Pałac w Wieszowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Wieszowie
Obiekt zabytkowy nr rej. 653/66 z 2.05.1966
Pałac od strony północnej
Pałac od strony północnej
Państwo  Polska
Miejscowość Wieszowa
Typ budynku Pałac
Styl architektoniczny Barok
Inwestor Grotowscy
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy XVII w.
Ważniejsze przebudowy XIX w.
Pierwszy właściciel Grotowscy
Kolejni właściciele Donnersmarckowie
Położenie na mapie gminy Zbrosławice
Mapa lokalizacyjna gminy Zbrosławice
Pałac w Wieszowie
Pałac w Wieszowie
Położenie na mapie powiatu tarnogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnogórskiego
Pałac w Wieszowie
Pałac w Wieszowie
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Pałac w Wieszowie
Pałac w Wieszowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Wieszowie
Pałac w Wieszowie
Ziemia50°23′08,3″N 18°44′48,3″E/50,385639 18,746750

Pałac w Wieszowie – pałac znajdujący się w miejscowości Wieszowa, wybudowany w XVII wieku[1].

Historia[edytuj]

Pałac został zbudowany w XVII wieku dla Grotowskich, przebudowany w XIX wieku oraz po II wojnie światowej. Od 1839 roku należał do Henckla von Donnersmarcka.

Pałac zamyka od południa dziedziniec gospodarczy wokół którego znajdują się budynki dawnego folwarku wzniesione na przełomie XVIII i XIX wieku. W okresie PRL-u w pałacu znajdowały się biura dyrekcji miejscowego PGR-u. Obecnie budynki gospodarcze są użytkowane, natomiast pałac jest nie zamieszkany i jest w złym stanie technicznym. Zespół pałacowo-folwarczny w Wieszowie stanowi własność prywatną, całość jest ogrodzona, nie ma możliwości zwiedzania obiektu, ze względu na dużą ilość otaczających budynków pałac jest słabo widoczny.

Architektura[edytuj]

Pałac to barokowy, dwukondygnacyjny budynek, wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta, z czworobocznymi, niskimi wieżami przy tylnych narożnikach elewacji północnej. Jest to budynek murowany z cegły, otynkowany, z wysokimi piwnicami, sklepionymi kolebkowo, nakryty płaskim dachem dwuspadowym. Według Katalogu Zabytków Sztuki w latach 60. XX wieku wejście ujęte było kamiennym portalem, zamkniętym łukiem półkolistym, ponad portalem znajdował się trójkątny przyczółek. Obecnie (2015 rok) po portalu nie ma śladu, pozostał tylko wspomniany przyczółek. Fasada jest dziewięcioosiowa, ze śladami podziałów za pomocą pilastrów i gzymsów. W skrajnych przęsłach na parterze okna parzyste są zwieńczone gzymsem w formie kotary. Pozostałe elewacje są pozbawione detali architektonicznych, zmieniono układ otworów okiennych. W części pomieszczeń znajdują się oryginalne sklepienia klasztorne z lunetami, kolebkowe z lunetami oraz kolebkowe. Po wielu przebudowach pałac pozbawiony jest cech stylowych.

Źródła[edytuj]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. śląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 22.11.2015].