Brygada KOP „Polesie”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Brygada KOP "Polesie")
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brygada KOP „Polesie”
(5 Brygada Ochrony Pogranicza)
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca Polesie
Patron nie posiadała
Tradycje
Nadanie sztandaru nie posiadała
Dowódcy
Obecny płk Stanisław Wrzaliński
Ostatni płk Tadeusz Różycki-Kołodziejczyk
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Łachwa
Podporządkowanie Korpus Ochrony Pogranicza
Rodzaj wojsk piechota, kawaleria

Brygada KOP „Polesie”brygada piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza.

5 Brygada Ochrony Pogranicza została sformowana w lutym 1925 roku. Podstawę organizacji brygady stanowił rozkaz L. dz. 1600/O.de B./25 Ministra Spraw Wojskowych ze stycznia 1925 roku.

Podstawowym zadaniem brygady była ochrona pasa granicznego z ZSRR na terenie województwa poleskiego.

Struktura organizacyjna brygady[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna brygady w 1925 roku[1]

W 1926 roku w strukturze brygady zorganizowana została szkoła podoficerska dla niezawodowych podoficerów piechoty. W następnym roku w skład brygady właczono 2 Batalion Graniczny i 5 Szwadron z 1 Brygady Ochrony Pogranicza.

Struktura 5 Brygady Ochrony Pogranicza w grudniu 1927 roku[2]

Latem 1928 roku zlikwidowana została szkoła podoficerska. W jej miejsce, oraz w miejsce identycznych szkół funkcjonujących w pozostałych brygadach, utworzony został Batalion Szkolny KOP w twierdzy Osowiec. Natomiast przy 17 Batalionie Granicznym utworzony został Ośrodek Wyszkolenia Pionierów 5 Brygady OP.

Latem 1929 roku 5 BOP przemianowana została na Brygadę KOP „Polesie”. Wszystkie pododdziały wchodzące w jej skład, obok dotychczasowych numerów, otrzymały nazwy miejscowości, w których stacjonowały. Dwa lata później numeracja batalionów i szwadronów została zniesiona.

W 1930 roku z dwóch batalionów (2 i 18) oraz dwóch szwadronów kawalerii (5 i 17) sformowany został Pułk KOP "Sarny". Nowo powstała jednostka pozostała w strukturze organizacyjnej brygady.

Zasięg teryt. Brygady KOP Polesie - województwo poleskie II RP

Struktura Brygady KOP „Polesie” w 1934 roku[3]

  • Dowództwo Brygady KOP „Polesie” w Łunińcu
  • Pułk KOP „Sarny”
  • 15 Batalion Graniczny „Ludwikowo”
  • 16 Batalion Graniczny „Sienkiewicze”
  • 17 Batalion Graniczny „Dawidgródek”
  • 15 Szwadron Kawalerii „Hancewicze”
  • 16 Szwadron Kawalerii „Bystrzyce”
  • Kompania Saperów

Mobilizacja Brygady KOP „Polesie” we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

Na bazie Dowództwa Brygady KOP „Polesie” sformowane zostało Dowództwo 38 Rezerwowej Dywizji Piechoty.

Jednostkom KOP nie udało się rozbić 52 Dywizji Strzeleckiej Armii Czerwonej, m.in. dlatego, że Brygada KOP „Polesie” za przyczyną swego dowódcy płk dypl. Różyckiego-Kołodziejczyka nie wykonała rozkazu uderzenia.

Skutkiem tego brygada została rozwiązana i przeorganizowana w Batalion „Polesie”, już z innym dowódcą. Batalion ten nie wykonał jednak uderzenia na tyły Sowietów pod Wytycznem, żołnierze rzucili broń i poddali się. Zgrupowanie KOP, jak doszło do Szacka, wskutek dezercji zmalało o ok. 60%.

Dowódcy brygady[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Pododdziały przedstawione zostały w ukladzie geograficznym, od północy ku południowi.
  2. Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 31.
  3. Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 46.
  4. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 23 z 18.06.1926 r.
  5. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 29 z 26.07.1926 r.
  6. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 24.07.1928 r.
  7. Pułkownicy piechoty, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1. Z informacji zamieszczonych w wykazie wynika, że został on sporządzony na przełomie lutego i marca 1939 roku, przed awansami generalskimi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Prochwicz, Andrzej Konstankiewicz, Jan Rutkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Barwa i Broń, 2003. ISBN 83-900217-9-4.
  • Wacław Stachiewicz: Wierności dochować żołnierskiej : przygotowania wojenne w Polsce 1935-1939 oraz kampania 1939 w relacjach i rozważaniach szefa Sztabu Głównego i szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Warszawa: "Rytm", 1998. ISBN 83-86678-71-2.