Wallis Simpson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wallis, księżna Windsor, Waszyngton 1970

Wallis, księżna Windsoru, wcześniej Wallis Simpson, urodzona jako Bessie Wallis Warfield, primo voto Spencer, secundo voto Simpson (ur. 19 czerwca 1896, zm. 24 kwietnia 1986) – kochanka księcia Walii i następcy tronu, później króla-cesarza Imperium Brytyjskiego Edwarda VIII, a po jego abdykacji jego żona. Po ślubie jej tytuł brzmiał Jej Łaskawość Wallis, księżna Windsoru (Her Grace Wallis, The Duchess of Windsor), a nieoficjalnie (sprzeciw króla Jerzego VI) Jej Królewska Wysokość księżna Windsoru.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodsza o dwa lata od Edwarda Amerykanka po raz pierwszy spotkała księcia na jednym z przyjęć. Między Wallis a Edwardem rodziła się coraz większa zażyłość. Jej żywe usposobienie i szczerość przypadły księciu do gustu. Od roku 1934 para stała się nierozłączna.

Jej romans z angielskim władcą wywołał oburzenie. Wallis była 40-letnią, dwukrotną rozwódką. W 1936 Edward ogłosił zamiar poślubienia Wallis. Kiedy parlament nie zgodził się na ten ślub, Edward abdykował 10 grudnia 1936 roku. 2 maja 1937 roku Edward został trzecim mężem Wallis. Odtąd Wallis używała tytułu księżnej Windsoru. Dopiero dwa lata przed śmiercią została przyjęta na dworze królewskim przez Elżbietę II. W roku 1936 jako pierwsza kobieta została uhonorowana tytułem Człowieka Roku tygodnika Time. Znana z upodobania do luksusu i rozrzutnego trybu życia.

Mężowie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bricard I., Dynastie panujące Europy, Świat Książki, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7391-767-5, s. 336–339.