Chasechemui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chasechemui
Khasehkemwey.jpg
Posąg Chasechemui, Muzeum Egipskie w Kairze
faraon Egiptu
Dane biograficzne
Dynastia II dynastia
Miejsce pochówku Abydos
Żona Nimaatapis (?)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Chasechemui – władca starożytnego Egiptu z II dynastii

Niektórzy badacze przyjmują, że Chasechem i Chasechamui to dwie różne osoby i Chasechem był poprzednikiem Chasechamui. Klasyfikacja z Cambridge utożsamia nawet Chasechemui z władcą o imieniu własnym Nefersokar.

Przeważa obecnie jednak pogląd, że Chasechem i Chasechamui to jedna i ta sama osoba. Władca używał najpierw imienia w liczbie pojedynczej ("potężny objawił się"), a następnie po zwycięstwie nad Północą i ponownym zjednoczeniu kraju przyjął imię w liczbie mnogiej ("dwaj potężni objawili się").[1]

Pochodził z Nechen. Żoną jego była prawdopodobnie Nimaatapis. Za jego panowania doszło do przywróceniu jedności państwa na skutek ponownego pokonania i podbicia Dolnego Egiptu. Wyrazem tego było zmiana imienia, a także uznanie dwóch bogów, Horusa i Seta, za równoprawne bóstwa opiekuńcze dynastii. Władca organizował również wyprawy wojenne do Nubii i Libanu. Prowadził także ożywioną działalność budowlaną, wznosząc kamienne budowle w Nechen, Necheb i Abydos.

W Nachen odnaleziono dwa posągi króla, na cokołach których znajdują się reliefy i inskrypcje świadczące o tym wydarzeniu. Na jednym z nich widnieje napis "47 209 wrogów z północy". Z kolei na kamiennych naczyniach znalezionych w tym samym sanktuarium co posągi odczytano inskrypcję "rok walk z północnym wrogiem".[2]

Według Manetona, jego panowanie kończy okres tynicki bez żadnego specjalnego uzasadnienia ze strony tego starożytnego historyka, co może się jednak wiązać z kresem konfliktów między Górnym i Dolnym Egiptem oraz ostatecznym uregulowanie struktur gospodarczych, religijnych i politycznych kraju.

Został pochowany w Abydos.


Poprzednik
Chasechem
HekaNemesNechacha PioMs.svg Okres Tynicki
Chasechemui – II dynastia

??? – ??? p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Sanacht

Przypisy

  1. Toby Wilkinson: Powstanie i upadek starożytnego Egiptu. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2013, s. 89-90. ISBN 978-83-7510-683-1.
  2. Toby Wilkinson: Powstanie i upadek starożytnego Egiptu. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2013, s. 89-90. ISBN 978-83-7510-683-1.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grimal N. „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s.65-67, ISBN 83-06-02917-8
  • Kwiatkowski B. „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 82-83, ISBN 83-207-1677-2
  • Schneider Th. „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 100-101, ISBN 83-01-13479-8
  • Toby Wilkinson: Powstanie i upadek starożytnego Egiptu. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2013, s. 89-90. ISBN 978-83-7510-683-1.