Pałac w Kończycach Wielkich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Kończycach Wielkich
Obiekt zabytkowy nr rej. A/271/78 z dnia 25 stycznia 1978[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kończyce Wielkie
Adres ul. Zamkowa 22
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny barok, klasycyzm
Położenie na mapie gminy Hażlach
Mapa lokalizacyjna gminy Hażlach
Pałac w Kończycach Wielkich
Pałac w Kończycach Wielkich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Kończycach Wielkich
Pałac w Kończycach Wielkich
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Pałac w Kończycach Wielkich
Pałac w Kończycach Wielkich
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu cieszyńskiego
Pałac w Kończycach Wielkich
Pałac w Kończycach Wielkich
Ziemia49°50′16,5″N 18°38′38,5″E/49,837917 18,644028

Pałac w Kończycach Wielkich – zabytkowy pałac w stylu francuskiego baroku mieszczący się w Kończycach Wielkich w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Hażlach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna siedziba szlachecka w Kończycach Wielkich powstała zapewne na początku XV wieku i wzniesiona została przez Korniców. Następnie wieś była własnością Mniszków z Kończyc, Karwińskich z Karwiny i Bludowskich z Błędowic. W ręce Wilczków wieś weszła w wyniku małżeństwa Ewy Bludowskiej z Mikołajem Wilczkiem z Dobrej Ziemicy na początku XVII wieku. Nowy właściciel wybudował nowy zamek a obok ufundował drewnianą kaplicę pw. Opatrzności Bożej, w 1776 r. zastąpiona murowaną z fundacji Harasowskich z Harasowa. Z 1806 roku pochodzi najstarszy zachowany wizerunek zamku, posiadał on wówczas dach mansardowy. Od Harasowskich majątek kończycki na początku XIX wieku zakupił Jan Józef Antoni hrabia Larisch von Mönnich. W 1862 w pałacu zasiadł jego wnuk, hrabia Eugeniusz. W 1865 r. ożenił się z Marią hrabianką Deym von Střitež i z tej okazji przebudował zamek w pałac stylizowany na neorenesansową toskańską willę. W 1878 r. zmarła hrabina Maria, a w 1880 r. hrabia Eugeniusz osieracając trzy córki, w tym ośmioletnią Gabrielę, ostatnią właścicielkę pałacu. W 1893 r. wyszła za adiutanta cesarza Feliksa hrabiego von Thuna und Hohensteina, co po raz kolejny przyczyniło się modernizacji pałacu, który otrzymał francuski barokowo-klasycystyczny styl, otoczony krajobrazowym parkiem ze sztucznym stawem. Dama cesarskiego dworu, wielka filantropka, fundatorka jednego z pawilonów Szpitala Śląskiego w Cieszynie, zapisała się w pamięci mieszkańców Kończyc Wielkich jako „Dobra Pani”. W 1945 majątek Gabrieli von Thun und Hohenstein został skonfiskowany przez władze ludowe, które w 1952 r. utworzyły w pałacu państwowy dom dziecka.[2] W 2007 pałac został sprzedany trzem biznesmenom, którzy zamierzali w nim umiejscowić hotel[3], czego nie zrealizowano i obiekt ponownie został wystawiony na sprzedaż pod koniec 2010 roku[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 2018-09-30.
  2. Weronika Szewczyk: Wokół Beskidu Śląskiego - przewodnik turystyczny. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo "Compass", 2012, s. 27. ISBN 978-83-7605-333-2.
  3. Wojciech Trzcionka: Pałac zamieni się w hotel. W: gazetacodzienna.pl [on-line]. 2007-12-28. [dostęp 2010-10-22].
  4. Kup sobie pałac. W: ox.pl [on-line]. 2010-12-20. [dostęp 2010-30-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]