Lidia Ciołkosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Lidia Ciołkoszowa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lidia Ciołkosz
Ciołkoszowa.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1902
Tomaszów Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 9 czerwca 2002
Londyn
Przewodnicząca Centralnego Komitetu Polskiej Partii Socjalistycznej
Przynależność polityczna Polska Partia Socjalistyczna
Okres urzędowania od 1978
do 1987
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Lidia Ciołkoszowa z domu Kahan (ur. 24 czerwca 1902 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 9 czerwca 2002 w Londynie) – działaczka socjalistyczna, publicystka, historyczka, żona Adama Ciołkosza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie ukończyła polonistykę i historię oraz Studium Pedagogiczne z tytułem doktora w 1925. W czasie studiów w Krakowie poznała przyszłego męża, Adama Ciołkosza. W czasie wojny polsko-bolszewickiej pracowała jako wolontariuszka w biurze wojskowym.

Od 1920 zaangażowana w działalność Polskiej Partii Socjalistycznej. Była działaczką polityczną i społeczną, ostatnim żyjącym członkiem przedwojennej krajowej Rady Naczelnej PPS. Do wybuchu II wojny światowej pracowała jako bibliotekarka i wykładowczyni Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (TUR), wychowawczyni i organizatorka kolonii letnich oraz świetlic dla dzieci robotniczych.

Od 1934 wybierana do Rady Naczelnej PPS. W 1939 przez Litwę i Szwecję opuściła z rodziną Polskę i udała się przez Rumunię i Francję do Londynu, gdzie w okresie (1940–1948) była członkinią Komitetu Zagranicznego PPS.

W okresie emigracyjnym, pełniła funkcję członkini Centralnej Rady PPS (1948–1960, w tym w okresie 1957–1960 członkini Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS). Po rozłamie w PPS na emigracji, wraz z mężem Adamem Ciołkoszem działaczka Centralnego Komitetu PPS. Liderka struktur PPS na emigracji również po śmierci męża.

Po połączeniu emigracyjnych struktur na Scaleniowym Zjeździe PPS w listopadzie 1987 w Bernried, została wybrana przewodniczącą Centralnej Rady Partyjnej, a na XXV Zjeździe PPS odbytym w listopadzie 1990 w Warszawie – jako ostatnia żyjąca członkini władz przedwojennej PPS – została wybrana dożywotnio Honorową Przewodniczącą Partii. Zdecydowana przeciwniczka wchodzenia w koalicje z partiami postkomunistycznymi.

Lidia Ciołkoszowa była autorką wielu artykułów, broszur i audycji radiowych z historii polskiego ruchu robotniczego, nadawanych przez Rozgłośnię Polską Radia Wolna Europa. W 1952 opublikowała książkę Generał Walery Wróblewski, w 1965 książkę Publicystyka polska na emigracji w latach 1940–1960 i wspólnie z mężem Adamem najważniejsze ich dzieło – Zarys dziejów socjalizmu polskiego (t. 1 Londyn 1966, t. 2 Londyn 1972). Opracowała również wydanie książki Aleksandra Wata "Mój wiek".

Została wyróżniona nagrodami literackimi paryskiej Kultury (Paryż, 1967), Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (Londyn, 1972) oraz fundacji im. Jurzykowskiego (Nowy Jork, 1973) oraz orderem Polonia Restituta. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1966).

Zmarła w Londynie 9 czerwca 2002.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]