Snofru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Snofru
Snofru Eg Mus Kairo 2002.png
Posąg Snofru w Muzeum Egipskim w Kairze
władca starożytnego Egiptu
Dane biograficzne
Dynastia IV dynastia
Miejsce pochówku Czerwona Piramida w Dahszur
Ojciec Huni
Matka Meresanch
Żona 1. ?,
2. Hetepheres I
Dzieci z pierwszą żoną:
? (syn),
Nefermaat,
Rahotep,
Anchchaef (?),
Nefretkau,
Hetepheres II;
z Hetepheres:
Cheops
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
<
S29 F35 D21 G43
>
Snofru w hieroglifach

Snofru lub Snefru (egip. Ten-który-czyni-pięknym/doskonałym, gr. Soris) – władca starożytnego Egiptu (wówczas nieznane było jeszcze określenie faraon, które zostało wprowadzone dopiero w XVI wieku p.n.e.), założyciel IV dynastii w okresie Starego Państwa.

Lata panowania[edytuj | edytuj kod]

  • 2629-2604 p.n.e. (Kwiatkowski).
  • 2670-2620 p.n.e. (Schneider)
  • 2575-2551 p.n.e. (Tiradritti, De Luca)

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był synem Meresanch, jednej z konkubin poprzedniego władcy Huniego. Snofru miał 2 żony:

Rezydencja[edytuj | edytuj kod]

Początkowo rezydował w Mejdum, między 12 a 15 rokiem panowania przeniósł swoją rezydencję i nekropolę domu panującego z powrotem na północ do Dahszur. Nie wiadomo, jakie były przyczyny przeniesienia nekropoli do Mejdum oraz ponownego powrotu na północ. Przypuszcza się, że mogło to być spowodowane chęcią podkreślenia zmiany w stosunku do poprzedniej dynastii i jakiegoś związku rodziny panującej z tym miejscem.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Panowanie Snofru stało pod znakiem intensywnej działalności militarnej i budowlanej.

Zajmował się energicznie tworzeniem silnej floty. Organizował wyprawy wojenne we wszystkich niemal kierunkach. Z wypraw z Libii przywiódł 11 000 jeńców i 13 000 sztuk bydła, z Nubii – 7 000 jeńców i 200 000 sztuk bydła. Walczył również na Synaju z pustynnymi koczownikami, broniąc tam ważnych dla Egiptu kopalni miedzi, malachitu, a przede wszystkim turkusów.

Jego duża aktywność budowlana potwierdzona jest przez wzmianki na Kamieniu z Palermo mówiące, że co roku budował świątynię, twierdzę lub inną budowlę. Był budowniczym niedokończonej piramidy w Meidum, o nietypowym kształcie, w której do dziś można oglądać porzucone, zachowane w doskonałym stanie, cedrowe belki mające służyć do wniesienia sarkofagu króla. Jest on także twórcą jedynej piramidy łamanej z Dahszur. Jednak ambicje tego władcy sięgały o wiele dalej i dzięki doświadczeniom wyniesionym z poprzednich budowli, w dążeniu do stworzenia idealnej konstrukcji jako pierwszy wzniósł piramidę o kojarzonym dziś z piramidami kształcie ostrosłupaCzerwoną Piramidę w Dahszur, w której został pochowany. W sumie przypisuje sie mu budowę aż czterech piramid: w Seila, Meidum oraz dwóch w Dahszur.

W pamięci potomnych[edytuj | edytuj kod]

Snofru był uważany za mądrego i sprawiedliwego władcę, jego panowanie pozostawiło po sobie dobrą pamięć wyrażaną w licznych późniejszych bajkach i opowieściach, podkreślających jego dobroć i poufałość wobec poddanych. Od jego czasów zaczęto budować właściwe piramidy jako formy grobowe i symbole boskiego państwa. W mniemaniu wielu „największy budowniczy Egiptu” (W. Wolf), pozostawił po sobie budowle o objętości 3,6 mln m³, co stanowi o prawie 1/3 więcej niż zespół piramidy Cheopsa (2,6 mln m³). Łączna waga kamieni użytych do budowy wszystkich trzech piramid Snofru wyniosła ponad 9 milionów ton.

Zarys genealogii IV i V dynastii

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Huni
HekaNemesNechacha PioMs.svg Stare Państwo
Snofru – IV dynastia

2629–2604 p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Cheops

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grimal N. „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s. 76-78, ISBN 83-06-02917-8
  • Kwiatkowski B. „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 108-114, ISBN 83-207-1677-2
  • Lipińska J. „W cieniu piramid”, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 2003, s. 61, ISBN 83-04-04604-0
  • Schneider Th. „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 311-313, ISBN 83-01-13479-8