Nabu-szuma-iszkun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nabu-szuma-iszkun (akad. Nabû-šuma-iškun, tłum. "(bóg) Nabu dostarczył imię") – król Babilonii, wywodzący się z południowej części kraju znanej pod nazwą Kraju Nadmorskiego; następca Eriba-Marduka; panował w latach 760-748 p.n.e.

Według współczesnych mu źródeł z Borsippy mieszkańcy tego miasta przeżywali ciężkie chwile będąc zmuszonymi bronić siebie i swej ziemi przed atakami ze strony innych Babilończyków. Czasem sytuacja była tak poważna, że zwyczajowe procesje posągów bóstw nie mogły mieć miejsca. Może to wskazywać na okres zamieszek i związanego z nimi bezprawia w Babilonii za rządów tego władcy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • hasło Nabu-shuma-ishkun, [w:] Gwendolyn Leick, Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 115.


Poprzednik
Eriba-Marduk
Babylonlion.JPG Król Babilonu
ok. 760-748 p.n.e.
Babylonlion.JPG Następca
Nabu-nasir