Michèle Morgan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michèle Morgan
Ilustracja
Michèle Morgan (1946)
Imię i nazwisko Simone Renée Roussel
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1920
Neuilly-sur-Seine
Data i miejsce śmierci 20 grudnia 2016
Meudon
Zawód aktorka
Współmałżonek William Marshall
(1942−1948; rozwód)
Henri Vidal
(1950−1959; jego śmierć)
Gérard Oury
(1960−2006; jego śmierć)
Lata aktywności 1935−1999
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Wielki Oficer Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Komandor Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Oficer Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
M.M. w filmie Joan of Paris, 1942

Michèle Morgan, właśc. Simone Renée Roussel (ur. 29 lutego 1920 w Neuilly-sur-Seine, zm. 20 grudnia 2016 w Meudon[1]) – francuska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna. Była niekwestionowaną gwiazdą francuskiego kina od lat 30. do lat 60. XX w.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jako piętnastolatka przeniosła się ze swojej rodzinnej miejscowości do pobliskiego Paryża, gdzie pobierała lekcje gry aktorskiej i zadebiutowała na dużym ekranie, występując początkowo w nieznaczących epizodach. Na jej nieprzeciętną urodę zwrócił uwagę reżyser Marc Allégret, który zaproponował jej główną rolę w filmie Serce Paryża (1937).

Rozgłos ogólnoświatowy przyniosła jej rola w Ludziach za mgłą (1938) Marcela Carné, gdzie zagrała u boku legendarnego Jeana Gabina. Z aktorem tym spotkała się ponownie na planie filmu S.O.S. (1941). Obydwa obrazy ugruntowały jej pozycję w kinie francuskim.

Gdy we Francji rozpoczęła się niemiecka okupacja, Morgan wyjechała do USA, gdzie kontynuowała karierę, ale bez większych sukcesów. Najbardziej znanym filmem hollywoodzkim z jej udziałem była Droga do Marsylii (1944) Michaela Curtiza.

Po wojnie aktorka powróciła do Francji, gdzie zaczęła ponownie odnosić sukcesy, głównie za sprawą współpracy z reżyserem Jeanem Delannoy. Za rolę niewidomej Gertrudy w jego Symfonii pastoralnej (1946) Morgan otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na pierwszym w historii MFF w Cannes. U Delannoy zagrała także postać Joanny d’Arc w nowelowym filmie Elżbieta, Joanna, Lizystrata (1954) oraz artystki cyrkowej w Obsesji (1954).

Występowała w filmach największych reżyserów francuskich, takich jak René Clair, Yves Allégret, Claude Autant-Lara, René Clément, André Cayatte, Claude Chabrol czy Claude Lelouch.

Od końca lat 60. pojawiała się w filmach, teatrze i telewizji jedynie sporadycznie. Czas poświęcała głównie swojej wielkiej pasji, czyli malowaniu obrazów. W 1977 opublikowała autobiografię pt. Avec ces yeux-là.

W uznaniu dla jej zasług dla francuskiego kina w 1969 została kawalerem Legii Honorowej. Była również laureatką Honorowego Cezara (1992) oraz Honorowego Złotego Lwa na 53. MFF w Wenecji (1996) za całokształt twórczości.

Morgan była trzykrotnie zamężna. Pierwsze małżeństwo, zawarte w 1942 w czasie pobytu w Hollywood z amerykańskim aktorem Williamem Marshallem, zakończyło się rozwodem w 1948. Para miała syna, Mike’a Marshalla (1944-2005), który był jedynym dzieckiem Morgan i swoją karierę zawodową również związał z aktorstwem.

Drugim mężem Michèle Morgan był francuski aktor Henri Vidal. Wzięli ślub w 1950 i byli razem aż do jego niespodziewanej śmierci w 1959. Kolejne, trzecie małżeństwo aktorki ze znanym francuskim reżyserem Gérardem Oury trwało 46 lat (od 1960 do jego śmierci w lipcu 2006).

Morgan miała sześcioro wnuków, w tym modelkę i aktorkę Sarę Marshall.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1935 Córeczka tatusia (Une fille à papa)
  • 1936 Mes tantes et moi
  • 1937 Serce Paryża (Gribouille)
  • 1938 Ludzie za mgłą (Le quai des brumes)
  • 1940 Muzykanci z nieba (Les musiciens du ciel)
  • 1941 S.O.S. (Remorques)
  • 1942 Joanna z Paryża (Joan of Paris)
  • 1944 Droga do Marsylii (Passage to Marseille)
  • 1946 Symfonia pastoralna (La symphonie pastorale)
  • 1948 Stracone złudzenia (The Fallen Idol)
Oczami wspomnień (Aux yeux du souvenir)
  • 1950 Szklany zamek (Le château de verre)
  • 1952 Minuta prawdy (La minute de vérité)
Siedem grzechów głównych (Les sept péchés capitaux)
Obsesja (Obsession)
Perła nocy (Marguerite de la nuit)
  • 1958 Lustro o dwóch twarzach (Le miroir à deux faces)
  • 1959 Ludzie w hotelu (Menschen im Hotel)
  • 1960 Fortunat
  • 1961 Lwy wychodzą na wolność (Les lions sont lâchés)
  • 1962 Landru
  • 1964 Zaginione kroki (Les pas perdu)
Oczy świadka (Les yeux cernés)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]