Bill Gates

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bill Gates
Bill Gates
Podpis Bill Gates
Data i miejsce urodzenia 28 października 1955
Seattle
Imię i nazwisko przy narodzeniu Wiliam Henry Gates III
Zawód informatyk, przedsiębiorca
Alma Mater Harvard University
Rodzice William H. Gates, Sr.
Mary Maxwell Gates
Małżeństwo Melinda Gates (od 1994)
Dzieci Jennifer, Rory i Phoebe
Odznaczenia
Gwiazda Orderu Orła Azteckiego (Meksyk) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Honorowy Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bill Gates w Wikicytatach
Strona internetowa

William Henry Gates III (ur. 28 października 1955[1]) – amerykański przedsiębiorca, filantrop oraz współzałożyciel, główny architekt oprogramowania i były prezes zarządu korporacji Microsoft. Podczas swojej kariery w Microsofcie obejmował stanowiska dyrektora generalnego oraz głównego architekta oprogramowania i pozostaje największym indywidualnym udziałowcem przedsiębiorstwa z ponad 9 procentami akcji zwykłych[2].

Gates należy do najbardziej znanych przedsiębiorców okresu rewolucji informatycznej. Choć cieszy się powszechnym uznaniem[3][4][5], jego podejście do prowadzenia interesów jest krytykowane jako antykonkurencyjne, co w niektórych przypadkach znalazło potwierdzenie w wyrokach sądowych[6][7]. Od czasu kiedy zgromadził swoją fortunę, Gates zaangażował się w szereg przedsięwzięć filantropijnych, przeznaczając duże sumy pieniędzy na potrzeby organizacji dobroczynnych i programów badań naukowych poprzez założoną w 2000 r. fundację Billa i Melindy Gatesów. W corocznym rankingu magazynu Forbes (The World's Billionaires) Gates zajmował w latach 1995–2007 pierwsze miejsce. Szacunkowa wycena majątku Billa Gatesa w 2007 roku sięgała kwoty ponad 58 miliardów dolarów[8]. W 2008 znalazł się na 3. pozycji listy, wyprzedzony przez Warrena Buffetta i Carlosa Slima Helú.

Według listy najbogatszych ludzi na świecie opublikowanej 11 marca 2009 roku przez magazyn Forbes[9] Bill Gates powrócił w rankingu na pierwszą pozycję. Jego majątek w ciągu roku spadł o 18 miliardów dolarów i wynosi 40 miliardów dolarów. Jeśli wziąć pod uwagę majątek rodzin, rodzina Gatesów zajmuje drugą pozycję, za rodziną Waltonów, spadkobierców Sama Waltona, założyciela sieci handlowej Walmart. W latach 2010-2013 był drugim najbogatszym człowiekiem na świecie (na szczycie zestawienia znajdował się wtedy Carlos Slim Helú), zaś w 2014 roku ponownie wrócił na pierwszą pozycję, z majątkiem w wysokości 76 miliardów dolarów[10][11].

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

William Henry Gates III urodził się w Seattle jako syn Williama H. Gatesa juniora (dziś seniora) i Mary Maxwell Gates. Ojciec miał korzenie angielsko-niemieckie, a matka szkockie. Jego rodzina była zamożna; ojciec był znanym prawnikiem, matka pracowała w zarządzie First Interstate Bank, Radzie Zarządzającej Uniwersytetu Waszyngtońskiego i organizacji charytatywnej United Way of America, a jej ojciec, J. W. Maxwell, był prezesem National City Bank w Seattle.

Bill ma jedną starszą siostrę, Kristi (Kristianne), i jedną młodszą, Libby. Własne imię nosił jako czwarty w rodzinie, lecz był znany jako William Gates III lub "Trey", ponieważ jego ojciec zrezygnował z przyrostka "III"[12]. Niektóre źródła podają, że Maxwell założyła dla Gatesa fundusz inwestycyjny na kwotę miliona dolarów[13]. Biograf, który w 1993 przeprowadzał wywiady z (między innymi) Gatesem i jego rodzicami nie znalazł na to żadnego potwierdzenia i uznał tę historię za jedną z wielu plotek na temat pochodzenia majątku Gatesa[12] Sam Gates zaprzeczył temu w wywiadzie z 1994 r.[14] i pośrednio, w jego własnej książce The Road Ahead z 1995.[15]

W szkole podstawowej Gates był wyróżniającym się uczniem, szczególnie w matematyce i innych naukach ścisłych. W wieku 13 lat rozpoczął naukę w Lakeside School, ekskluzywnym prywatnym liceum w Seattle. Kiedy był w 8. klasie, matki uczniów z Lakeside za pieniądze uzyskane z urządzonej wyprzedaży staroci kupiły terminal ASR-33 i zarezerwowały czas dostępu do komputera należącego do General Electric[12]. Gates zainteresował się programowaniem w BASICu na tym komputerze i aby móc poświęcić temu więcej czasu został zwolniony z zajęć matematyki. Gdy dofinansowanie Mothers Club wyczerpało się, Gates wraz z innymi uczniami zaczęli poszukiwać czasowego dostępu do innych systemów, m.in. na minikomputerach DEC PDP. Jednym z takich komputerów był PDP-10 należący do Computer Center Corporation (CCC), do którego uczniom Lakeside zabroniono dostępu, kiedy złapano ich na wykorzystywaniu błędów w systemie operacyjnym aby uzyskać bezpłatny czas komputerowy.

Pod koniec trwania zakazu, uczniowie Lakeside (Gates, Paul Allen, Ric Weiland i Kent Evans) zaproponowali CCC, że będą wyszukiwać błędy w oprogramowaniu w zamian za bezpłatny dostęp do komputera. Zamiast korzystać z systemu przez zdalny terminal, Gates pracował w siedzibie CCC i sprawdzał kod źródłowy różnych programów, także napisanych w językach innych niż BASIC (były to m.in. Fortran, LISP i język maszynowy). Współpraca z CCC trwała do 1970 r., kiedy firma uległa likwidacji.

Rok później firma Information Sciences Inc. zatrudniła uczniów Lakeside do napisania w języku COBOL programu służącego do zarządzania listą płac. Prócz czasu komputerowego młodzież otrzymała honorarium autorskie. W wieku 14 lat Gates podjął się z Allenem nowego przedsięwzięcia o nazwie Traf-O-Data. Jego celem miało być stworzenie urządzenia do pomiaru ruchu ulicznego na bazie procesora Intel 8008. Gates zarobił na tym 20 000 dolarów, jednak, gdy wydało się, że ma 14 lat, przedsięwzięcie straciło początkową dynamikę[16][17].

Bill Gates aktywnie działał w Związku Skautów Amerykańskich, gdzie osiągnął drugi najwyższy stopień Life Scout. Według prasy Bill Gates twierdził, że otrzymał 1590 punktów na 1600 możliwych na egzaminach SAT[18] (średni wynik dla całego kraju oscylował wokół 1000 punktów).

Jesienią 1973 zapisał się na Harvard University z zamiarem otrzymania licencjatu umożliwiającego ubieganie się o przyjęcie na wydział prawa[19], lecz wkrótce zrezygnował[20]. Podczas pobytu na Harvardzie poznał swego przyszłego wspólnika, Stevena Ballmera, którego w 2000 roku mianował dyrektorem generalnym Microsoftu. W tym samym czasie był współautorem publikacji naukowej na temat algorytmów z informatykiem Christosem Papadimitriou[21].

Microsoft[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Microsoft.

BASIC[edytuj | edytuj kod]

Po lekturze egzemplarza czasopisma Popular Electronics ze stycznia 1975 roku, który przedstawiał na swoich łamach Altair 8800, Gates skontaktował się z firmą MITS, twórcą tego mikrokomputera i zawiadomił ich, że wraz z grupą znajomych pracuje nad interpreterem języka BASIC na tę platformę[22]. W rzeczywistości, Gates i Allen nie posiadali mikrokomputera Altair i nie programowali na nim. Chcieli po prostu sprawdzić zainteresowanie firmy MITS tym tematem. Prezes firmy, Ed Roberts, w odpowiedzi zaprosił ich na próbną prezentację. W tej sytuacji w ciągu kilku tygodni stworzyli najpierw emulator Altaira, który uruchomili na minikomputerze, a potem napisali interpreter BASICa. Pokaz w siedzibie MITS w Albuquerque udał się, co poskutkowało podpisaniem przez programistów kontraktu z firmą na rozprowadzanie interpretera razem z mikrokomputerem pod nazwą Altair BASIC. Paul Allen został zatrudniony przez MITS[23], a Gates wziął urlop z Harvardu, aby z nim współpracować. Swoją powstałą w listopadzie spółkę osobową nazwali "Micro-soft" (kontaminacja angielskich słów microcomputer – mikrokomputer i software – oprogramowanie)[23]. W ciągu następnego roku łącznik zniknął z nazwy firmy i 26 listopada 1976 r. nazwa "Microsoft" została zarejestrowana w Urzędzie Patentowym i Znaków Towarowych USA[23].

BASIC Microsoftu był popularny wśród komputerowych hobbystów, jednak Gates odkrył, iż wyciekła i była szeroko dystrybuowana wśród społeczeństwa jego wczesna kopia. W lutym 1976 roku Gates napisał Open Letter to Hobbyists w newsletterze MITS, twierdząc, iż MITS nie może kontynuować produkcji, dystrybucji i utrzymywania wysokiej jakości swoich produktów bez otrzymywania płatności[24]. List ten nie był popularny wśród hobbystów, jednak Gates pozostał w swym przekonaniu, iż twórcy oprogramowania powinni żądać płatności. Pod koniec 1976 roku firma Microsoft uniezależniła się od MITS i w dalszym ciągu zajmowała się produkcją narzędzi programistycznych na różne systemy operacyjne.

W pierwszych latach istnienia Microsoftu wszyscy pracownicy mieli znaczny wpływ na działalność firmy. Gates zajmował się biznesową stroną działalności firmy, ale także nadal programował. Przez pierwsze 5 lat osobiście sprawdzał każdą linijkę kodu stworzoną przez firmę i często dokonywał w nim zmian, jeśli tylko uważał to za stosowne[25].

Partnerstwo z IBM[edytuj | edytuj kod]

W 1980 IBM zwrócił się do Microsoftu z propozycją napisania interpretera BASICa dla planowanego komputera osobistego – IBM PC. Gdy przedstawiciele IBM wspomnieli, że poszukują także systemu operacyjnego, Gates skierował ich do firmy Digital Research (DRI), twórców szeroko stosowanego systemu operacyjnego CP/M[26]. Negocjacje IBM z Digital Research przebiegały opornie i ostatecznie nie osiągnięto porozumienia licencyjnego. Przedstawiciel IBM Jack Sams wspomniał o tych trudnościach licencyjnych podczas następnego spotkania z Gatesem i polecił mu stworzenie akceptowalnego systemu operacyjnego. Gates postanowił wykorzystać 86-DOS, podobny do CP/M system operacyjny, stworzony przez Tima Patersona z firmy Seattle Computer Products i przeznaczony do sprzętu komputerowego podobnego do PC. Microsoft wykupił za 50.000 dolarów prawa do 86-DOS-a i zaadaptował go do użycia na komputerach osobistych. Gotowy produkt, nazwany MS-DOS, firma dostarczyła do IBM. Umowa licencyjna zawarta przez przedsiębiorstwa dawała IBM prawo do sprzedaży i rozwijania systemu pod nazwą PC-DOS[27]. Gates nalegał, by umowa pozostawiała przy Microsofcie prawa majątkowe do systemu MS-DOS, ponieważ sądził, że inni producenci sprzętu komputerowego będą kopiować system IBM-a.[28] Tak się stało i sprzedaż MS-DOSu sprawiła, że Microsoft stał się jednym z głównych graczy w tym sektorze rynku[29].

Strategia i zarządzanie[edytuj | edytuj kod]

Od założenia Microsoftu w 1975 roku do 2006, Gates miał decydujący głos w strategii biznesowej firmy. Agresywnie dążył do poszerzenia zestawu produktów Microsoftu, a gdy Microsoft zyskiwał dominującą pozycję Gates zaciekle jej bronił. Wiele decyzji, które doprowadziły do oskarżeń o łamanie amerykańskiego prawa antymonopolowego w związku z praktykami biznesowymi Microsoftu miały akceptację Gatesa. W sprawie sądowej z 1998 roku Gates złożył zeznanie, które kilku dziennikarzy określiło jako wymijające. Biznesmen kłócił się ze śledczym Davidem Boiesem o definicje takich słów jak: konkurować, zainteresowany, pytać i my[30]. BusinessWeek zrelacjonował:

Początek zeznań pokazuje go jako dającego wymijające, pokrętne odpowiedzi i powtarzającego zwrot "nie pamiętam" tak często, że nawet sędzia przewodniczący zaczynał chichotać. Co gorsze, wiele z jego zaprzeczeń i usprawiedliwień było natychmiastowo obalanych przez prokuratorów dzięki wycinkom e-maili, które Gates wysyłał i odbierał.

Early rounds of his deposition show him offering obfuscatory answers and saying 'I don't recall' so many times that even the presiding judge had to chuckle. Worse, many of the technology chief's denials and pleas of ignorance were directly refuted by prosecutors with snippets of e-mail Gates both sent and received.

— BusinessWeek[31]

Później Gates powiedział, że po prostu opierał się staraniom Boiesa, który miał błędnie odczytywać znaczenie jego wypowiedzi i działań[32]. Pomimo zaprzeczeń Gatesa, sędzia orzekł, że Microsoft dopuścił się monopolizacji i niesprawiedliwej konkurencji, łamiąc tym samym ustawę Shermana.

Jako dyrektor, Gates regularnie spotykał się z wysokimi rangą kierownikami. Większość relacji z pierwszej ręki przedstawia go jako człowieka nieprzyjaznego, besztającego podwładnych za błędy dostrzeżone w ich strategiach biznesowych czy propozycje narażające długoterminowe interesy firmy na ryzyko[14][33][34]. Według doniesień zwykł krzyczeć na pracowników nie pozwalając im kontynuować. Jego uwagi miały brzmieć "To najgłupsza rzecz, jaką kiedykolwiek słyszałem"[35] i "Dlaczego po prostu nie zrezygnujesz i nie dołączysz do Korpusu Pokoju?"[36] Gates jednak był także znany z wycofywania się ze swoich uwag, gdy spotykały się one ze szczerymi i bezpośrednimi odpowiedziami[35]. Gdy podwładni zdawali się zwlekać, żartował: "Chcesz, bym zrobił to w weekend?"[37][38]

Rola Gatesa w Microsofcie przez większość czasu była kierowniczo-wykonawcza. Jednakże na początku był aktywnym autorem oprogramowania. Oficjalnie nie znajdował się w zespole programistów od czasu prac nad TRS-80 Model 100, ale pisał kod aż do 1989.[37]

15 czerwca 2006 Gates ogłosił, że przez najbliższe 2 lata będzie stopniowo wycofywał się z pełnionej przez siebie funkcji, by móc poświęcać więcej czasu na działalność dobroczynną. Swoje dotychczasowe obowiązki podzielił między Raya Ozzie, któremu powierzył codzienne zarządzanie firmą i Craiga Mundie, który zajął się długofalową strategią Microsoftu[39][40]. Jedną z ostatnich inicjatyw Gatesa przed ogłoszeniem swojego odejścia było stworzenie w Microsofcie grupy zajmującej się oprogramowaniem dla robotów.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Posiadłość Billa Gatesa w Medinie. Widok od strony Jeziora Washington.

Swoją żonę, Melindę French, Bill Gates poznał w 1987 roku, na Manhattanie na konferencji prasowej firmy Microsoft, dla której pracowała. Ich ślub odbył się 1 stycznia 1994. Mają trójkę dzieci: Jennifer Katharine Gates (ur. 1996), Rory John Gates (ur. 1999) i Phoebe Adele Gates (ur. 2002). Jego matka zmarła w 1994, zaś ojciec jest emerytowanym adwokatem. Posiadłość Billa Gatesa to nowoczesny dom osłonięty ziemią zlokalizowany na zboczu wzgórza górującego nad Jeziorem Washington w Medinie w stanie Waszyngton. Zgodnie z opublikowanymi informacjami hrabstwa King w roku 2006 wartość domu i ziemi wynosiła 125 milionów dolarów, a roczny podatek – 991 tysięcy dolarów. Do Gatesów należy także Kodeks Leicester, napisany przez Leonarda da Vinci, zakupiony za 30,8 miliona dolarów na aukcji w 1994 roku[41].

Adres e-mail Gatesa jest opublikowany, w roku 2004 przyszło na niego ok. 4 000 000 e-maili, z czego większość była spamem[42]. Biznesmen powiedział, że większość z tych e-maili "oferuje [mu] pomoc w wyjściu z długów lub w zostaniu bogatym, co mogłoby być śmieszne, gdyby nie było tak irytujące" (oryginalny cytat: "offers to help [him] get out of debt or get rich quick, which would be funny if it weren't so irritating")[43].

Majątek i inwestycje[edytuj | edytuj kod]

Gates był pierwszym na liście 400 najbogatszych Amerykanów Forbesa od 1993 do 2007 roku i pierwszym na liście miliarderów od 1995 do 2007 roku, posiadając 58 miliardów dolarów amerykańskich. W 1999 majątek Gatesa przekroczył wartość 100 miliardów dolarów, w konsekwencji czego media zaczęły określać go jako "centymiliardera"[44]. Od 2000 wartość nominalna jego udziałów w Microsofcie malała ze względu na ogólny spadek cen akcji firmy, spowodowany pęknięciem bańki internetowej i wielomiliardowymi darowiznami, jakie Gates ofiarował na cele dobroczynne. W wywiadzie w maju 2006 Gates powiedział, że wolałby nie być najbogatszym człowiekiem na świecie, twierdząc, iż nie lubi związanej z tym zwróconej na niego uwagi[45].

Gates posiada kilka inwestycji poza Microsoftem, które w 2006 przyniosły mu zysk w wysokości 966 667 dolarów[46]. W 1989 założył firmę Corbis zajmującą się grafiką. W 2004 został dyrektorem Berkshire Hathaway, zarządzanej przez jego wieloletniego przyjaciela Warrena Buffetta[47]. Jest klientem Cascade Investment Group, przedsiębiorstwa zarządzania majątkiem.

Filantropia[edytuj | edytuj kod]

W roku 2000 Gates i jego żona założyli Bill & Melinda Gates Foundation. Znaczny wpływ na to miała hojność i wielka filantropia Davida Rockefellera. Bill Gates i jego ojciec spotkali się z nim kilkanaście razy[48].

Fundacja zapewnia środki na stypendia naukowe dla słabo reprezentowanych mniejszości, zapobieganie AIDS i innym chorobom powszechnym w krajach trzeciego świata oraz na inne dobroczynne cele. W 2000 Fundacja Gatesów wspomogła Uniwersytet Cambridge 210 milionami dolarów do wykorzystania w ramach projektu Gates Cambridge Scholarships. Fundacja podarowała też około 7 miliardów dolarów na różne cele, w tym miliard na United Negro College Fund. Według artykułu magazynu Forbes z 2004, Gates przekazał w latach 2000-2004 na cele charytatywne ponad 29 miliardów dolarów. Jego darowizny są zwykle przytaczane jako wywołujące pokaźną zmianę w nastawieniu bogatych ludzi do filantropii, która zaczęła stawać się wśród nich normą[49].

Przejście[edytuj | edytuj kod]

19 czerwca 2006 Gates ogłosił, że przejdzie na niepełnoetatowe stanowisko w Microsofcie, porzucając codzienne zarządzanie działaniami[50] w lipcu 2008, aby bardziej skoncentrować się na filantropii.

To Warren Buffett, według Gatesa, skłonił go do poświęcenia się działalności charytatywnej[51]. Wkrótce potem, Buffett ogłosił, że będzie wpłacał na rzecz Gates Foundation identyczne sumy jak Gates, do 1,5 miliarda dolarów na rok.[52] Po tym oświadczeniu Buffeta, 25 czerwca 2006, Gates podarował mu kopię Bogactwa narodów Adama Smitha.

24 stycznia 2008 Gates powiedział[53]:

Adam Smith, ojciec kapitalizmu i autor «Bogactwa narodów», wierząc mocno w wartość korzyści własnej dla społeczeństwa, rozpoczął swoją pierwszą książkę słowami: «Bez względu na przypuszczania, jakim samolubem może się człowiek stać, są jednak wyraźne zasady w jego naturze, dzięki którym los innych jest dla niego ważny i dzięki czemu szczęście innych jest mu niezbędne, mimo że to nie dostarcza mu nic więcej poza obserwowaniem radości innych».

Adam Smith, the very father of capitalism and the author of «Wealth of Nations», who believed strongly in the value of self-interest for society, opened his first book with the following lines: «How selfish soever man may be supposed, there are evidently some principles in his nature, which interest him in the fortunes of others, and render their happiness necessary to him, though he derives nothing from it, except the pleasure of seeing it».

Gates mówił raczej o "kreatywnym" niż "nieograniczonym" lub leseferycznym kapitalizmie.

Twórczy kapitalizm wiąże interes innych i nasz własny w sposób, który pozwala rozwinąć się obu. Ten silnik hybrydowy własnej korzyści i troski o innych może służyć znacznie większemu kręgowi ludzi, niż stworzony tylko przez własną korzyść lub troskę tylko o siebie.

Creative capitalism takes this interest in the fortunes of others and ties it to our interest in our own fortunes in ways that help advance both. This hybrid engine of self-interest and concern for others can serve a much wider circle of people than can be reached by self-interest or caring alone.

Nagrody i uznanie[edytuj | edytuj kod]

Bill Gates na Consumer Electronics Show 8 stycznia 2007

Według tygodnika Time Gates należy do 100 ludzi, którzy najbardziej wpłynęli na losy świata w XX wieku oraz jednym z 100 najbardziej wpływowych ludzi w latach 2004, 2005 i 2006. Time uznał także wspólnie Gatesa, jego żonę Melindę i wokalistę grupy U2 Bono za Ludzi Roku 2005 w uznaniu ich działalności humanitarnej (określając ich mianem „Miłosiernych Samarytan”)[54]. Gates znalazł się także na 8. pozycji na liście "bohaterów naszych czasów" stworzonej w 2006 przez tygodnik New Statesman[55].

Gates znalazł się na liście "Power list" The Sunday Times w roku 1999, został nazwany "CEO roku" przez Chief Executive Officers magazine w 1994, był pierwszy na liście "Top 50 Cyber Elite" magazynu Time w 1998, drugi na liście "Elite 100" magazynu Upside oraz był jednym ze 100 wpływowych ludzi w mediach (ang. "Top 100 influential people in media") według The Guardian w 2001.

Gates jest doktorem honoris causa breukeleńskiego Uniwersytetu Nyenrode (od 2000)[56], sztokholmskiego Królewskiego Instytutu Technologii (od 2002), tokijskiego Uniwersytetu Waseda, Uniwersytetu Harwarda (od 2007)[57] i Instytutu Karolinska (od 2008)[58]. Królowa Elżbieta II w 2005 nadała mu także tytuł Rycerza Komandora Orderu Imperium Brytyjskiego (KBE)[59]. Jego imieniem został także nazwany gatunek muchy Eristalis gatesi (Mucha Billa Gatesa)[60].

Gates wygłaszał przemówienia programowe na targach Fall COMDEX w 1983, 1985, 1988, 1990, 1994 i co roku od 1996 do 2003.

4 maja 2006 Gates wraz z żoną otrzymali Nagrodę Księcia Asturii w dziedzinie Międzynarodowej współpracy w akcie uznania dla ich ogólnoświatowego wpływu na działania dobroczynne[61]. W listopadzie 2006 Gatesowie zostali odznaczeni meksykańskim Orderem Orła Azteckiego za ich międzynarodową filantropijną działalność w zakresie zdrowia i edukacji, w szczególności w ramach meksykańskiego programu "Un país de lectores"[62].

Odwołania w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

  • W fabularyzowanym dokumencie z 1999 Piraci z Krzemowej Doliny Bill Gates jest jednym z głównych bohaterów. Jego rolę odtwarza Anthony Michael Hall.
  • W thrillerze konspiracja.com z 2001 występuje bohater oparty na postaci Billa Gatesa.
  • Film Nothing So Strange z 2002 bazuje na fikcyjnym wątku morderstwa Billa Gatesa w Los Angeles[63].
  • W animowanej komedii South Park: Bigger, Longer, Uncut Bill Gates zostaje zastrzelony przez generała, po tym jak podczas prezentacji ataku na Kanadę system operacyjny (Windows 98) się zawiesza.
  • W parodii The Onion Movie (pol. Wiadomości Bez Cenzury) gra go Michael Delaney, aktor nie odgrywa roli Billa Gatesa, ale Gilla Batesa. W jednej z części filmu parodiowana jest szybkość z jaką wchodzą na rynek kolejne wersje komputera (Bates 1,2,3,4,5,6,7,8). W końcu Gill Bates zostaje zabity siekierą przez człowieka, który kilka razy kupował kolejne wersje PC-ta.
  • W serialu Simpsonowie Bill Gates występował gościnie w odcinku "Das Bus" w którym chciał kupić firmę Homera.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Libreciści Jordan Allen-Dutton i Erik Weiner oraz kompozytor Hal Goldberg przygotowywali musical o Billu Gatesie i Stevie Jobsie zatytułowany Nerds://A Musical Software Satire. Prywatne przedstawienie odbyło się 30 lipca 2007[64].

Przypisy

  1. Bill Gates: Chairman, Microsoft Corp. http://www.microsoft.com/presspass/exec/billg/bio.mspx
  2. Microsoft 2006 Proxy Statement. 2006-10-06
  3. Vietnam gives Gates star welcome. W: BBC News [on-line]. 2006-04-22. [dostęp 2006-11-19].
  4. Andrew Lam: The fall and rise of Saigon: Vietnamese consumers make up for lost time. W: San Francisco Chronicle [on-line]. 2005-04-24. [dostęp 2007-06-22].
  5. Scott Baldauf: Gates, the biggest thing in India since the Beatles. W: Christian Science Monitor [on-line]. 2002-11-14. [dostęp 2006-11-19].
  6. David Shenk. Slamming Gates. „The New Republic”. 1998-01-26. 
  7. Findings of Fact. United States v. Microsoft (1998)
  8. Luisa Kroll, Allison Fass: #1 William Gates III. W: The World's Billionaires [on-line]. Forbes.com, 2007-03-06. [dostęp 29 lipca 2007].
  9. The World's Billionaires Forbes.com
  10. #1 Bill Gates
  11. Forbes Billionaires: Full List Of The World's 500 Richest People
  12. 12,0 12,1 12,2 Stephen Manes, Paul Andrews: Gates: How Microsoft's Mogul Reinvented an Industry and Made Himself The Richest Man in America. Touchstone, 1993. ISBN 978-0-385-42075-7.
  13. James Wallace, Jim Erickson: Hard Drive: Bill Gates and the Making of the Microsoft Empire. John Wiley & Sons, 1993. ISBN 978-0-471-56886-5.
  14. 14,0 14,1 zespół redakcyjny. The Bill Gates Interview. „Playboy”. 1994-12-08. 
  15. Randall E. Stross: The Microsoft Way. Perseus Books Group, 1997. ISBN 978-0-201-32797-7.
  16. Gates, Bill. Wywiad dla David Allison. Bellevue, WA. 1993.
  17. James Chposky, Ted Leonsis: Blue Magic: The People, the Power and the Politics Behind the IBM Personal Computer. Grafton, 1989. ISBN 978-0-246-13445-3.
  18. The new—and improved?—SAT. The Week Magazine. [dostęp 23 maja 2006].
  19. Bill Gates: Before Microsoft
  20. Gates, Bill. Wywiad dla Larry'ego Kinga. Larry King Live. CNN Redmond, WA. 2000-01-01. (Interview).
  21. William Gates, Christos Papadimitriou. Bounds for sorting by prefix reversal. „Discrete Math”. 27/1979. s. 47-57. 
  22. Key Events In Microsoft History. [dostęp 1 października 2005]. (DOC format)
  23. 23,0 23,1 23,2 Microsoft history at the History of Computing Project. [dostęp 11 sierpnia 2005].
  24. Bill Gates, An Open Letter to Hobbyists, 2 lutego 1976
  25. Gates, Bill. "Remarks by Bill Gates" Waterloo, Ontario (2005-10-13).
  26. John Steele Gordon Michael Maiello: Pioneers Die Broke. Forbes, 2002-12-23. [dostęp 5 lipca 2006].
  27. The Unusual History of MS-DOS The Microsoft Operating System. [dostęp 29 maja 2008].
  28. zespół redakcyjny. Interview with Bill Gates. „U.S. News & World Report”. 2001-08-20. 
  29. Microsoft to Microsoft disk operating system (MS-DOS). marzec 2002. [dostęp 2006-07-05].
  30. CNN, Gates deposition makes judge laugh in court, 17 listopada 1998
  31. BusinessWeek, Microsoft's Teflon Bill, 11/30/98
  32. John Heilemann. The Truth, The Whole Truth, and Nothing But The Truth. „Wired”. 2000-11. 
  33. Steve Ballmer: Steve Ballmer Speech Transcript – Church Hill Club. W: Microsoft PressPass [on-line]. Microsoft, 1997-10-09. [dostęp 16 maja 2006].
  34. Michael Drummond: Zdrajcy imperium: jak trzech wojowników Microsoftu rozpętało rewolucję za murami tej fortecy (oryg. Renegades of the Empire). Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002. ISBN 8320426928.
  35. 35,0 35,1 Walter Isaacson: The Gates Operating System. Time, 1997-01-13. [dostęp 16 maja 2006].
  36. David Bank: Breaking Windows. Wall Street Journal, 1999-02-11. [dostęp 16 maja 2006].
  37. 37,0 37,1 Gates, Bill. "Remarks by Bill Gates" San Diego, CA (1997-09-26).
  38. Robert J. Herbold. Inside Microsoft: Balancing Creativity and Discipline. „Harvard Business Review”. 2002-01-01. 
  39. Microsoft PressPass: Microsoft Announces Plans for July 2008 Transition for Bill Gates. Microsoft PressPass, 15 czerwca 2006.
  40. Ina Fried: Ozzie, Mundie pick up tech mantle at Microsoft. W: CNET News.com [on-line]. 2006-06-16. [dostęp 2007-02-17]. [zarchiwizowane z adresu 2013-04-25].
  41. Leonardo da Vinci – Renaissance Man
  42. Mike Wendland: Ballmer checks out my spam problem. W: Detroit Free Press [on-line]. 2004-12-02. [dostęp 2007-07-13].
  43. Bill Gates: Why I Hate Spam. W: Wall Street Journal [on-line]. 2003-06-23. [dostęp 2006-11-19].
  44. Bill Gates – Founder of Microsoft. Lycos Canada Money.
  45. Joe Bolger: I wish I wasn't the richest man in the world, says Bill Gates. W: The Times [on-line]. 2006-05-05. [dostęp 2006-11-19].
  46. Year 2006 compensation: salary $616,667, bonus $350,000. From Microsoft's Proxy Statement
  47. Ina Fried: Gates joins board of Buffett's Berkshire Hathaway. W: CNET News.com [on-line]. 2004-12-14. [dostęp 2006-11-19]. [zarchiwizowane z adresu 2013-04-25].
  48. Philanthropy
  49. W opublikowanym 25 lutego 2006 w czasopiśmie The Economist artykule przeglądowym o filantropii zawarte zostało spostrzeżenie, iż "Media, które niegdyś zwykły zwracać niewielką uwagę na darowizny dobroczynne, dziś z zapałem podkreślają szczodrość najbogatszych..."
  50. Microsoft: "Microsoft Announces Plans for July 2008 Transition for Bill Gates".
  51. Carol J. Loomis: Warren Buffett Gives Away his Fortune. W: Fortune [on-line]. 2006-06-25. [dostęp 2006-12-09].
  52. NPR: "Buffett Gift Sends $31 Billion to Gates Foundation," NPR All Things Considered, 26-June-2006, webpage: NPR-Buffett.
  53. A New Approach to Capitalism in the 21st Century, Remarks by Bill Gates, Chairman, Microsoft Corporation, World Economic Forum 2008,Davos, Switzerland January 24, 2008
  54. Persons of the Year 2005 (ang.). Time. [dostęp 2014-04-18].
  55. Jason Cowley: Heroes of our time – the top 50. New Statesman, 22 maja 2006.
  56. nyenrode.nl
  57. Excerpts of speech at Harvard Graduation; Bill Gates Gets Degree After 30 Years
  58. Bill Gates honoured with a doctor's cap
  59. BBC, Knighthood for Microsoft's Gates, 2 marca 2005
  60. Bill Gates' Flower Fly Eristalis gatesi Thompson
  61. Bill and Melinda Gates named in Top 10 Persons of 2006, 9 maja 2006
  62. http://diariooficial.segob.gob.mx/nota_detalle.php?codigo=4936346 (Spanish) Diario Oficial de la Federación, Proclamation of the Award
  63. Nothing So Strange, IMDB
  64. playbill.com article, July 25, 2007

Dalsza lektura[edytuj | edytuj kod]

  • David Bank: Breaking Windows: How Bill Gates Fumbled the Future of Microsoft. Free Press, 2001. ISBN 978-0-7432-0315-9.
  • Jennifer Edstrom, Marlin Eller: Barbarians Led by Bill Gates: Microsoft from the Inside. Henry Holt & Company, 1998. ISBN 978-0-8050-5755-3.
  • Bill Gates: Business @ the Speed of Thought. Business Plus, 1999. ISBN 978-0-446-67596-3.
  • Bill Gates: The Road Ahead. Penguin, 1995. ISBN 978-0-14-026040-3.
  • Jeanne M. Lesinski: Bill Gates. Lerner Publications, 2000. ISBN 978-0-8225-9689-9.
  • Janet Lowe: Bill Gates Speaks: Insight from the World's Greatest Entrepreneur. John Wiley & Sons, 1998. ISBN 978-0-471-29353-8.
  • Stephen Manes, Paul Andrews: Gates: How Microsoft's Mogul Reinvented an Industry and Made Himself the Richest Man in America. Touchstone, 1993. ISBN 978-0-671-88074-3.
  • Gary Rivlin: The Plot to Get Bill Gates. Three Rivers Press, 2000. ISBN 978-0-8129-9073-7.
  • James Wallace, Jim Erickson: Hard Drive: Bill Gates and the Making of the Microsoft Empire. Harper Business, 1993. ISBN 978-0-88730-629-7.
  • James Wallace: Overdrive: Bill Gates and the Race to Control Cyberspace. John Wiley & Sons, 1997. ISBN 978-0-471-18041-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Warren Buffett
Najbogatsza osoba świata
1996–2007
Następca
Warren Buffett
Poprzednik
Warren Buffett
Najbogatsza osoba świata
2009–2010
Następca
Carlos Slim Helú
Poprzednik
Carlos Slim Helú
Najbogatsza osoba świata
od 2014
Następca