Sabium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa ważniejszych miast południowej Mezopotamii w 1 połowie II tys. p.n.e.

Sabium (Sābium)[1] – trzeci król z I dynastii z Babilonu, syn i następca Sumu-la-Ela, panował przez 14 lat (1844-1831 p.n.e. - chronologia średnia).

Utrzymał zdobycze ojca, odpierając zwycięsko ataki Warad-Sina z Larsy, co nie przeszkadzało mu współdziałać z nim w złupieniu wspólnego wroga - Kazallum.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frayne D.R., Old Babylonian Period (2003-1595 BC), The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, tom 4, University of Toronto Press, 1990, s. 327.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]