Michael Paré

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michael Paré
Ilustracja
Michael Paré, 2008 r.
Imię i nazwisko Michael Kevin Paré
Data i miejsce urodzenia 9 października 1958
Brooklyn, Nowy Jork, Nowy Jork (stan), USA
Zawód aktor, piosenkarz, producent filmowy, kucharz, model
Współmałżonek Lisa Katselas
(1980-1984; rozwód)
Marisa Roebuck
(1986-1988; rozwód)
Marjolein Booy
(od 1992)
Lata aktywności od 1981
Strona internetowa

Michael Kevin Paré[1][2][3], lepiej znany jako Michael Paré (ur. 9 października 1958 w Brooklynie, dzielnicy Nowego Jorku) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny, piosenkarz, producent filmowy, model i kucharz[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i dorastał w nowojorskim Brooklynie[5][6] w stanie Nowy Jork jako jedyny z ośmiorga dzieci francusko-kanadyjskiego adwokata Francisa Paré (zm. 1963 na białaczkę) i Irlandki Joan[7]. Miał trzech braci i sześć sióstr[8].

Jako nastolatek dorabiał w barze Dairy Queen. Po ukończeniu szkoły średniej i otrzymaniu stypendium z Uniwersytetu Michigan, uczęszczał do Kulinarnej Szkoły Amerykańskiej (Culinary Institute of America) w Hyde Park w stanie Nowego Jorku]]. Był szefem kuchni w nowojorskie Cafe Europa. Przeniósł się na Manhattan i podjął pracę w restauracji Tavern On The Green w Central Park[9], gdy agentka Yvette Bikoff przekonała go, aby spróbował aktorstwa[10]. Podpisał kontrakt z agentem modeli. Poznawał techniki sztuki aktorskiej pod kierunkiem Uty Hagen w Herbert Berghof Studio w Nowym Jorku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował na małym ekranie w dramacie ABC Zwariowane czasy (Crazy Times, 1981) z Davidem Caruso i Rayem Liottą oraz serialu ABC Największy amerykański bohater (The Greatest American Hero, 1981-83). Po debiucie kinowym w australijskiej komedii Tajniacy (Undercover, 1983), zabłysnął rolą gwiazdora rocka lat 50. w dramacie muzycznym Eddie i krążowniki (Eddie and the Cruisers, 1982) z Tomem Berengerem i Ellen Barkin oraz sequelu Eddie i krążowniki II: Eddie żyje! (Eddie and the Cruisers II: Eddie Lives!, 1989)[11].

W sensacyjno-przygodowym romansie muzycznym utrzymanym w atmosferze rock and rolla Ulice w ogniu (Street of Fire, 1984)[12] u boku Diane Lane i Willema Dafoe zagrał postać chłopaka gwiazdy rocka, weterana wojny wietnamskiej. W serialu CBS Rycerze z Houston (Houston Knights, 1987-88) wcielił się w policjanta z Chicago sierżanta Joeya La Fiammy, który po przyjeździe do Houston wpada w konflikt ze swoim współpracownikiem.

Był głównym bohaterem filmów sensacyjnych: Eksperyment Filadelfia (The Philadelphia Experiment, 1984), Księżyc 44 (Moon 44, 1990) Rolanda Emmericha, Miasto śmierci (The Killing Streets, 1991), Śmierć w słońcu (Into the Sun, 1992) i Hiszpańska róża (Point of Impact, 1993). Pojawił się w filmie akcji klasy B Komandosi śmierci (1994), gdzie powierzono mu rolę torturowanego oficera marynarki wojennej Brada Cartowskiego. Zagrał postać przesądnego męża brzemiennej żony w hollywoodzkim remake'u z 1960 roku – thrillerze sci-fi Johna Carpentera Wioska przeklętych (Village of the Damned, 1995)[13] z Christopherem Reeve, Kirstie Alley i Markie Hamillem. Wystąpił potem w dwóch produkcjach kanadyjskich sci-fi Producers Network Association – telewizyjnym Wrota Carvera (Carver's Gate, 1995) i kinowym Wierzchołek (Falling Fire, 1998), a także w telewizyjnym thrillerze ABC Kolonia (The Colony, 1996) z Casperem Van Dienem i komedii Ulotna nadzieja (Hope Floats, 1998) jako mąż głównej bohaterki granej przez Sandrę Bullock, który podczas nadawanego "na żywo" talk-show oświadcza o zdradzie żony z jej najlepszą przyjaciółką (Rosanna Arquette)[14].

Dołączył do obsady komediodramatu Przekleństwa niewinności (Virgin Suicides, 1999) Sofii Coppoli oraz ekranowej wersji gry komputerowej BloodRayne (2005)[15] z udziałem Kristanny Loken, Billy'ego Zane i Bena Kingsleya. Kreacja detektywa w horrorze Seed: Skazany na śmierć (Seed, 2005) przyniosła mu nagrodę aktorską, przyznaną w trakcie Estepona International Fantasy and Horror Film Festival. Podczas tej gali Paré uzyskał również nagrodę za wybitne osiągnięcia artystyczne[16]. W roku 2008 wystąpił u boku Tila Schweigera i Udo Kiera w filmie akcji Far Cry w reżyserii Uwego Bolla. Pojawił się następnie w filmach Tunnel Rats (2008), Rampage: Szaleństwo (Rampage, 2009), Prawnik z Lincolna (The Lincoln Lawyer, 2011), Zaginiona (Gone, 2012) i Taśmy Watykanu (The Vatican Tapes, 2015). Jego rolę skorumpowanego szeryfa w filmie akcji Dobry, zły i martwy (4Got10) uhonorowano nagrodą dla najlepszego aktora podczas Burbank International Film Festival w 2015 roku[17].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Po nieudanym związku małżeńskim z Lisą Katselas (1980–82), w latach 1984-85 spotykał się z aktorką Nancy Allen[18]. Był żonaty po raz drugi z Marisą Roebuck (1986–88). W 1992 poślubił holenderską byłą modelkę Marjolein Booy, z którą ma syna.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Inni wykonawcy Rezultat
2007 Estepona International Fantasy and Horror Film Festival Nagroda specjalna jurorów dla najlepsza aktora[19][16] Seed: Skazany na śmierć Wygrana
Nagroda jurorów przyznana za wybitne osiągnięcia aktorskie[16] Wygrana
2012 PollyGrind Film Festival Nagroda dla najlepsza aktora[20] Road to Hell Wygrana
2013 Action on Film International Film Festival Nagroda Half-Life za osiągnięcia aktorskie[17] Wygrana
2015 Burbank International Film Festival Nagroda dla najlepsza aktora[17] Dobry, zły i martwy Wygrana
A Night of Horror International Film Festival Nagroda Career Achievement - osiągnięcia w dziedzinie aktorstwa[17] The Shelter Wygrana
2016 Action on Film International Film Festival Najlepszy aktor w filmie akcji[17] Traded Wygrana
Najlepszy aktor w filmie pełnometrażowym[17] Nominacja
Wybitny zespół aktorski – film pełnometrażowy The Red Maple Leaf[17] James Caan, Robert Loggia, Martin Landau, Paul Sorvino, Mira Sorvino, Kris Kristofferson, Marina Anderson, Armand Assante, Daniel Baldwin, Marc Blucas, Alex Caan, Rain Clews-Fehr, Ellen Dubin, Laurie Fortier, Addison Holley, Margot Kidder, Robert Mangiardi, Tony Nardi, Doris Roberts, Eric Roberts, Romy Weltman, producent Frank D'Angelo Wygrana

Przypisy

  1. Personalidade: Michael Paré (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-08-07].
  2. Michael Paré - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2017-08-07].
  3. Michael Paré (ang.). Listal. [dostęp 2015-11-21].
  4. Michael Pare - Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2015-11-21].
  5. Michael Paré (ang.). TV.com. [dostęp 2015-11-21].
  6. Michael Paré Biography and Filmography (ang.). Hollywood.com. [dostęp 2015-11-21].
  7. Michael Pare Biography (1959-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2015-11-21].
  8. Michael Paré (ang.). Metacritic. [dostęp 2015-11-21].
  9. Michael Paré (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-11-21].
  10. Michael Paré (9 de Outubro de 1958) (port.). Filmow. [dostęp 2017-08-08].
  11. Michael Paré (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-11-21].
  12. Michael Paré (węg.). PORT.hu. [dostęp 2015-11-21].
  13. Michael Paré (ang.). Watch My TV. [dostęp 2015-11-21].
  14. Michael Paré (ang.). TV Guide. [dostęp 2015-11-21].
  15. Búsqueda de "Michael Pare" (hiszp.). FilmAffinity. [dostęp 2015-11-21].
  16. a b c "At the Estepona Film Festival". michaelpare-fanclub.com. 2007-09-30. (ang.) [dostęp 2016-12-20].
  17. a b c d e f g Michael Paré − Awards (ang.). IMDb. [dostęp 2015-12-07].
  18. Who is Michael Paré dating? (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-11-21].
  19. FEATURES − CONGRATULATIONS ON YOUR BEST ACTOR AWARD! (ang.). michaelpare-fanclub.com. [dostęp 2016-03-16].
  20. Debi Moore (2012-10-22): Road to Hell Wins Nine Awards at PollyGrind Film Festival 2012 (ang.). dreadcentral.com. [dostęp 2016-12-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]