Charles Townes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Charles Townes
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1915
Greenville
Zawód fizyk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Charles Hard Townes (ur. 28 lipca 1915 w Greenville w stanie Karolina Południowa) - fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1964 za badania w dziedzinie elektroniki kwantowej i wynalezienie masera[1].

Opracował też podstawy naukowe, które doprowadziły do skonstruowania lasera rubinowego przez jego studenta Theodore'a Maimana.

Spis treści

Życiorys[edytuj]

Studiował fizykę i lingwistykę na Furman University, tytuł Master of Arts uzyskał w 1936 na Duke University, doktorat z fizyki otrzymał w Californian Institute of Technology w 1939. Do 1948 pracował w Bell Labs. Wykładał na Columbia University, wtedy też rozpoczął prace nad maserem. W latach 1959-1961 był przewodniczącym Institute for Defense Analyses w Waszyngtonie. Przez sześć lat był profesorem w Massachusetts Institute of Technology. W 1967 został profesorem na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Tam rozwinął badania astronomii podczerwieni, które zaowocowały wykryciem lodu i amoniaku w obłokach międzygwiezdnych.

Pomnik naukowca

Townes uważa, że nauka nie stoi w sprzeczności z religią: różnice między naukami przyrodniczymi a religią są w większości przypadków sztuczne. Dziedziny te są bardzo sobie bliskie, jeśli popatrzymy na to, co w nich najistotniejsze. Jest baptystą, członkiem Papieskiej Akademii Nauk.

Badania[edytuj]

Charles Townes przyczynił się do skonstruowania pierwszego interferometru astronomicznego. Wraz z Arturem Leonardem Schawlowem opublikował w 1955 pracę Microwave Spectroscopy, która była przełomem w badaniach kosmosu w świetle podczerwonym. W latach 1966-1970 był przewodniczącym komitetu doradczego NASA programu księżycowego Apollo 11.

Nagrody[edytuj]

Jest laureatem licznych nagród, w tym m.in.:

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]