Samsu-ditana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa Mezopotamii w czasach panowania I dynastii z Babilonu (od Hammurabiego do Samsu-ditany)

Samsu-ditana (Samsu-ditāna)[1] - jedenasty, ostatni król Babilonii z I dynastii z Babilonu, syn i następca Ammi-saduqi, panował przez 31 lat (1626-1595 p.n.e. - chronologia średnia).

Według późniejszej babilońskiej kroniki stracił on swe królestwo (i najprawdopodobniej również życie) kiedy na Babilonię w 1595 r. p.n.e. najechał Mursilis I, król hetycki, który splądrował i spalił Babilon. Wraz z upadkiem dynastii starobabilońskiej Babilonia stała się łatwym łupem dla Kasytów, grupy etnicznej z gór Zagros, którzy założyli tu swoją własną dynastię władców babilońskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frayne D.R., Old Babylonian Period (2003-1595 BC), The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, tom 4, University of Toronto Press, 1990, s. 436.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • hasło Samsu-ditana, [w:] Gwendolyn Leick, Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 138.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]