Marduk-kabit-ahheszu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marduk-kabit-ahheszu
król Babilonu
Okres panowania od 1157 p.n.e.
do 1140 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia IV dynastia z Babilonu
Dzieci Itti-Marduk-balatu

Marduk-kabit-ahheszu (akad. Marduk-kabit-ahhê-šu, tłum. „Marduk jest najważniejszym spośród braci jego”[1]) – pierwszy król Babilonii z II dynastii z Isin, ojciec Itti-Marduk-balatu; panował w latach 1157-1140 p.n.e. Wymieniony jako założyciel II dynastii z Isin w Babilońskiej liście królów A[2] i Babilońskiej liście królów C[3]. Doszedł do władzy po najeździe elamickiego władcy Szutruk-Nahhunte I na Babilonię w 1158 r. p.n.e. Przez pierwsze dwa lata władzę nad Babilonią dzielił z przebywającym na wygnaniu ostatnim władcą kasyckim Enlil-nadin-ahi, który w 1155 r. p.n.e. pojmany został przez władcę elamickiego Kutir-Nahhunte III i uprowadzony do Suzy.

Przypisy

  1. hasło kabtu, Chicago Assyrian Dictionary (CAD), K (tom 8), Chicago 1971, s. 26.
  2. A.K. Grayson, Königslisten..., s. 92.
  3. A.K. Grayson, Königslisten..., s. 97.

Bibliografia[edytuj]

  • A.K. Grayson, Königslisten und Chroniken, [w:] Reallexikon der Assyriologie VI (1980-83), s. 77-135.