Dżucze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dżucze
Nazwa koreańska
Hangul 주체
Hancha 主體
Transkrypcje języka koreańskiego
poprawiona Ju-che
MCR Chu-ch’e
Wymowa
IPA tɕutɕʰe
Korea Północna
Godło Korei Północnej
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Korei Północnej

Wikiprojekt Polityka

Dżucze (lub juche, dosłownie samodzielność, czu-czhe) – doktryna polityczna sformułowana przez przywódcę Korei Północnej Kim Ir Sena i wprowadzona w KRLD.

Według jej twórcy doktryna ta opiera się na czterech naczelnych zasadach:

  • samodzielność w ideologii – odrzucanie obcych wzorców ideologicznych nie uwzględniających specyfiki, możliwości, tradycji, przeszłości historycznej, aspiracji i dążeń mieszkańców Korei Północnej
  • niezależność w polityce – nieuleganie naciskom politycznym i ingerencjom z zewnątrz, które prowadzą do stopniowej utraty suwerenności, ale prowadzenie własnej niezależnej polityki w kontaktach międzynarodowych
  • samodzielność ekonomiczna – nieuzależnianie się gospodarcze od innych państw i organizacji, bo prowadzi to do utraty suwerenności politycznej, ale twórcze rozwijanie gospodarczych zdolności własnego narodu przy równoprawnej wymianie handlowej ze światem
  • samodzielna obrona kraju – obrony nie można powierzać innym, gdyż prowadzi to do utraty własnej suwerenności, ale trzeba posiadać własny samodzielny przemysł obronny oparty na własnej myśli technicznej, surowcach i mocach wytwórczych oraz ogólnonarodowy system obrony.

Z ideologią tą są związane tzw. dżuczejskie metody pracy, powszechnie stosowane w KRLD. Natomiast doktryna polityczna w polityce międzynarodowej to tzw. kimirsenizm. W Pjongjangu znajduje się 170-metrowy monument wzniesiony na cześć tej ideologii oraz Kim Ir Sena – Wieża Dżucze.

Metody pracy Dżucze[edytuj | edytuj kod]

Stosowane są celem urzeczywistnienia idei Dżucze. Najważniejsze to:

  1. metoda czonsan-ri – polegająca na skierowaniu bezpośrednio w teren dygnitarzy partyjnych i państwowych, by sami doświadczyli wszelkich niedogodności związanych z wykonaniem zadań, które sami nałożyli na podległe im organy (jednostki terytorialne); nazwa pochodzi od wsi Czonsan-ri, której problemami musiał zająć się osobiście skierowany przez Kim Ir Sena wysoki dygnitarz państwowy
  2. teański system pracy – polega na wyprowadzeniu zza biurek kadry konstruktorskiej i technologicznej przedsiębiorstw przemysłowych i innych jednostek produkcyjnych oraz postawieniu ich bezpośrednio przy robotniku wykonującym wyrób wg ich projektu (np. technologa przy frezerze); celem tego systemu jest doskonalenie konstrukcyjne i technologiczne w produkcji; nazwa pochodzi od kombinatu metalurgicznego w mieście Tean
  3. ruch czhollima – moralne zaangażowanie pracowników, które ma sprzyjać przyspieszeniu procesu produkcji dzięki skróceniu wdrażania projektów racjonalizatorskich i nowości technicznych przy maksymalnej kontroli jakości; nazwa pochodzi od legendarnego skrzydlatego konia Czhollima, który w podaniach ludowych w ciągu doby obiega świat
  4. uczmy się od cichych bohaterów – ideowe zachęcanie do dokładności i dyscypliny pracy, której wzorem są przodownicy pracy z początków istnienia KRL-D.

Dżucze w innych krajach[edytuj | edytuj kod]

Podczas zimnej wojny KRLD promowała Dżucze jako filozofię budowania socjalizmu w krajach trzeciego świata. Rumuński dyktator Nicolae Ceauşescu zainteresował się tą doktryną po swojej wizycie w Korei Północnej. Wzorował on swoje późniejsze działania na niej (tzw. systematyzacja). Korea Północna nie promuje już tej doktryny twierdząc, że dotyczy ona tylko i wyłącznie Koreańczyków. Grupy studiujące doktrynę Dżucze istnieją na całym świecie.

Kalendarz Dżucze[edytuj | edytuj kod]

Rząd Korei Północnej, jak i podległe mu organizacje stosują wariant kalendarza gregoriańskiego z rokiem bazowym 1912 jako rokiem pierwszym.

Information icon.svg Osobny artykuł: Kalendarz Dżucze.

Krytyka realizacji[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe organizacje monitorujące prawa człowieka w Korei Północnej twierdzą, że sytuacja panująca tam ma się nijak do głoszonej doktryny. Gospodarka KRLD opiera się głównie na imporcie i pomocy zagranicznej po upadku bloku państw socjalistycznych. Twierdzą także, że opinie ludzi nie mają żadnego znaczenia w podejmowaniu decyzji, gdyż kraj ten pozostaje pod totalitarnymi rządami Kim Dzong Una. Czołowy myśliciel Dżucze Hwang Jang-yop dołączył do głosów krytyki po swojej ucieczce do Korei Południowej, mimo iż nadal utrzymuje wiarę w ideologię. Politolog Han S. Park i teolog Thomas J. Belke porównują Dżucze do ruchu religijnego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]