Edward Mills Purcell
Z Wikipedii
Edward Mills Purcell (ur. 30 sierpnia 1912 w Taylorville, Illinois, zm. 7 marca 1997 w Cambridge, Massachusetts), amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla za odkrycie w 1946 jądrowego rezonansu magnetycznego i za odkrycia dokonane przy zastosowaniu tej metody.
Ukończył uniwersytety Purdue i Harvard. W czasie II wojny światowej w latach 1940-1946 pracował w MIT w Cambridge przy pracach badawczych związanych z radarem, po zakończeniu wojny powrócił do Harwardu. W latach 1945-1946 odkrył jądrowy rezonans magnetyczny (ang. Nuclear Magnetic Resonance – NMR) za co został uhonorowany w 1952 Nagrodą Nobla (wspólnie z Felixem Blochem który niezależnie dokonał tego samego odkrycia).
Od 1949 roku został profesorem na Uniwersytecie Harvarda), od 1951 roku członek Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie.
Odkrycie NMR pozwoliło na odkrycie i rozwój spektroskopii NMR, jednego z najważniejszych postępów w medycynie w XX wieku.
Purcell był autorem podręcznika Electricity and Magnetism (1965) (przetłumaczonego m. in. na język polski, "Elektryczność i magnetyzm") wchodzącego w skład słynnego Kursu Fizyki z Berkeley. Książka ta pokazuje duże umiejętności dydaktyczne Purcella i jest uważana za bardzo dobre wprowadzenie do elektrodynamiki klasycznej.
[edytuj] Źródła
- Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13393-7
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna informacja o przyznaniu Nobla (uwaga pdf).
- Biografia Purcella
- E. M. Purcell – Biografia (en.)
