Hodżyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hodżyzm – wariant antyrewizjonistycznego marksizmu-leninizmu, który powstał pod koniec 1970 z powodu rozłamu w ruchu maoistowskim, w wyniku sprzeczności ideologicznych między Komunistyczną Partią Chin i Albańską Partią Pracy w 1978 roku.

Albańczycy skupili wokół siebie międzynarodowych zwolenników tendencji, która określała się poprzez ścisłą ochronę dziedzictwa Józefa Stalina i ostrą krytyką praktycznie wszystkich innych ugrupowań komunistycznych jako rewizjonistycznych. Krytyczny wobec Stanów Zjednoczonych, Związku Radzieckiego, Chin i Jugosławii, Enver Hodża określił trzy ostatnie jako socjal-imperialistyczne i potępił radziecką inwazję na Czechosłowację przez wycofanie się z Układu Warszawskiego.

Hodża po 1978 roku domagał się uznania Albanii za jedyne państwo-dziedzica prawdziwego marksizmu-leninizmu. Albańczycy byli w stanie pozyskać znaczną część maoistów, głównie w Ameryce Łacińskiej, takich jak Armia Wyzwolenia Ludowego i marksistowsko-leninowskiej partii komunistycznej w Ekwadorze, a także Komunistyczną Partię Brazylii, ale także mieli istotny wpływ na struktury międzynarodowe.

Po upadku rządu komunistycznego w Albanii, proalbańskie partie nadal tworzą międzynarodową platformę w której działają np. Amerykańska Partia Pracy, Komunistyczna Partia Niemiec (marksistowsko-leninowska), Partia Pracy Iranu, Marksistowsko-leninowska Partia Stanów Zjednoczonych.

Obecnie ugrupowania czerpiące z hodżyzmu mają m.in poparcie w Tunezji, gdzie Tunezyjska Robotnicza Partia Komunistyczna (PCOT) była jedną z głównych sił opozycyjnych wobec reżimu. W wyborach w 2011 roku PCOT zdołało wejść do parlamentu i zdobyć 3 mandaty poselskie. Obecnie działa Międzynarodowa Konferencja Marksistowsko-Leninowskich Partii i Organizacji (hodżystowska).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]