Dżedefhor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dżedefhor
władca starożytnego Egiptu
Okres panowania 2546 p.n.e.
Dane biograficzne
Ojciec Cheops
Matka Meritites
Dzieci Chentkaus
<
G5 R11 I9
>
Dżedefhor w hieroglifach

Dżedefhor – domniemany władca starożytnego Egiptu z IV dynastii

Syn Cheopsa i jednej z jego żon Meritites. Ojciec Chentkaus, matki władców Sahure i Neferikare. Niektórzy uczeni (D.B. Redford) sądzą, że nie był w ogóle władcą, inni (Helck, Grimal), opierając się na graffiti z okresu Średniego Państwa, widzą go wśród następców Cheopsa. Po śmierci Kawaba był głównym konkurentem Dżedefre w walce o władzę, ale tę walkę przegrał. Po śmierci Dżedefre mógł wstąpić na tron, jego panowanie było jednak krótkie, prawdopodobnie kilkumiesięczne, w 2546 r. p.n.e. (Kwiatkowski).

Zgodnie z tradycją był pisarzem, autorem Nauk Dżedefhora, którą starożytni uczniowie poznawali w szkole i której fragmenty stały się przysłowiowe. Uchodził za odkrywcę czterech najważniejszych rozdziałów Księgi umarłych. Był poważanym uczonym i znawcą tekstów grobowych już za czasów panowania swojego ojca Cheopsa. Zmarł w okresie panowania Menkaure (Mykerinosa).

Występuje w Pieśni Harfiarza i w Papirusie Westcar: to właśnie on wprowadza czarodzieja Dżedi do swego ojca. Mity wytworzone wokół jego postaci utrudniają ocenę roli historycznej, jaką odegrał.

Pochowany w mastabie w Gizie (Schneider) lub w piramidzie w Sakkarze (Kwiatkowski). Nieukończona mastaba została celowo zniszczona, nie wiadomo jednak, czy była to zemsta, czy dzieło rabusiów.


Poprzednik
Chefren
HekaNemesNechacha PioMs.svg Stare Państwo
Dżedefhor – IV dynastia

2546 p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Nebka II

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grimal N. „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s. 81 – 82, ISBN 83-06-02917-8
  • Kwiatkowski B. „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 140, ISBN 83-207-1677-2
  • Schneider Th. „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 118, ISBN 83-01-13479-8