3] (określano tak prozelitów żydowskich, którzy nie wypełniali wszystkich przepisów Prawa Mojżeszowego). Wyrabiała i sprzedawała purpurę w Filippi (dzisiejsze ruiny k. Krinides) w Macedonii. Purpura była tkaniną luksusową, którą chętnie nosili Rzymianie jako część ubioru; prawdopodobnie Lidia była osobą zamożną.

Około roku 55 do Filippi zawitał Paweł z Tarsu, nazywany Apostołem Narodów. W Filippi prawdopodobnie nie było synagogi i Lidia jako osoba pobożna w szabat wraz z innymi bogobojnymi kobietami zgromadzały się nad rzeką poza miastem - gdzie po raz pierwszy Paweł ją spotkał i nauczał „W szabat wyszliśmy za bramę nad rzekę, gdzie - jak sądziliśmy - było miejsce modlitwy. I usiadłszy rozmawialiśmy z kobietami, które się zeszły.” (Dz 16, 13 BT).

Pod wpływem tych nauk Lidia wraz ze swoimi domownikami przyjęła chrzest. Gdy usłyszała o Jezusie Chrystusie uwierzyła słowom Pawła i jak mówi Biblia: „(..) Pan otworzył jej serce, tak że uważnie słuchała słów Pawła.” (Dz 16, 14 BT).

Po chrzcie, poprosiła apostoła Pawła i towarzyszących mu Łukasza i Sylasa, aby przyjęli gościnę w jej domu. Paweł w Flp 1, 3-5 (BT), chwali w nim ich ofiarność - możliwe, iż wspomina tu gościnność Lidii - jej dom stał się ośrodkiem życia chrześcijańskiego i dał początek powstającemu w Filippi ośrodkowi chrześcijaństwa.

Kult[edytuj]

Cezary Baroniusz wprowadził imię świętej Lidii do Martyrologium Rzymskiego w 1584 roku.

Święta Lidia jest patronką farbiarzy.

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 3 sierpnia lub 20 maja. Ewangelicy wspominają Lidię 27 stycznia lub 25 października.

Niektórzy wyznawcy prawosławia również wspominają uczennicę św. Pawła 20 maja/2 czerwca[a], tj. 2 czerwca według kalendarza gregoriańskiego.

Podania Kościoła katolickiego opisują tylko dwie kobiety o tym imieniu; wspomnienie drugiej świętej (wspominanej w licznej grupie męczenników) przypada na 27 marca.

W kalendarzu świętych Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego w Ameryce poświęcono jej 27 stycznia, wraz z Dorkas i Febą. Kościół Luterański Synodu Missouri poświęcił jej 25 października, Kościół Episkopalny w Stanach Zjednoczonych poświęcił jej 27 stycznia.

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

Przypisy

  1. Imię tłumaczone jako Lidyjka (Konkordancja Stronga 3070).
  2. Dz 16,14-15
  3. Gr. σεβόμενη τον Θεον (Dz 16,14).

Bibliografia[edytuj]