Hymn do Ducha Świętego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hymn do Ducha Świętego (Veni Creator Spiritus) – pieśń poświęcona Duchowi Świętemu, śpiewana zwykle według zasad chorału gregoriańskiego.

W Kościele rzymskokatolickim wykonywany przez kapłanów i wiernych m.in.:

  • w czasie, gdy kardynałowie wchodzą do Kaplicy Sykstyńskiej aby dokonać wyboru papieża (konklawe)
  • podczas obrzędu wyświęcenia na biskupa
  • w Pięćdziesiątnicę
  • podczas święceń kapłańskich oraz konsekracji zakonnej
  • podczas sakramentu ślubu (wtedy zazwyczaj 3 zwrotki, pierwsza, wybrana przez organistę i ostatnia)
  • podczas sakramentu bierzmowania

Hymn śpiewa się również m.i.n w Kościołach starokatolickich, anglikańskich i luterańskich.

Tekst tego hymnu został również wykorzystany w pierwszej części VIII Symfonii Gustava Mahlera, zw. Symfonią Tysiąca.

Hymn do Ducha Świętego przekładało na język polski wielu poetów, poniżej przekład Adama Mickiewicza oraz oryginalny tekst łaciński z IX wieku Hrabana Maura:

Przekład Adama Mickiewicza Wersja oryginalna
"O Stworzycielu, Duchu, przyjdź,

Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg.

Niebieską łaskę zesłać racz

Sercom, co dziełem są Twych rąk.

Pocieszycielem jesteś zwan

I najwyższego Boga dar.

Tyś namaszczeniem naszych dusz

Zdrój żywy, miłość, ognia żar.

Ty darzysz łaską siedmiokroć,

Bo moc z prawicy Ojca masz,

Przez Ojca obiecany nam,

Mową wzbogacasz język nasz.

Światłem rozjaśnij naszą myśl,

W serca nam miłość świętą wlej,

I wątłą słabość naszych ciał,

Pokrzep stałością mocy swej.

Nieprzyjaciela odpędź w dal

I twym pokojem obdarz wraz.

Niech w drodze za przewodem Twym,

Miniemy zło, co kusi nas

Daj nam przez Ciebie Ojca znać,

Daj, by i Syn poznany był,

I Ciebie, jedno Tchnienie Dwóch,

Niech wyznajemy z wszystkich sił.

Niech Bogu Ojcu chwała brzmi,

Synowi, który zmartwychwstał,

I Temu, co pociesza nas,

Niech hołd wieczystych płynie chwał.

Amen."

"Veni, Creátor Spíritus,

Mentes tuórum vísita,

Imple supérna grátia

Quae tu creásti péctora.

Qui Paráclitus díceris,

Donum Dei altíssimi,

Fons vivus, ignis cáritas,

Et spiritális únctio.

Tu septifórmis múnere,

Déxterae Dei tu Dígitus,

Tu rite promíssum Patris,

Sermóne ditans gúttura.

Accénde lumen sénsibus,

Infúnde amorem córdibus,

Infirma nostris córporis

Virtúte firmans pérpeti.

Hostem repéllas lóngius,

Pacémque dones prótinus,

Ductóre sic te praévio

Vitémus omne nóxium.

Per Te sciámus da Patrem,

Noscámus atque Fílium,

Teque utriúsque Spíritum

Credámus omni témpore.

Deo Patri sit glória,

Et Fílio, qui a mórtuis

Surréxit, ac Paráclito,

In saeculórum saécula.

Amen."

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]