Ihor Biełanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ihor Biełanow
Imię i nazwisko Ihor Iwanowicz Biełanow
Data i miejsce
urodzenia
25 września 1960
Odessa, Ukraińska SRR 
Pseudonim rakieta
Pozycja napastnik
Wzrost 174 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera juniorska
1973–1978 Czornomorec Odessa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1978
1979–1980
1981–1984
1985–1989
1989–1990
1991–1994
1995
1996
Czornomorec Odessa
SKA Odessa
Czornomorec Odessa
Dynamo Kijów
Borussia Mönchengladbach
Eintracht Brunszwik
Czornomorec Odessa
Metałurh Mariupol

68 (16)
116 (26)
121 (39)
24 (4)
71 (21)
3 (1)
5 (4)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1985–1990  ZSRR 33 (8)

Ihor Iwanowicz Biełanow, ukr. Ігор Іванович Бєланов, ros. Игорь Иванович Беланов, Igor Iwanowicz Biełanow (ur. 25 września 1960 w Odessie, Ukraińska SRR) - ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, były reprezentant Związku Radzieckiego, wybrany Europejskim Piłkarzem Roku (laureat Złotej Piłki 1986).

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Zaczynał karierę w młodzieżowej szkółce piłkarskiej SKA Odessa, a kontynuował w Czornomorcu, w barwach którego w sezonie 1981 zadebiutował w radzieckiej Wyższej Lidze. W 1985 został zawodnikiem Dynama Kijów, najlepszego i najbardziej utytułowanego klubu Ukrainy. Z kijowską drużyną zdobył w 1986 Puchar Zdobywców Pucharów. Pod koniec roku został przez tygodnik France Football wyróżniony Złotą Piłką dla najlepszego piłkarza Europy. Z Dynamem zdobył Mistrzostwo ZSRR oraz Puchar ZSRR. W 1989 wyjechał do Niemiec, gdzie został zawodnikiem grającej w 1. Bundeslidze Borussii Mönchengladbach. Nie wywalczył jednak miejsca w nowej drużynie i zaledwie półtora roku później przeniósł się do drugoligowego Eintrachtu Brunszwik. Następnie powrócił do rodzinnej Odessy, gdzie krótko grał dla Czornomorca, a karierę zakończył w zespole Metalurg Mariupol[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym sezonie gry w Dynamie zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego, ale na stałe trafił do niej dopiero po objęciu funkcji selekcjonera przez trenera Dynama Walerego Łobanowskiego w 1986. Został powołany na mistrzostwa świata w Meksyku, gdzie zagrał we wszystkich meczach radzieckiej drużyny, strzelając 4 bramki. W przegranym 3:4 meczu z Belgią roku zdobył hat-tricka. Był również podstawowym zawodnikiem drużyny radzieckiej podczas mistrzostw Europy w 1988, gdzie Sborna zajęła II miejsce. Ogółem w radzieckiej reprezentacji rozegrał 33 mecze i strzelił 8 bramek.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 31 grudnia 1997[2].

Klub Sezon Mistrzostwa Puchar Europuchary Razem za klub Reprezentacja
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
 ZSRR
SKA Odessa 1979 32 5 ? ? 0 0 32+? 5+? 0 0
1980 36 11 ? ? 0 0 36+? 11+? 0 0
Czornomoreć Odessa 1981 27 6 ? ? 0 0 27+? 6+? 0 0
1982 29 2 ? ? 0 0 29+? 2+? 0 0
1983 27 7 ? ? 0 0 27+? 7+? 0 0
1984 33 11 ? ? 0 0 33+? 11+? 0 0
Dynamo Kijów 1985 31 10 3 1 0 0 34 11 3 0
1986 22 10 1 1 9 5 32 16 8 6
1987 23 8 3 0 8 1 34 9 7 2
1988 27 8 4 3 1 0 32 11 13 0
1989 18 3 6 1 0 0 24 4 1 0
1989/90 0 0 2 1 0 0 2 1 0 0
 Niemcy
Borussia Mönchengladbach 1989/90 14 4 0 0 0 0 0 0 1 0
1990/91 10 1 2 1 0 0 12 2 0 0
Eintracht Brunszwik 1990/91 9 3 0 0 0 0 9 3 0 0
1991/92 29 10 0 0 0 0 29 10 0 0
1992/93 18 7 0 0 0 0 18 7 0 0
1993/94 33 8 0 0 0 0 33 8 0 0
 Ukraina
Czornomoreć Odessa 1995/96 3 1 0 0 0 0 3 1 0 0
Metałurh Mariupol 1995/96 1 0 0 0 0 0 1 0 0 0
1996/97 4 4 0 0 0 0 4 4 0 0
SKA Odessa 68 16 ? ? 0 0 68+? 16+?
Czornomoreć Odessa 119 27 ? ? 0 0 119+? 27+?
Dynamo Kijów 121 39 19 7 18 6 158 52
Borussia Mönchengladbach 24 5 2 1 0 0 26 6
Eintracht Brunszwik 89 28 0 0 0 0 89 28
Metałurh Mariupol 5 4 0 0 0 0 5 4
 ZSRR olimpijska 2 0
 ZSRR 33 8
Łącznie 426 119 21+? 8+? 18 6 465+? 133+? 33 8

Po zakończeniu kariery[edytuj | edytuj kod]

Przez rok (19961997) pracował w Metalurgu Mariupol jako kierownik drużyny. Przez następne lata zajmował się biznesem i grał w amatorskiej drużynie piłkarskiej w Odessie. W swoim rodzinnym mieście otworzył także szkołę piłkarską dla młodzieży. W latach 20032004 był właścicielem i prezydentem szwajcarskiego klubu FC Wil. W roli szkoleniowca zatrudnił tam dawnego kolegę z Dynama, Ołeksandra Zawarowa. Jednak po niepowodzeniach w sezonie 20032004 (klub spadł z I ligi) wycofał swoje udziały i wrócił na Ukrainę[1].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]