John Sirica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

John Joseph Sirica (ur. 19 marca 1904, zm. 24 sierpnia 1992) – był głównym sędzią sądzie okręgowym Dystryktu Kolumbii w Stanach Zjednoczonych. Zyskał sławę dzięki roli głównego sędziego podczas procesu dot. afery Watergate. Zdobył uznanie narodu, naciskając na prezydenta Nixona o udostępnienie sądowi nagrań z rozmów toczących się w Białym Domu.

Zaangażowanie się Sirici w sprawę miało miejsce podczas procesu uczestników włamania do siedziby Partii Demokratycznej. Sirica nie wierzył zeznaniom włamywaczy, którzy twierdzili, że działali samodzielnie i na własną rękę. Udało mu się ich przymusić do wskazania inicjatorów akcji. Za sukcesy w prowadzeniu sprawy Watergate Sirica został uhonorowany przez magazyn Time tytułem Człowieka Roku 1973.

John Sirica urodził się w Waterbury w stanie Connecticut. Jego rodzicami byli imigranci z Włoch. Do Dystryktu Kolumbii sprowadził się w roku 1918. Tam właśnie uczęszczał do Szkoły Przygotowawczej im. Emersona, a później przeniósł się do Szkoły Przygotowawczej Stanu Kolumbia. Sirica uzyskał tytuł doktora prawa (Juris Doctor) na Wydziale Prawa Uniwesytetu w Georgetown. Wcześniej uzyskał licencjat na Duke University.

Sirica był republikaninem. Do objęcia urzędu w sądzie został wyznaczony w roku 1957 przez prezydenta Dwighta Eisenhowera. Przed procesem związanym z aferą Watergate kariera Sirici nie rozwijała się w szczególnie dynamiczny sposób. Pisarz Joseph Goulden napisał książkę o sędziach federalnych pt. "Zagrzewacze Ław" (ang. "Benchwarmers"). W niniejszej publikacji zwrócił uwagę na fakt, że sędziowie współpracujący z Siricą krytycznie wypowiadają się na temat jego sędziowskich umiejętności. Wielu z nich narzekało na jego charakter i wynikające z niedbałości błędy w egzekucji prawa. Ze względu na orzekanie wobec oskarżonych najwyższych dopuszczalnych przez prawo wymiarów kary zyskał sobie przydomek "Maximum John".

W roku 1986 przeszedł na emeryturę. Zmarł w roku 1992, w wieku 88 lat.

Sirica opisał swój wkład w badanie afery Watergate w publikacji pt. "To Set the Record Straight".