Maciej Kozłowski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Maciej Kozłowski
Maciej Kozłowski
Imię i nazwisko Marian Kozłowski
Data
i miejsce urodzenia
8 września 1957
Kargowa
Data
i miejsce śmierci
11 maja 2010
Warszawa
Zawód aktor
Współmałżonek Agnieszka Kowalska
Lata aktywności 1980–2010
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Maciej Kozłowski w Wikicytatach

Maciej Kozłowski właśc. Marian Kozłowski[1][2] (ur. 8 września 1957 w Kargowej, zm. 11 maja 2010 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Do dwunastego roku życia wychowywał się w Kargowej[3]. Potem mieszkał w Zgierzu, gdzie ukończył szkołę średnią (Technikum Gospodarki Wodnej). W 1984 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi. Zagrał m.in. w Kingsajzie, Krollu, Psach, Liście Schindlera, Nic śmiesznego, Kilerze i Ogniem i Mieczem, Odwróceni. Z małego ekranu znany głównie z serialu M jak miłość. Znany także z działalności sportowej. Zadeklarowany fan piłki nożnej i obrońca Reprezentacji Artystów Polskich.

W 2005 r. chcąc oddać krew w ramach kampanii Krewniacy, Kozłowski dowiedział się, że jest zakażony wirusem zapalenia wątroby typu C[4]. Pomimo choroby pozostawał aktywny zawodowo. Zmarł w nocy z 10 na 11 maja 2010 w warszawskim szpitalu przy ul. Banacha[2][5].

Pogrzeb aktora odbył się 18 maja 2010 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B II 30 rz. Tuje m. 6). W ostatniej drodze oprócz rodziny i najbliższych towarzyszyli mu liczni koledzy z branży.

Teatr[edytuj | edytuj kod]

W teatrze oficjalnie zadebiutował 17 grudnia 1983.

W latach 1983–1988 aktor Teatru Nowego w Poznaniu[6], w latach 1988–1993 Zespołu Janusza Wiśniewskiego. Od 1998 do śmierci związany był z Teatrem Narodowym w Warszawie.

Za najważniejszą kreację teatralną uważał wcielenie się w postać niezrównoważonego psychicznie mężczyzny w spektaklu Zagubieni Macieja Dejczera[7].

Spektakle teatralne[edytuj | edytuj kod]

Teatr Studyjny w Łodzi[edytuj | edytuj kod]

Teatr Nowy w Poznaniu[edytuj | edytuj kod]

Zespół Janusza Wiśniewskiego[edytuj | edytuj kod]

  • 1989 – Olśnienie jako Koń (reż. J. Wiśniewski)

Teatr Narodowy w Warszawie[edytuj | edytuj kod]

Teatr na Woli im. Łomnickiego w Warszawie[edytuj | edytuj kod]

Teatr Polski we Wrocławiu[edytuj | edytuj kod]

  • 2009: Samsara Disco jako Lebiediew (reż. Agnieszka Olsten)

Teatr Polonia w Warszawie[edytuj | edytuj kod]

Widowiska plenerowe[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

Na ekranie zadebiutował w epizodzie w serialu Królowa Bona (1980).

Wizerunek ekranowy Macieja Kozłowskiego w latach 90. ukształtowało kilka ról gangsterów i bandytów, m.in. w Psach i Mieście prywatnym, gdzie zagrał Aliego, szefa warszawskiej mafii. Zagrał m.in. u Juliusza Machulskiego, Władysława Pasikowskiego, Marka Koterskiego czy Stevena Spielberga. Za najważniejszą rolę filmową uważał kreację atamana kozackiego Maksyma Krzywonosa w ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza Ogniem i mieczem[8].

Popularność przyniosły mu też role w serialach, m.in. Matki, żony i kochanki, Dom, 13 posterunek czy Na dobre i na złe. Największą rolę serialową, Waldemara Jaroszego, zagrał w operze mydlanej M jak miłość (w latach 2002–2005, 2009, 2010).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy pełnometrażowe[edytuj | edytuj kod]

Seriale[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Etiudy filmowe[edytuj | edytuj kod]

Filmy krótkometrażowe[edytuj | edytuj kod]

Występy w telewizji[edytuj | edytuj kod]

Miał na koncie wiele ról w Teatrze Telewizji. Był też częstym gościem różnych programów rozrywkowych.

Spektakle Teatru Telewizji[edytuj | edytuj kod]

Udział w programach telewizyjnych[edytuj | edytuj kod]

Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Działalność dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • W czasie gdy nie miał propozycji ról, zarabiał pracując na budowie, handlując starymi meblami i prowadząc punkt ksero. Często odwiedzał targ staroci na warszawskim Kole. Był też współwłaścicielem agencji ochrony.
  • Na początku lat 90. XX wieku prowadził nocne audycje oraz konkursy na antenie poznańskiego Radia Merkury.
  • W 2008 wraz z aktorką Katarzyną Figurą wziął udział w kampanii „Na dobrej drodze”, której hasło brzmi: „Więcej wiedzieć o handlu ludźmi to skuteczniej go zwalczać”. Kampania ta prowadzona jest w ramach projektu „IRIS – reintegracja społeczna i zawodowa kobiet ofiar handlu ludźmi”[10].

Sport[edytuj | edytuj kod]

  • Jako nastolatek grał w piłkę nożną w III lidze w Miejskim Klubie Piłkarskim Boruta w Zgierzu.
  • Już jako znany aktor był jednym z piłkarzy Reprezentacji Artystów Polskich (pod wodzą Olafa Lubaszenki) w tej dyscyplinie.
    • W związku ze śmiercią Macieja Kozłowskiego zaplanowany na 16 maja 2010 roku mecz RAP VS Kabareciarze został zadedykowany zmarłemu aktorowi[11].
  • Jego zasługą jest udział polskiej ekipy na Mistrzostwach Świata w Piłce Ulicznej Ludzi Bezdomnych w Edynburgu (2005), aktywnie poszukiwał sponsorów dla tego wyjazdu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

30 grudnia 2008 roku ożenił się z Agnieszką Kowalską, malarką[12].

Przypisy

  1. Maciej Kozłowski. filmpolski.pl.
  2. 2,0 2,1 Ola Długołęcka: Gangster który żyje z wyrokiem. gazeta.pl.
  3. Zmarł nasz aktor. e-teatr.pl. [dostęp 2010-05-17].
  4. Bomba wirusowa. wprost.pl.
  5. Zmarł Maciej Kozłowski, znany aktor teatralny i filmowy. wiadomosci.gazeta.pl, 11 maja 2010.
  6. Por. „Rzeczpospolita”, nr 109/2010, 12 maja 2010 r., s. A21.
  7. „Rzeczpospolita”, nr 109/2010, 12 maja 2010 r., s. A21.
  8. Zmarł aktor Maciej Kozłowski. [dostęp 2010-05-16]., por. Nie wierzę w polskie kino. Wywiad z Maciejem Kozłowskim. [dostęp 2010-05-16].; Sport i aktorstwo mają wiele wspólnego, z Maciejem Kozłowskim rozmawiał Andrzej Kusy, RAP (archiwum), 2002.
  9. M.P. z 2005 r. Nr 74, poz. 1019 – pkt 12.
  10. Aktorzy przeciwko niewolnictwu. [dostęp 21 lutego 2009].
  11. e-teatr.pl. [dostęp 2010-05-14].
  12. Maciej Kozłowski ożenił się. film.onet.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]