Artakserkses I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Artakserkses I Długoręki – król perski z dynastii Achemenidów, syn Kserksesa I, panował w latach 465 p.n.e.424 p.n.e. Z uwagi na wyznawanie świętej Arta, Kserkses nadał swemu synowi imię Artachszatra (Artakserkses – Królestwo Arta)[1]. Znany z łagodnej polityki wewnętrznej oraz ugodowej polityki wobec krajów sąsiednich.

Artakserkses I Długoręki
Król Persji
Okres panowania od 465 p.n.e.
do 424 p.n.e.
Poprzednik Kserkses I
Następca Kserkses II
Dane biograficzne
Dynastia Achemenidzi
Ojciec Kserkses I
Matka Amestris
Żona Damaspia
Dzieci Kserkses II
Parysatis
Sogdianos
Dariusz II
Arsites

Artakserkses I w czasie swoich długich rządów[a] stłumił bunty: satrapy Syrii Megabazosa oraz powstanie Inarosa w Egipcie, któremu wsparcia udzielili Ateńczycy. Egipcjanie i jego sojusznicy ponieśli klęskę, jednak samo przeniesienie działań wojennych na terytorium perskie świadczy o postępującym słabnięciu achemenidzkiej monarchii. Dopełnieniem niepowodzeń była klęska floty perskiej w ogarniętym powstaniem Cyprze. W bitwie pod Salaminą cypryjską (449-448 p.n.e.) Ateńczycy zniszczyli perską flotę, co zmusiło Persów do rokowań pokojowych. Napięta sytuacja w Grecji skłoniła też samych Ateńczyków do ugodowej postawy. Do Suzy udał się poseł ateński Kallias, który w 448 p.n.e. zawarł pokój z Atenami (zwany pokojem Kaliasza). Zakończył on wieloletnie wojny grecko-perskie.

Po jego śmierci następcą został został jedyny syn jego i królowej Damasapii – Kserkses II. Miał także inne dzieci, które rządziły Persją po jego śmierci:

Poprzedni władca
Kserkses I (485 p.n.e.- 465 p.n.e.)
Król Persji (464 p.n.e.- 424 p.n.e.) Następny władca
Kserkses II
(424 p.n.e.)

Uwagi

  1. Według Ktezjasza, Artakserkses panował 42 lata (Focjusz, Biblioteka, Kodeks 72.[41b]).

Przypisy

  1. Olmstead A. T., Dzieje imperium perskiego, PIW, Warszawa 1974, s. 226.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolski J., Iran – siedziba imperiów w starożytności. I. Achemenidzi, Polska Akademia Nauk Kraków 1986.