Marek Saganowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Saganowski
Ilustracja
Imię i nazwisko Marek Mirosław Saganowski
Data i miejsce
urodzenia
31 października 1978
Łódź, Polska
Pseudonim Sagan
Pozycja napastnik
Wzrost 179 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera juniorska
1987–1995 ŁKS Łódź
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1995–2000
1996
1997
2000–2001
2001–2002
2002–2005
2005–2006
2006–2007
2007
2007–2010
2008
2010–2011
2011–2012
2012–2016
ŁKS Łódź
Feyenoord (wyp.)
Hamburger SV (wyp.)
Wisła Płock
Odra Wodzisław Śląski
Legia Warszawa
Vitória
Troyes
Southampton (wyp.)
Southampton
Aalborg (wyp.)
Atromitos
ŁKS Łódź
Legia Warszawa
95 (31)
7 (0)
3 (0)
23 (4)
30 (2)
67 (41)
32 (12)
6 (0)
13 (10)
55 (9)
13 (3)
34 (5)
29 (6)
68 (17)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2004
1996–2012
 Polska U-23
 Polska
1 (1)
35 (5)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 13 lipca 2016.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 11 września 2012.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Marek Saganowski w Wikicytatach Marek Saganowski w Wikicytatach

Marek Mirosław Saganowski (ur. 31 października 1978 w Łodzi) – były polski piłkarz, występował na pozycji napastnika. Reprezentant Polski.

Kariera klubowa[edytuj]

Zaczynał karierę w Łódzkim Klubie Sportowym. W ekstraklasie zadebiutował w rundzie wiosennej sezonu 1994/95. W wieku 18 lat wyjechał za granicę, jednak zarówno w holenderskim Feyenoordzie, jak i w niemieckim Hamburgerze SV nie zrobił kariery. Wrócił więc do ŁKS, z którym w sezonie 1997/98 zdobył mistrzostwo Polski. Rozwój jego kariery zahamował groźny wypadek motocyklowy, któremu uległ w kwietniu 1998 roku. Po odejściu z ŁKS w 2000 roku grał na zapleczu Ekstraklasy w barwach Orlenu Płock. Następnie trafił do występującej w Ekstraklasie Odry Wodzisław, w której odbudował swą świetną formę. W sezonie 2001/2002 zdobył z Odrą tytuł mistrza jesieni Ekstraklasy. Z Wodzisławia Śląskiego wkrótce trafił do Legii Warszawa[1].

Latem 2005 po dwóch dobrych sezonach w Legii został kupiony przez portugalski klub pierwszoligowy Vitória Guimarães, a rok później trafił do francuskiego Troyes AC. W styczniu 2007 został wypożyczony do końca sezonu do angielskiego drugoligowca Southampton FC z opcją pierwokupu. Anglicy skorzystali z tej opcji i 28 czerwca tegoż roku podpisali z Saganowskim 2-letnią umowę. Zapłacili za niego 680 tysięcy funtów, a więc w przeliczeniu ok. 3,85 miliona złotych. Najbardziej efektowny występ Saganowskiego na Wyspach miał miejsce 31 marca 2007 w meczu z Wolverhampton, kiedy to Saganowski zanotował pierwszy na angielskich boiskach hat-trick.

Od 2008 przebywał na wypożyczeniu w duńskim klubie AaB Aalborg. W barwach tej drużyny 21 października 2008 strzelił gola w meczu Ligi Mistrzów z Villarrealem. Była to pierwsza bramka strzelona przez Polaka w Lidze Mistrzów po ponad trzyletniej przerwie.

Na początku stycznia 2009 po półrocznym wypożyczeniu wrócił do Southampton FC, a w grudniu 2009 rozwiązał kontrakt z tym klubem[2].

Na początku 2010 ponownie wymieniany był w kręgu zainteresowań broniącej się przed spadkiem wodzisławskiej Odry[3], jednakże 26 stycznia 2010 roku podpisał kontrakt z Atromitosem Ateny[4]. W maju 2011 roku wydał oświadczenie informujące, iż odchodzi z Atromitosu z powodów rodzinnych[5].

11 czerwca 2011 roku podpisał kontrakt z ŁKS Łódź. Po spadku klubu do I ligi, 11 czerwca 2012 roku podpisał roczny kontrakt z Legią Warszawa[6]. W oficjalnym meczu w barwach stołecznego klubu zadebiutował 26 lipca w meczu 2 rundy eliminacji Ligi Europy przeciwko Metalurgsowi Lipawa, strzelając w tym meczu hat-tricka. 19 sierpnia 2012 roku w meczu przeciwko Koronie Kielce rozegrał swój setny mecz, biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki w barwach Legii Warszawa, zdobywając w nich 55 bramek. Został uznany przez serwis internetowy Legia.net za najlepszego zawodnika sezonu 2012/2013. Swoją 92 bramkę strzelił w ostatnim mistrzowskim meczu dla Legii inkasując hat-tricka. Podpisał kontrakt na kolejne 2 lata. 24 sierpnia 2014 strzelił w meczu przeciwko Koronie Kielce (2:0), strzelił swojego 100. gola w Ekstraklasie. W 2015 roku przedłużył kontrakt z Legią o kolejny rok.

Statystyki kariery klubowej[edytuj]

(aktualne na dzień 27 maja 2016)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Europa Inne Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
ŁKS Łódź 1994/95 Ekstraklasa 3 0 0 0 3 0
1995/96 Ekstraklasa 29 11 0 0 29 11
1996/97 Ekstraklasa 2 1 0 0 2 1
Feyenoord 1996/97 Eredivisie 7 0 0 0 7 0
Hamburger SV 1996/97 Bundesliga 3 0 1 0 4 0
ŁKS Łódź 1997/98 Ekstraklasa 22 11 0 0 22 11
1998/99 Ekstraklasa 15 1 0 0 15 1
1999/00 Ekstraklasa 24 6 1 0 25 6
Wisła Płock 2000/01 Ekstraklasa 23 4 3 0 1[7] 0 27 4
Odra Wodzisław 2001/02 Ekstraklasa 27 2 2 1 5[8] 1 34 4
2002/03 Ekstraklasa 3 0 0 0 3 0
Legia Warszawa 2002/03 Ekstraklasa 17 10 2 1 2 0 21 11
2003/04 Ekstraklasa 24 17 6 1 30 18
2004/05 Ekstraklasa 26 14 12 6 4 1 42 21
Vitória Guimarães 2005/06 Primeira Liga 32 12 0 0 6 3 38 15
Troyes AC 2006/07 Ligue 1 6 0 0 0 6 0
Southampton F.C. 2006/07 Championship 13 10 0 0 2[9] 0 15 10
2007/08 Championship 30 3 1 0 1[7] 0 32 3
Aalborg BK 2008/09 Superligaen 13 3 3 1 8 1 24 5
Southampton F.C. 2008/09 Championship 19 6 0 0 19 6
2009/10 League One 6 0 0 0 2[10] 0 8 0
Atromitos 2009/10 Superleague Ellada 9 2 0 0 9 2
2010/11 Superleague Ellada 25 3 5 2 30 5
ŁKS Łódź 2011/12 Ekstraklasa 29 6 1 1 30 7
Legia Warszawa 2012/13 Ekstraklasa 19 10 7 6 6 4 1[11] 0 33 20
2013/14 Ekstraklasa 11 5 1 2 6 1 18 8
2014/15 Ekstraklasa 31 2 7 3 11 1 1[11] 1 50 7
2015/16 Ekstraklasa 7 0 5 1 4 0 1[11] 0 17 1
ŁKS Łódź 124 36 2 1 0 0 0 0 126 37
Feyenoord 7 0 0 0 0 0 0 0 7 0
Hamburger SV 3 0 1 0 0 0 0 0 4 0
Wisła Płock 23 4 3 0 0 0 1 0 27 4
Odra Wodzisław Śląski 30 2 2 1 0 0 5 1 37 4
Vitória Guimarães 32 12 0 0 6 3 0 0 38 15
Troyes AC 6 0 0 0 0 0 0 0 6 0
Southampton F.C. 68 19 1 0 0 0 5 0 74 19
Aalborg BK 13 3 3 1 8 1 0 0 24 5
Atromitos 34 5 5 2 0 0 0 0 39 7
Legia Warszawa 135 58 40 20 33 7 3 1 211 86
Ogólnie w karierze 474 139 56 25 47 11 14 2 591 177

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W kadrze A reprezentacji Polski zadebiutował w wieku 17 lat w towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Białorusi. Do momentu wypadku w 1998 roku zawodnik rozegrał 7 spotkań w biało-czerwonych barwach. Do kadry powrócił w 2003 roku w spotkaniu z Łotwą. 28 maja 2008 został powołany przez Leo Beenhakkera na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008.

Po ponad trzech latach przerwy w sierpniu 2012 roku został ponownie powołany do reprezentacji przez selekcjonera Waldemara Fornalika na mecze eliminacji Mistrzostw Świata w 2014 roku z Czarnogórą i Mołdawią[12]. Zagrał w spotkaniu z Czarnogórą (2:2) wchodząc za Roberta Lewandowskiego w doliczonym czasie gry.

Łącznie rozegrał w kadrze 35 spotkań, w których strzelił 5 bramek.

Statystyki[edytuj]

Drużyna narodowa Rok Mecze Bramki
 Polska
1996 4 0
1998 3 0
2003 5 0
2004 1 0
2005 2 2
2006 1 1
2007 4 0
2008 8 0
2009 5 2
2012 2 0
Suma 35 5

Sukcesy[edytuj]

ŁKS Łódź[edytuj]

Legia Warszawa[edytuj]

Indywidualne[edytuj]

Życie prywatne[edytuj]

Jego bratem jest piłkarz plażowy Bogusław Saganowski. Żonaty z Wiolettą Kamilą Saganowską, z którą ma dwóch synów: Franciszka i Antoniego.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Marek Saganowski w Odrze?. Fakt.pl, 2010-01-12.
  2. Anglia: polski snajper rozwiązał kontrakt. Onet sport, 2009-12-17.
  3. Marek Saganowski w Odrze?. Fakt.pl, 2010-01-12.
  4. Saganowski podpisał kontrakt z Atrómitosem. 90minut.pl, 2010-01-26. [dostęp 2010-01-27].
  5. Marek Saganowski wraca do Polski. sport.onet.pl, 2011-05-21. [dostęp 2010-01-27].
  6. Saganowski podpisał kontrakt z Legią. warszawa.sport.pl, 2012-06-11.
  7. a b Uwzględniono występ w Pucharze Ligi
  8. Uwzględniono występy w Pucharze Ligi
  9. Uwzględniono występy w barażach
  10. Uwzględniono występy w Pucharze Ligi i Football League Trophy
  11. a b c Uwzględniono występ w Superpucharze Polski
  12. Ligowcy powołani na Czarnogórę i Mołdawię (pol.). Oficjalny portal Reprezentacji Polski, 2012-08-28. [dostęp 2012-08-28].

Linki zewnętrzne[edytuj]