Maciej Garnysz
| Ten artykuł od 2010-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Maciej Grzegorz Garnysz | ||
|
|
||
| Data urodzenia | 1740 | |
| Data śmierci | 6 października 1790 | |
| biskup chełmski | ||
| Okres sprawowania | 1781 - 1790 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | łaciński | |
| Prezbiterat | 23 marca 1765 | |
| Nominacja biskupia | 18 grudnia 1775 | |
| Sakra biskupia | brak danych | |
| Odznaczenia | ||
Maciej Grzegorz Garnysz herbu Poraj (ur. w 1740 – zm. 6 października 1790 w Warszawie) – biskup chełmski od 1781, podkanclerzy koronny od 1786.
Uczęszczał do szkół jezuickich w Warszawie. Kontynuował studia w Rzymie, gdzie w 1767 uzyskał doktorat prawa na uniwersytecie La Sapienza. Dzięki protekcji biskupa kujawskiego Antoniego Ostrowskiego został kanonikiem kujawskim i proboszczem w Inowrocławiu. W 1774 był deputatem kapituły kujawskiej na Trybunał Koronny i został wybrany jego przewodniczącym. W 1776 mianowany biskupem tytularnym Larandy i sufraganem pomorskim. W maju 1778 został referendarzem wielkim koronnym i zasiadł w sądach referendarskich. Jako stronnik Stanisława Augusta Poniatowskiego 10 grudnia 1781 dostał z jego rąk biskupstwo chełmskie. Pod naciskiem Rosjan 2 kwietnia 1782 potwierdził wyrok kapituły krakowskiej, która uznała biskupa krakowskiego Kajetana Sołtyka za niezdolnego do pełnienia swoich obowiązków z powodu obłędu. Na Sejmie w 1782 został konsyliarzem Rady Nieustającej, zasiadając do 1784 w jej Departamencie Skarbowym. Od 1783 był członkiem Komisji Edukacji Narodowej. Był kawalerem Orderu Orła Białego, odznaczony Orderem Świętego Stanisława.
| Poprzednik Jan Alojzy Aleksandrowicz |
Biskup chełmski 1781 - 1790 |
Następca Wojciech Skarszewski |
- Podkanclerzowie koronni
- Biskupi chełmscy (Kościół rzymskokatolicki)
- Biskupi włocławscy
- Senatorowie duchowni I Rzeczypospolitej
- Referendarze wielcy koronni (duchowni)
- Członkowie Komisji Edukacji Narodowej
- Prezydenci Trybunału Koronnego
- Konsyliarze Rady Nieustającej
- Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita)
- Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita)
- Urodzeni w 1740
- Zmarli w 1790