Snofru
| Snofru |
|
 Posąg Snofru w Muzeum Egipskim w Kairze |
|
| władca starożytnego Egiptu | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | IV dynastia |
| Miejsce pochówku | Czerwona Piramida w Dahszur |
| Ojciec | Huni |
| Matka | Meresanch |
| Żona | 1. ?, 2. Hetepheres I |
| Dzieci | z pierwszą żoną: ? (syn), Nefermaat, Rahotep, Anchchaef (?), Nefretkau, Hetepheres II; z Hetepheres: Cheops |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
|
|||||||||||
| Snofru w hieroglifach |
Snofru lub Snefru (egip. Ten-który-czyni-pięknym/doskonałym, gr. Soris) – władca starożytnego Egiptu (wówczas nieznane było jeszcze określenie faraon, które zostało wprowadzone dopiero w XVI wieku p.n.e.), założyciel IV dynastii w okresie Starego Państwa.
Spis treści |
Lata panowania [edytuj]
- 2629-2604 p.n.e. (Kwiatkowski).
- 2670-2620 p.n.e. (Schneider)
- 2575-2551 p.n.e. (Tiradritti, De Luca)
Rodzina [edytuj]
Był synem Meresanch, jednej z konkubin poprzedniego władcy Huniego. Snofru miał 2 żony:
- pierwszą żonę o nieznanym nam imieniu, z którą miał 3 lub 4 synów (nieznany z imienia z mastaby nr 17, Nefermaat, Rahotep i prawdopodobnie Anchchaef) i 2 córki (Nefretkau, Hetepheres II), pochowanych w Meidum
- Hetepheres, z którą miał syna Cheopsa
Rezydencja [edytuj]
Początkowo rezydował w Mejdum, między 12 a 15 rokiem panowania przeniósł swoją rezydencję i nekropolę domu panującego z powrotem na północ do Dahszur. Nie wiadomo, jakie były przyczyny przeniesienia nekropoli do Mejdum oraz ponownego powrotu na północ. Przypuszcza się, że mogło to być spowodowane chęcią podkreślenia zmiany w stosunku do poprzedniej dynastii i jakiegoś związku rodziny panującej z tym miejscem.
Działalność [edytuj]
Panowanie Snofru stało pod znakiem intensywnej działalności militarnej i budowlanej.
Zajmował się energicznie tworzeniem silnej floty. Organizował wyprawy wojenne we wszystkich niemal kierunkach. Z wypraw z Libii przywiódł 11 000 jeńców i 13 000 sztuk bydła, z Nubii – 7 000 jeńców i 200 000 sztuk bydła. Walczył również na Synaju z pustynnymi koczownikami, broniąc tam ważnych dla Egiptu kopalni miedzi, malachitu, a przede wszystkim turkusów.
Jego duża aktywność budowlana potwierdzona jest przez wzmianki na Kamieniu z Palermo mówiące, że co roku budował świątynię, twierdzę lub inną budowlę. Był budowniczym niedokończonej piramidy w Meidum, o nietypowym kształcie, w której do dziś można oglądać porzucone, zachowane w doskonałym stanie, cedrowe belki mające służyć do wniesienia sarkofagu króla. Jest on także twórcą jedynej piramidy łamanej z Dahszur. Jednak ambicje tego władcy sięgały o wiele dalej i dzięki doświadczeniom wyniesionym z poprzednich budowli, w dążeniu do stworzenia idealnej konstrukcji jako pierwszy wzniósł piramidę o kojarzonym dziś z piramidami kształcie ostrosłupa – Czerwoną Piramidę w Dahszur, w której został pochowany. W sumie przypisuje sie mu budowę aż czterech piramid: w Seila, Meidum oraz dwóch w Dahszur.
W pamięci potomnych [edytuj]
Snofru był uważany za mądrego i sprawiedliwego władcę, jego panowanie pozostawiło po sobie dobrą pamięć wyrażaną w licznych późniejszych bajkach i opowieściach, podkreślających jego dobroć i poufałość wobec poddanych. Od jego czasów zaczęto budować właściwe piramidy jako formy grobowe i symbole boskiego państwa. W mniemaniu wielu „największy budowniczy Egiptu” (W. Wolf), pozostawił po sobie budowle o objętości 3,6 mln m³, co stanowi o prawie 1/3 więcej niż zespół piramidy Cheopsa (2,6 mln m³). Łączna waga kamieni użytych do budowy wszystkich trzech piramid Snofru wyniosła ponad 9 milionów ton.
Zobacz też [edytuj]
| Poprzednik Huni |
 |
Stare Państwo Snofru – IV dynastia 2629–2604 p.n.e. |
|
Następca Cheops |
Bibliografia [edytuj]
- Grimal N. „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s. 76-78, ISBN 83-06-02917-8
- Kwiatkowski B. „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 108-114, ISBN 83-207-1677-2
- Lipińska J. „W cieniu piramid”, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 2003, s. 61, ISBN 83-04-04604-0
- Schneider Th. „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 311-313, ISBN 83-01-13479-8
