Gryf (herb szlachecki)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Herb Gryf

Gryf (Swoboda, Świeboda, także Jaxa) - polski herb szlachecki legalnie używany przez rodziny szlacheckie należące do rodu Gryfitów-Świebodziców lub formalnie adoptowane do tego herbu przez członków rodu przy nobilitacji.

Spis treści

[edytuj] Opis herbu

W polu czerwonym gryf srebrny, wspięty z orężem złotym. W klejnocie pół godła, bez łap przednich, z trąbą złotą z prawej.

[edytuj] Najwcześniejsze wzmianki

Herb podobno pochodzi z Dacji i powstał wg legendy herbowej między 600 a 960 rokiem. Wizerunki pieczętne z I połowy XIII wieku. W wyniku unii horodelskiej w 1413 przeniesiony na Litwę (herb przyjął Butowt Montygajłowicz). Epitafium Wierzbięty z Branic 1425.

[edytuj] Herbowni

Aksentowicz, Andronowski, Andrzejkiewicz, Ankowski, Axamitowski, Axentowicz, Batowt, Bąkowski, Belicki, Bober, Bóbr, Bobrowski, de Bobowa Bobowski, de Branice Branicki, Bykowski, Cedro, Chamiec, Charzewski, Chronowski, Chycki, de Dębica Dębicki, Dobek, Doberski, Dobkowicz, Domaradzki, Getko (vel Gedko, Getka), Gładysz, Gą(on)galski, Grodzicki, Gołąbek, Gustkowski, Gwoździowski, Hronowski, Jaworski, Kański, Kijeński, Kober, Kołaczkowski, Konarski, Kowarski, Kowawleski, Kromołowski, Krukowski, Krzyszewski, de Kwiatkowice Kwiatkowski, Kwieciński, Latos, Latoszyński, Lechowicz, Leśniewski, Leśniowski, Łowczowski, Makowski,Makulski, Maleszewski, de Małachowo Małachowski, Michowski, de Mielec Mielecki, Nakwaski, Ossowski, Ossowiecki, Ostrowski, Otwinowski (Otffinowski), Paciorkowski, Papiewski, Papuski, Podogrodzki, Prochański, Radliński, Ronikier (zapewne błędnie przypisani do rodu Gryfitów-Świebodziców na podstawie podobieństwa godeł herbowych), Rożen, Sierakowski, Studzieński, Szczepanowski, Turski, Ujejski, Wiktorowski, Wilkowski, Wodnicki, Zakrzewski, Zaporski, Golabek Zimnowodzki, Znamirowski, Żukowski.

[edytuj] Zobacz też

Poprzedni:

Gruszczyński
Herby ułożone alfabetycznie

Gryf
Następny:

Gryf II
Utwórz książkę