Pałac Rheinbabenów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Rheinbabenów
Obiekt zabytkowy nr rej. 1379/88 z 9 listopada 1988
Pałac Rheinbabenów
Pałac Rheinbabenów
Państwo  Polska
Miejscowość POL Siemianowice COA.svg Siemianowice Śląskie
Adres ul. Oświęcimska 1
Typ budynku pałac
Ukończenie budowy około XVI wiek
Pierwszy właściciel Mieroszewscy
Kolejni właściciele Schwellengröbel, Rheinbaben
Położenie na mapie Siemianowic Śląskich
Mapa lokalizacyjna Siemianowic Śląskich
Siemianowice Śl., pałac Rheinbabenów
Siemianowice Śl., pałac Rheinbabenów
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Siemianowice Śl., pałac Rheinbabenów
Siemianowice Śl., pałac Rheinbabenów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siemianowice Śl., pałac Rheinbabenów
Siemianowice Śl., pałac Rheinbabenów
Ziemia50°19′03,1″N 19°00′14,4″E/50,317528 19,004000

Pałac Rheinbabenów (nazywany również Zameczkiem) – pałac rodu Rheinbabenów położony w Michałkowicach, dzielnicy Siemianowic Śląskich przy ulicy Oświęcimskiej 1. Pałac został wpisany do rejestru zabytków dnia 9 listopada 1988 (nr rej.: A/1379/88).

Historia[edytuj]

Na początku dwór był własnością rodu Mieroszewskich. Był głównie zbudowany z drewna, z wyjątkiem murowanych fundamentów, jednak od XVI w. był on wzmacniany poprzez budowanie murowanych pięter o kształtach kwadratu lub prostokąta, dobudowywanie parkanu oraz wieży wznoszącej się nad wrotami. W 1741 r. ostatni przedstawiciel rodu Mieroszewskich – Jan Krzysztof wydał swoją córkę za niemieckiego podporucznika z rodu Schwellengröbel. Michałkowice przeszły pod władanie rodu Schwellengröbel, a następnie Rheinbabenów. Ród Rheinbabenów zmienił styl architektoniczny pałacu na neogotycki. Po II wojnie światowej właścicielem "Zameczku" stała się kopalnia "Michał", która przekształciła go w Zakładowy Dom Kultury. Następnie pałac podlegał kopalni "Siemianowice".

Od stycznia 2016 roku XIX- wieczny pałac stał się oddziałem Siemianowickiego Centrum Kultury. W budynku mieści się sala lustrzana na 130 osób, oranżeria oraz kilka mniejszych pomieszczeń, w których znajdują się pracownie artystyczne. Głównym zadaniem placówki jest organizowanie i popularyzowanie zajęć dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych w sekcjach artystycznych, edukacyjnych i sportowych we wszystkich obiektach SCK. Ponadto odbywają się tutaj koncerty, konferencje oraz imprezy okolicznościowe. W salach są organizowane liczne imprezy o charakterze kulturalnym. Największa sala została mianowana "salą lustrzaną".

Po pierwszej połowie XIX w. Michałkowicki "Zameczek" został przebudowany, a łączna powierzchnia wynosiła 831 m², na co składały się: taras 115 m², ogród zimowy 170 m² oraz budynek 546 m². Łączny korpus zespołu wynosi 6950 m³, na co składały się: taras 250 m³, ogród zimowy 700 m³ oraz budynek 6000 m³.

Park[edytuj]

Pałac był otoczony przez rozległy park (obecnie park Górnik) leżący nad stawem. W parku znajdowały się również zadrzewienia specjalnie przeznaczone do wypoczynku, które łączyły w sobie naturalny krajobraz z obrazem szybów górniczych. Zespół zamkowy a dokładniej ogród posiadał własne alpinarium, ogród zimowy, dekoracyjne pnącza, altany i kaskady.

Bibliografia[edytuj]