Morawica
| miasto w gminie miejsko-wiejskiej | |||||
Dawny młyn w Morawicy | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||
| Powiat | |||||
| Gmina | |||||
| Prawa miejskie |
1 stycznia 2017[1] | ||||
| Burmistrz | |||||
| Powierzchnia |
4,38[1] km² | ||||
| Populacja (31.12.2021) • liczba ludności • gęstość |
| ||||
| Strefa numeracyjna |
41 | ||||
| Kod pocztowy |
26-026[3] | ||||
| Tablice rejestracyjne |
TKI | ||||
Położenie na mapie gminy Morawica | |||||
Położenie na mapie Polski | |||||
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego | |||||
Położenie na mapie powiatu kieleckiego | |||||
| TERC (TERYT) |
2604124 | ||||
| SIMC |
0254226[5] | ||||
Urząd miejski ul. Spacerowa 7, 26-026 Morawica
| |||||
| Strona internetowa | |||||
Morawica – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, siedziba gminy Morawica[5].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego. Morawica uzyskała prawa miejskie z dniem 1 stycznia 2017[1].
Znajduje tu się kopalnia wapienia Morawica. Znajduje sie tu Świętokrzyskie Centrum Psychiatrii w Morawicy[6]
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Miejscowość leży przy drodze krajowej nr 73 i drodze wojewódzkiej nr 766. Miejscowość jest siedzibą gminy Morawica.
Przez Morawicę przepływa Czarna Nida oraz Morawka będąca dopływem tej pierwszej.
Dla rozwoju wsi zasłużeni byli dziedzic Edward Oraczewski i wójt Władysław Herod.
Dojazd z Kielc zapewniają autobusy komunikacji miejskiej linii 45.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- ruiny kaplicy neogotyckiej wybudowanej ok. 1840 r., wpisanej do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.434 z 15.01.1957 i z 15.02.1967)[7],
- park dworski z XIX w. (nr rej.: A.435 z 17.12.1957)[7],
- młyn wodny z 1905 r.
Inwestycje
[edytuj | edytuj kod]W 2013 r. oddano do użytku budynek Centrum Samorządowego, w którym znajdują się: urząd gminy, ośrodek kultury, biblioteka gminna[8]. Teren parku w Morawicy jest niemal w całości uznany za zabytek i objęty ochroną Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Od 2014 r. trwa Program Rewitalizacji Centrum Morawicy[9]. Zagospodarowanie terenu wokół niego (centralny plac miasta).
W Morawicy znajduje się Świętokrzyskie Centrum Psychiatrii[10], zwane popularnie Morawicą.
Sport
[edytuj | edytuj kod]W mieście działa klub piłki nożnej Moravia Anna-Bud Morawica, założony w 2002 roku. Aktualnie (sezon 2024/2025) występuje w IV lidze, gr. świętokrzyskiej[11].
Ludzie związani z Morawicą
[edytuj | edytuj kod]Burmistrzowie Morawicy
[edytuj | edytuj kod]- Marian Buras (wójt) (1990-2017)
Nadanie praw miejskich
- Marian Buras (burmistrz) (2017-nadal)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany nazwy gminy Dz.U. z 2016 r. poz. 1134.
- ↑ Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 24 [dostęp 2022-03-16]
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 794 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 83046.
- ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Strona Świętokrzyskiego Centrum Psychiatrii w Morawicy
- ↑ a b Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2025, s. 29 [dostęp 2015-11-10].
- ↑ Informacje ogólne. [w:] Miasto i Gmina Morawica [on-line]. [dostęp 2017-07-23].
- ↑ Rewitalizacja zabytkowego parku. [w:] Oficjalna strona Gminy Morawica [on-line]. 2014-01-25. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-01)].
- ↑ Świętokrzyskie Centrum Psychiatrii w Morawicy.
- ↑ Kielecka Piłka - Moravia Morawica - podsumowanie [online], kieleckapilka.pl [dostęp 2021-05-18].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Morawica (2), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 669.