Emilio Segrè

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emilio Segrè
Emilio Gino Segré
Emilio Segrè
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1905
Zjednoczone Królestwo Włoch Tivoli
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1989
Stany Zjednoczone Lafayette, Kalifornia
Zawód fizyk jądrowy

Emilio Gino Segré (ur. 1 lutego 1905 w Tivoli, Włochy, zm. 22 kwietnia 1989 w Lafayette, Kalifornia, USA) – amerykański fizyk jądrowy, z pochodzenia włoski Żyd, który w roku 1937 otrzymał, wspólnie z Carlo Perrierem (1886-1948), pierwszy pierwiastek sztuczny – technet (Tc). W roku 1940 Segrè uczestniczył w odkryciu astatu, a w roku 1941 – plutonu. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki (1959)[1].

Był profesorem uniwersytetu w Palermo w latach 1936-1938. W roku 1938 wyjechał do USA, gdzie został profesorem Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley (1946–1972). W latach 1942-1946 kierował grupą laboratoriów w Los Alamos (projekt Manhattan), Prowadził badania w zakresie fizyki jądrowej. Współpracował także z innymi wybitnymi fizykami. Z Enrico Fermim opracował pomysł spowalniania prędkich neutronów w wyniku przepuszczania ich przez substancje zawierające wodór. Współodkrywca pierwiastków: technetu (1937), astatu (1940) i plutonu-239 (1941). Wraz z Owenem Chamberlainem odkrył antyproton (1955), za co w roku 1959 otrzymał Nagrodę Nobla[1][2].

Był laureatem wielu innych nagród i członkiem towarzystw naukowych, m.in. Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Emilio Segrè - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1959 > Emilio Segrè, Owen Chamberlain [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-17]., Biographical, Nobel Lecture, December 11, 1959, Properties of Antinucleons
  2. 2,0 2,1 2,2 American Jewish Recipients of the Nobel Prize. [dostęp 2009-10-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wulf von Bonin, Erich Bagge, Robert Herrlinger: Laureaci nagrody Nobla. Chemia, fizyka, medycyna. Warszawa: 1969.
  • Beata Tarnowska (red.): Nagrody Nobla, Leksykon PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13393-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]