Bernardo Bertolucci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernardo Bertolucci
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 marca 1941
Parma
Data i miejsce śmierci 26 listopada 2018
Rzym
Zawód reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Adriana Asti
Maria Paola Maino (1967–1972)
Clare Peploe
(od 1978)
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001) Medaglia d’oro ai benemeriti della Cultura e dell’Arte

Bernardo Bertolucci (ur. 16 marca 1941 w Parmie[1], zm. 26 listopada 2018 w Rzymie[2][3]) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Rzymskim (porzucił studia tuż przed uzyskaniem dyplomu). Jako reżyser debiutował filmem Kostucha w 1962, według scenariusza Piera Paolo Pasoliniego. Jego film Konformista został w 1971 nominowany do Oscara za scenariusz adaptowany. Nakręcony w 1972 film Ostatnie tango w Paryżu z Marlonem Brando w roli głównej wywołał skandal z powodu śmiałych scen erotycznych. Ostatni cesarz (1987) zdobył 9 Oscarów, w tym za najlepszy film roku, reżyserię[5] i scenariusz[6].

Zmarł 26 listopada 2018 w Rzymie, w wieku 77 lat, na raka płuc[5].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bernardo Bertolucci (wł.). trovacinema.repubblica.it. [dostęp 2012-09-13].
  2. Andrew Pulver, Bernardo Bertolucci, Last Tango in Paris director, dies aged 77, the Guardian, 26 listopada 2018 [dostęp 2018-11-26] (ang.).
  3. Bernardo Bertolucci of "Last Tango" fame, dies in Rome (ang.). reuters.com. [dostęp 2018-11-26].
  4. Bernardo Bertolucci (16 de Março de 1940) (port.). Filmow. [dostęp 2018-11-28].
  5. a b Jacek Szczerba: Bernardo Bertolucci, mistrz włoskiego kina, nie żyje. "Dla mnie kino jest kwestią życia i śmierci. Kręcę każdy film tak, jakby był moim ostatnim". wyborcza.pl, 2018-11-26. [dostęp 2018-11-28].
  6. Bernardo Bertolucci (wł.). MYmovies. [dostęp 2018-11-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]