Marduk-zakir-szumi II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marduk-zakir-szumi II – król Babilonii w 703 roku p.n.e. Zorganizował rebelię, która pozbawiła władzy w Babilonie króla asyryjskiego Sennacheryba. Sam został obalony po zaledwie dwóch tygodniach panowania przez wieloletniego (byłego) króla Marduk-apla-iddinę II[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marc van de Mieroop: Historia starożytnego Bliskiego Wschodu ok. 3000-323 p.n.e.. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, s. 258. ISBN 978-83-233-2540-6.