Ostafi Wołłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy kanclerza wielkiego litewskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Ostafi (Eustachy) Wołłowicz
Ilustracja
Herb
Bogoria
Rodzina Wołłowiczowie
Data i miejsce śmierci 1 grudnia 1587
Sandomierz
Ojciec Bohdan Wołłowicz
Żona

Teodora Sapieha

Dzieci

Raina (Regina) Wołłowiczówna

Ostafi (Eustachy) Wołłowicz herbu Bogoria (zm. 1 grudnia 1587 w Sandomierzu) – marszałek hospodarski i podskarbi ziemski litewski, podkanclerzy litewski i marszałek nadworny (1561-1569), zaufany Zygmunta Augusta, szczególnie w zatargach z carem Iwanem Groźnym o Inflanty, członek komisji przygotowującej redakcję II Statutu Litewskiego, kasztelan trocki (1569 r.), przeciwnik unii lubelskiej, którą jednak podpisał.

Podpisał konfederację warszawską 1573 roku[1]. W czasie elekcji 1575 roku był zwolennikiem arcyksięcia Ernesta. głosował na cesarza Maksymiliana II Habsburga[2]. Potem pogodził się z Batorym i wziął udział w wyprawie połockiej. Od 1579 r. kanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego (1579-1587), kasztelan wileński. Podczas trzeciej elekcji (1587 r.) protestował przeciw dokonaniu wyboru Zygmunta Wazy bez udziału Litwy, wkrótce jednak przechylił się na jego stronę. Jako starosta wohyński ufundował dwór królewski w Wohyniu. Porzucił prawosławie dla protestantyzmu, zwolennik kalwinizmu, później arianizmu. Żoną Ostafiego była Teodora Sapieżanka córka wojewody nowogródzkiego Pawła Sapiehy ich jedyne dziecko córka Raina (Regina) poślubiła 14 maja 1570 Seweryna Bonera kasztelana krakowskiego. i starostę rabsztyńskiego[3]

Przypisy

  1. Włodzimierz Budka, Kto podpisał konfederację warszawską 1573 R.?, w: Reformacja w Polsce. R.1 1921 nr 4, s. 318.
  2. Ewa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s. 294
  3. Tadeusz Wasilewski "Testament Ostafiego Wołłowicza"