Przejdź do zawartości

Stefania Sandrelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stefania Sandrelli
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 czerwca 1946
Viareggio

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Nicky Pende
(1972–1976; rozwód)

Lata aktywności

od 1961

Stefania Sandrelli (ur. 5 czerwca 1946 w Viareggio) – włoska aktorka filmowa i telewizyjna.

Grała u takich reżyserów jak: Bernardo Bertolucci[1], Ettore Scola, Marco Ferreri, Mario Monicelli, Dino Risi, Luciano Salce, Gabriele Muccino i Tinto Brass.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Viareggio w Toskanii w rodzinie klasy średniej jako córka Floridy i Otella Sandrellich[2], właścicieli pensjonatu. Jej ojciec zmarł, gdy miała osiem lat. Jako dziewczynka Sandrelli uczyła się baletu i gry na akordeonie. Miała starszego brata, Sergio (1939–2013), muzyka i kompozytora.

W 1960 w wieku czternastu lat wygrała lokalny konkurs piękności, rozgłos zapewniła jej sesja zdjęciowa na plaży w jej rodzinnym mieście[3]. Kilka miesięcy potem Luciano Salce zaproponował jej rolę Lisy w komediodramacie Federalista (Il federale, 1961) u boku Ugo Tognazziego i Gianniego Agusa. Przełomem była rola uwodzicielki Angeli, w której zakochuje się Fefé (Marcello Mastroianni) w komedii Pietro Germiego Rozwód po włosku (Divorzio all’italiana, 1962)[4].

Odniosła sukces w tytułowej roli w telewizyjnej adaptacji sztuki Franka Wedekinda Rai 2 Lulu (Lulù, 1980)[5]. Jako Giovanna w komediodramacie Ettorego Scoli Taras (La Terrasse, 1980) zdobyła nagrodę Nastro d’argento dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Kolejne filmy, melodramat Tinto Brassa Klucz (La Chiave, 1983) i komedia Kobieta w lustrze (Una donna allo specchio, 1984), sprawiły, że wciąż była gwiazdą włoskiego kina. W melodramacie Uwaga (L’Attenzione, 1985) jej ekranowym partnerem był Ben Cross[6]. Za rolę Lori Samuelli w komedii Mario Monicellego Miejmy nadzieję, że to będzie córka (Speriamo che sia femmina, 1986) z Liv Ullmann i Catherine Deneuve była nominowana do nagrody David di Donatello dla najlepszej aktorki drugoplanowej.

W 1987 zdobyła dwie nominacje do nagrody włoskiego przemysłu filmowego David di Donatello: dla najlepszej aktorki za kreację Beatrice w melodramacie Ettorego Scoli Rodzina (La famiglia, 1987) z Fanny Ardant i dla najlepszej aktorki drugoplanowej za postać Marii w dramacie Pála Gábora Piękna była panna młoda (La sposa era bellissima, 1987) z Ángelą Moliną. W 1989 została uhonorowana nagrodą David di Donatello dla najlepszej aktorki jako mama Laura w melodramacie Franceski Archibugi Mignon wyjechała (Mignon è partita, 1988) z Micheline Presle.

10 września 2005 otrzymała Złotego Lwa za całokształt twórczości na 62. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji. 11 maja 2012 została uhonorowana tytułem Kawalera Orderu Sztuki i Literatury.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W wieku 16 lat zaręczyła się z piosenkarzem i autorem tekstów Gino Paolim, z którym ma córkę Amandę (ur. 31 października 1964)[7]. W latach 1972–1976 jej mężem był włoski przedsiębiorca Nicky Pende, z którym ma syna, Vito (ur. 1973). Od 1983 związała się z reżyserem Giovannim Soldatim.

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]
  • 1961: Rozwód po włosku (tytuł oryg. Divorzio all’italiana) jako Angela
  • 1961: Faszysta (tytuł oryg. Il Federale) jako Lisa
  • 1963: Les Vierges jako Marie-Claude
  • 1963: Młodszy Ferchau (tytuł oryg. L’Aîné des Ferchaux) jako Angie, Hitch-Hiker
  • 1963: Il Fornaretto di Venezia jako Anella
  • 1964: Uwiedziona i porzucona (tytuł oryg. Sedotta e abbandonata) jako Agnese Ascalone
  • 1964: La Chance et l’amour jako Hélene Feuillard (segment „Les Fiancés de la chance”)
  • 1965: Znałem ją dobrze (tytuł oryg. Io la conoscevo bene) jako Adriana Astarelli
  • 1966: Kochany łobuz (tytuł oryg. Tendre voyou) jako Véronique
  • 1967: Mężczyzna kochający (tytuł oryg. L’Immorale) jako Marisa Malagugini
  • 1968: Partner jako Clara
  • 1969: Kochanka buntownika (tytuł oryg. tytuł oryg. L’Amante di Gramigna) jako Gemma
  • 1970: Konformista (tytuł oryg. Il Conformista) jako Giulia
  • 1970: Brancaleone i Krzyżowcy (tytuł oryg. Brancaleone alle crociate) jako Tiburzia da Pellocce
  • 1971: La tarantola dal ventre nero jako Anna
  • 1972: Alfredo, Alfredo jako Maria Rosa
  • 1972: Il diavolo nel cervello
  • 1974: Tacy byliśmy zakochani (tytuł oryg. C’eravamo tanto amati) jako Luciana Zanon
  • 1974: Czasami miłość bywa zbrodnią (tytuł oryg. Delitto d’amore) jako Carmella Santoro
  • 1975: Bertolucci według kina (Bertolucci secondo il cinema)
  • 1976: Les Magiciens jako Sylvia
  • 1976: Quelle strane occasioni jako Donatella
  • 1976: Podróż poślubna (tytuł oryg. Le Voyage de noces) jako Sarah
  • 1976: Rewolwer Python 357 (tytuł oryg. Police Python 357) jako Sylvia Leopardi
  • 1976: 1900 jako Anita Foschi
  • 1978: Ja należę do mnie (tytuł oryg. Io Sono Mia) jako Vanina
  • 1978: Korek (tytuł oryg. Ingorgo jako L’Una storia impossibile) jako Teresa
  • 1978: Dove vai in vacanza? jako Giuliana (segment „Saro tutta per te”)
  • 1978: Pan pływak (tytuł oryg. Le Maître-nageur) jako Marie
  • 1979: La Verdad sobre el caso Savolta
  • 1980: Taras (tytuł oryg. La Terrasse) jako Giovanna
  • 1981: La Disubbidienza jako Angela
  • 1982: Bello mio, bellezza mia jako Clarabella
  • 1982: Eccezzziunale... veramente jako Loredana
  • 1983: Vacanze di Natale jako Ivana
  • 1983: Klucz (tytuł oryg. La Chiave) jako Teresa Rolfe
  • 1984: L’Attenzione
  • 1984: Kobieta w lustrze (tytuł oryg. Una donna allo specchio) jako Manuela
  • 1984: Mi faccia causa
  • 1985: Matka Ebe (tytuł oryg. Mamma Ebe) jako Sandra Agostini
  • 1985: Sekrety (tytuł oryg. Segreti segreti) jako Renata
  • 1985: D’Annunzio jako Elvira Fraternali Leoni
  • 1985: Miejmy nadzieję, że to będzie córka (tytuł oryg. Speriamo che sia femmina) jako Lolli
  • 1986: La Sposa era bellissima jako Carmela
  • 1987: Drugi Poncjusz Piłat (tytuł oryg. Secondo Ponzio Pilato) jako Claudia
  • 1987: Noyade interdite jako Winny
  • 1987: Rodzina (tytuł oryg. La Famiglia) jako Beatrice w dojrzałym wieku
  • 1987: Złote okulary (Gli occhiali d’oro)
  • 1988: Mignon wyjechała (tytuł oryg. Mignon e partita) jako Patrizia
  • 1988: Il Piccolo diavolo jako Patrizia
  • 1989: Stradivarius (tytuł oryg. Stradivari) jako Antonia Maria
  • 1989: Ekscentryczny wujek (tytuł oryg. Lo Zio indegno) jako Isabella
  • 1989: La Moglie ingenua e il marito malato
  • 1990: Afrykanka (L'Africana)
  • 1990: Tracce di vita amorosa
  • 1990: Il Male oscuro jako Sylvaine
  • 1992: Szynka, szynka (tytuł oryg. Jamón, jamón) jako Conchita
  • 1992: Nottataccia jako Susanna
  • 1993: Per amore, solo per amore jako Dorotea
  • 1994: Of Love and Shadows jako Beatriz
  • 1994: Pierścień smoka (tytuł oryg. Desideria e l’anello del drago) jako Wróżka z Jeziora Kryształowego Miecza
  • 1995: Z zamkniętymi oczami (tytuł oryg. Con gli occhi chiusi) jako Anna
  • 1995: Caramelle jako Anna
  • 1995: Palermo jako Mediolan: Bez powrotu (tytuł oryg. Palermo Milano solo andata) – Franca Leofonte
  • 1995: Mister Dog
  • 1996: Ninfa plebea jako Nunziata
  • 1996: Ukryte pragnienia (tytuł oryg. Stealing Beauty) jako Noemi
  • 1996: Tales of Erotica jako Anna
  • 1997 Caro maestro jako Francesca (1997)
  • 1998: Le faremo tanto male jako Federica Birki
  • 1998: Matrimoni jako matka Giulii
  • 1998: Wolność dla zwierzaków !! (tytuł oryg. Le faremo tanto male) jako Federica Birki
  • 1998: Kolacja (tytuł oryg. La Cena) jako Isabella
  • 1999: Volavérunt jako Maria Ludwika Burbon-Parmeńska
  • 2000: L’Altra cara de la lluna jako Julia
  • 2000: Esperando al mesías jako Elsa
  • 2001: Ostatni pocałunek (tytuł oryg. tytuł oryg. L’Ultimo bacio) jako Anna
  • 2001: Blindati jako panna Callea
  • 2001: L’amore probabilmente
  • 2001: Figli/Hijos jako Victoria Ramos
  • 2001: Il Bello delle donne jako Anna Borsi
  • 2003: La vita come viene jako Meri
  • 2003: Blindati jako panna Callea
  • 2003: Ruchome słowa (tytuł oryg. Um Filme Falado) jako Francesca
  • 2004: Renzo e Lucia jako Agnese
  • 2004: Mai storie d’amore in cucina jako Luisa
  • 2004: Widzę to w twoich oczach (tytuł oryg. Te lo leggo negli occhi) jako Margherita
  • 2008: Un giorno perfetto jako Adriana
  • 2009: Puccini jako Albina
  • 2009: Ce n'è per tutti jako babcia
  • 2010: Kobieta mojego życia (tytuł oryg. La donna della mia vita) jako Alba
  • 2010: La Passione jako burmistrzowa
  • 2010: Coś pięknego (tytuł oryg. La prima cosa bella) jako Anna Nigiotti
  • 2011: O jeden dzień więcej (tytuł oryg. Il giorno in più) jako matka Giacomo Pasettiego
  • 2012–2015: Włoska rodzina (tytuł oryg. Una grande famiglia) jako Eleonora Pastore
  • 2017: Falchi jako Arianna
  • 2021: Nadal rozmawiamy (tytuł oryg. Lei mi parla ancora) jako Caterina „Rina” Cavallini
  • 2018: W domu wszystko dobrze (tytuł oryg. A casa tutti bene) jako Alba
  • 2023: Najgorętsze lato (tytuł oryg. L’estate più calda) jako Carmen
  • 2024: Bogini Partenope (tytuł oryg. Parthenope) jako Parthenope Di Sangro

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Stefania Sandrelli. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-04-10]. (ang.).
  2. Tommaso Valarani: Stefania Sandrelli. Geni, 16 sierpnia 2022. [dostęp 2026-04-10]. (ang.).
  3. Stefania Sandrelli biografia. MyMovies.it. [dostęp 2026-04-10]. (wł.).
  4. Kinorama: Stefania Sandrelli. „Film”. nr 47 (1459/XXXI), s. 13, 21 listopada 1976. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  5. Kinorama: Stefania Sandrelli. „Film”. nr 12 (1633/XXV), s. 13, 23 marca 1980. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  6. Kinorama: Stefania Sandrelli. „Film”. nr 2 (1854/XL), s. 24, 13 stycznia 1985. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  7. Amanda Sandrelli: Remembering Her Father, Gino Paoli. Il Messaggero, 25 marca 2026. [dostęp 2026-04-10]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]