Macierz antysymetryczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Macierz antysymetryczna – macierz kwadratowa, której wyrazy położone symetrycznie względem głównej przekątnej są przeciwnych znaków; innymi słowy, macierz kwadratowa A = [aij] jest antysymetryczna, gdy jej wyrazy spełniają warunek
to znaczy
Macierze, dla których dodatkowo wszystkie wyrazy na przekątnej głównej są równe zeru nazywa się alternującymi.
Własności [edytuj]
- Kombinacja liniowa macierzy antysymetrycznych oraz macierz odwrotna do odwracalnej macierzy antysymetrycznej są macierzami antysymetrycznymi; iloczyn macierzy antysymetrycznych na ogół nie jest antysymetryczny.
- Dla macierzy kwadratowej A macierz A - AT jest antysymetryczna; więcej, przestrzeń macierzy kwadratowych stopnia n rozkłada się na sumę prostą przestrzeni kwadratowych macierzy symetrycznych i antysymetrycznych: jeżeli A jest dowolną macierzą kwadratową stopnia n, to
- przy czym pierwszy składnik jest macierzą symetryczną, a drugi – antysymetryczną.
- Wszystkie wartości własne symetrycznej macierzy rzeczywistej są urojone.
- Jeśli A jest macierzą antysymetryczną stopnia n, to jej wyznacznik jest równy
- W szczególności, jeżeli n jest nieparzyste, to det A = 0 (dla macirzy o wyrazachz z ciała charakterystyki różnej od 2) – wynik ten znany jest jako twierdzenie Jacobiego (nazywany nazwiskiem Carla Jacobiego). Jeśli n jest parzyste, to det A można zapisać w postaci (Pf A)2, gdzie Pf A oznacza pfaffian macierzy A.
Przykłady [edytuj]
Pierwsza z macierzy jest symetryczna i alternująca, lecz nie antysymetryczna; druga z nich jest antysymetryczna i alternująca, ale nie symetryczna:




