Opel Omega

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Opel Omega - samochód osobowy klasy średniej-wyższej produkowany przez amerykański koncern General Motors pod niemiecką marką Adam Opel AG w latach 1986 - 2003. W 1993 roku po zakończeniu produkcji drugiej generacji modelu Senator pojazd stał się flagowym modelem marki. Pojazdy charakteryzuje duży rozstaw osi, napęd na tylną oś, przestronne wnętrze oraz duża gama silników. Łącznie wyprodukowano 797 011 egzemplarzy modelu[1].

Opel Omega A[edytuj | edytuj kod]

Opel Omega A
Opel Omega A sedan przed face liftingiem
Opel Omega A sedan przed face liftingiem
Inne nazwy Vauxhall Carlton
Chevrolet Omega
Chevrolet Suprema
Lotus Omega
Producent Opel
Zaprezentowany 1986
Okres produkcji wrzesień 1986 – 1994
Brazylia 1992 – 1998
Miejsce produkcji  Niemcy, Rüsselsheim
 Anglia, Ellesmere Port
 Brazylia, São Caetano do Sul
Poprzednik Opel Rekord
Następca Opel Omega B
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
4-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4687 mm
kombi: 4730 mm
Szerokość 1772 mm
Wysokość 1445 mm
kombi: 1480 mm
Rozstaw osi 2730 mm
Masa własna 1150 – 1445 kg
Poj. zbiornika paliwa 75 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 520 l
kombi: 540 – 1850 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Opel Senator
Holden Commodore
Konkurencja Audi 100
BMW E34
Fiat Croma
Ford Scorpio
Honda Legend
Mercedes-Benz W124
Saab 9000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Opel Omega A został po raz pierwszy zaprezentowany w 1986 roku[2]. Produkcję pojazdu rozpoczęto we wrześniu 1986 roku w niemieckiej fabryce w Rüsselsheim. Auto dostępne było w wersji sedan oraz kombi nazywane przez Opla - Caravan. W innych krajach samochód był dostępny pod innymi nazwami: Vauxhall Carlton w Wielkiej Brytanii oraz Chevrolet Omega i Chevrolet Suprema (kombi) w Brazylii. Opel Omega A był również inspiracją przy budowie samochodu Holden Commodore w Australii.

Tył Omega A sedan
Opel Omega A kombi po face liftingu
Tył Omegi A kombi
Wnętrze Opla Omegi A

W 1987 roku wprowadzono do ofert sześciocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 3 l i mocy od 156 do 177 KM. W latach 1988-1989 pod jego maską pojawił się 2,5-litrowy benzyniak, a turbodiesel otrzymał niewielki zastrzyk mocy. W 1990 roku auto zostało poddane delikatnej modernizacji. Zmieniono m.in. atrapę chłodnicy, zderzaki, zastosowano większe reflektory oraz przyciemnione światła tylne i boczne kierunkowskazy, a paletę silników wzbogacono o silnik o pojemności 2.6 l[2].

W 1987 roku Omega A została wybrana w głosowaniu na Europejski Samochód Roku[3]. Model ten był również wykorzystywany jako radiowóz w brytyjskiej policji, a także jako karawan w innych krajach. W 1990 roku Omega A przeszła facelifting, zmieniono m.in. osłonę chłodnicy, zderzaki oraz tylne światła.

Najmocniejszą Omegą był skonstruowany przez firmę Lotus model Opel Lotus Omega wyposażony w 6-cylindrowy silnik o pojemności 3.6 l i mocy 377 KM osiąganej przy pomocy dwóch turbosprężarek[2].

Jednostki napędowe[edytuj | edytuj kod]

  • Benzynowe:
    • R4 1.8 o mocy 82 KM (kod: 18NV) w latach 1986-1987
    • R4 1.8 o mocy 90 KM (kod: 18SV) w latach 1986-1987
    • R4 1.8S o mocy 88 KM (kod: E18NVR) w latach 1987-1990
    • R4 1.8i o mocy 115 KM (kod: 18SEH) w latach 1986-1992
    • R4 2.0i o mocy 99 KM (kod: C20NEJ) w latach 1990-1993
    • R4 2.0i o mocy 100 KM (kod: C20NEF)
    • R4 2.0i o mocy 115 KM (kod: C20NE) w latach 1986-1993
    • R4 2.0i o mocy 122 KM (kod: 20SE) w latach 1986-1987
    • R4 2.4i o mocy 125 KM (kod: C24NE)w latach 1988-1993
    • R6 2.6i o mocy 150 KM (kod: C26NE) w latach 1990-1993
    • R6 3.0i o mocy 156 KM (kod: C30LE) w latach 1986-1988
    • R6 3.0i o mocy 177 KM (kod: 30NE) w latach 1986-1990
    • R6 3.0Si o mocy 177 KM (kod: C30NE) w latach 1988-1993
    • R6 3.0i 24V o mocy 200 KM (kod: C30SEJ) w latach 1990-1993
    • R6 3000 24V o mocy 204 KM (kod: C30SE) w latach 1989-1993
  • Irmscher
    • R6 3.0 Evo 500 o mocy 230 KM (kod: C30XEI) w latach 1991-1993
    • R6 3.6i o mocy 208 KM (kod: C36NEI)
    • R6 3.6i o mocy 197 KM (kod: C36NE)
    • R6 4.0i 24V o mocy 272 KM (kod: C40SE) w latach 1991-1993
  • Lotus Omega
    • 3.6i o mocy 377 KM (kod: C36GET) w latach 1990-1992
  • Diesla:
    • R4 2.3 D o mocy 73 KM (kod: 23YD) w latach 1986-1993
    • R4 2.3 TD o mocy 90 KM (kod: 23YDT) w latach 1986-1988
    • R4 2.3 TD o mocy 100 KM (kod: 23DTR) w latach 1988-1993

W samochodzie dostępna była skrzynia manualna pięciobiegowa oraz czterobiegowy automat z trybami SPORT oraz ZIMA (Auto rusza wtedy z drugiego biegu).

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
Silniki benzynowe:
1.8[4] R4 1,8 l (1796 cm³), SOHC b/d 84,80 mm × 79,50 mm b/d 88 KM (65 kW) przy 5200 obr/min 140 Nm przy 3400 obr/min 14,0 s 183 km/h
1.8iL[5] R4 1,8 l (1796 cm³), SOHC wtrysk Bo L-Jet 84,80 mm × 79,50 mm 9,5:1 116 KM (85 kW) przy 5600 obr/min 160 Nm przy 4500 obr/min 10,8 s 192 km/h
2.0i[6] R4 2,0 l (1998 cm³), SOHC wtrysk Bo Mot 86,00 mm × 86,00 mm 9,2:1 115 KM (85 kW) przy 5200 obr/min 170 Nm przy 2600 obr/min 11,0 s 195 km/h
2.0i CD[7] R4 2,0 l (1998 cm³), SOHC wtrysk Bo Mot 86,00 mm × 86,00 mm 10,0:1 122KM (90 kW) przy 5200 obr/min 175 Nm przy 2600 obr/min 10,4 s 200 km/h
2.4i CD[8] R4 2,4 l (2410 cm³), CIH wtrysk Bo Mot 95,00 mm × 85,00 mm 9,2:1 125 KM (92 kW) przy 4800 obr/min 195 Nm przy 2400 obr/min 10,8 s 200 km/h
2.6i CD R6 2,6 l (2595 cm³), SOHC wtrysk Bo LE-Jet 88,80 mm × 69,80 mm 9,4:1 150 KM (110 kW) przy 5800 obr/min 216 Nm przy 3600 obr/min 10 s 215 km/h
3.0i CDX[9] R6 3,0 l (2969 cm³), SOHC wtrysk Bo LE-Jet 95,00 mm × 69,80 mm 9,4:1 177 KM (130 kW) przy 5600 obr/min 240 Nm przy 4400 obr/min 9 s 227 km/h
3.0 GSi 24v[10] R6 3,0 l (2969 cm³), DOHC wtrysk Bo Mot 95,00 mm × 69,80 mm 10,0:1 204 KM (150 kW) przy 6000 obr/min 270 Nm przy 3000 obr/min 7,7 s 235 km/h
Evolution 500[11] R6 3,0 l (2969 cm³), DOHC wtrysk Bo Motronic M 1.5 95,00 mm × 69,80 mm 10,5:1 230 KM (169 kW) przy 6700 obr/min 280 Nm przy 3500 obr/min 7,6 s 230 km/h
Lotus Omega[11] R6 3,6 l (3615 cm³), DOHC, turbo wtrysk Bo Motronic M 1.5 95,00 mm × 69,80 mm 8,5:1 377 KM (277 kW) przy 5200 obr/min 568 Nm przy 4200 obr/min 5,4 s 283 km/h
Silniki wysokoprężne:
2.3 D[12] R4 2,3 l (2260 cm³), OHC pompa wtryskowa VE4 92,00 mm × 85,00 mm 23,0:1 73 KM (54 kW) przy 4400 obr/min 138 Nm przy 2400 obr/min 19,0 s 163 km/h
2.3 TD CD[13] R4 2,3 l (2260 cm³), OHC, Turbo pompa wtryskowa VE4 92,00 mm × 85,00 mm 23,0:1 101 KM (74 kW) przy 4300 obr/min 218 Nm przy 2000 obr/min 15,0 s 180 km/h

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • LS
  • GL
  • GLS
  • CD

Samochód wyposażony był m.in. w elektroniczne sterowanie silnikiem, system ABS, komputer pokładowy pokazujący m.in. średnią prędkość lub chwilowe zużycie paliwa; klimatyzowany schowek. W latach 1987 - 1991 w wersji CD zamiast klasycznych zegarów auto można było wyposażyć m.in. w ciekłokrystaliczny wyświetlacz. Auto wyposażone było standardowo jako jedno z pierwszych pojazdów na świecie w system autodiagnozy dzięki której błędy można było odczytać za pomocą sprzętu serwisowego[1].

Wersje specjalne[edytuj | edytuj kod]

Omega 3000
Omega Evolution 500
Lotus Omega
  • Opel Omega 3000/Carlton GSi 3000 – model produkowany od 1987 do 1993 roku. Zbudowany w oparciu o model Opel Omega A produkowany przez koncern General Motors.

Omega 3000 była lekko zmodyfikowaną wersją sedana Omega A. Różnice zewnętrzne, w stosunku do modelu "fabrycznego", były następujące: obniżone i utwardzone nadwozie, inny spojlero-zderzak przedni (niższy niż standardowo, o sportowym wyglądzie, z wbudowanymi halogenami), inny tylny zderzak – z miejscem na dwururowy w wersji 24v i jednorurowy w wersji 12v wydech z chromowanymi końcówkami, fabryczny tylny spojler, inne felgi aluminiowe – dostępne tylko w tym modelu, inne światła przednie – dzielone dwureflektorowe (osobny halogen do świateł drogowych), bardzo stylowy napis Omega 3000 po lewej i Opel po prawej stronie klapy bagażnika, plastikowe nakładki za nadkolami przednimi (poniżej linii listew ozdobnych, pomiędzy przednim nadkolem a przednimi drzwiami). Oprócz zmian zewnętrznych, były także zmiany wewnętrzne: fabryczne kubełkowe półskórzane fotele firmy Recaro, kierownica z napisem "Omega 3000" obszyta skórą, progi o przekroju kwadratu (a nie owalnym jak w zwykłych Omegach) z elementami aluminium. Całości ogólnego wrażenia wysokiej klasy i smaku dopełniały wskaźniki a właściwie prędkościomierz, który kończył się na prędkości 280 km/h.

Samochód wyposażony był w standardową, pięciobiegową ręczną skrzynię biegów, za pośrednictwem której moc przekazywana była na tylne koła. Jak na rasowy samochód sportowy przystało, Omega 3000 wyposażona była standardowo w szperę (mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu) o stopniu 45%. Dzięki tym przeróbkom samochód w wersji ze skrzynią manulną osiągał przyśpieszenie 0-100 km/h w 7,6 s oraz 0-160 km/h około 17 s (to całkiem przyzwoite rezultaty jeśli uzmysłowimy sobie, że samochód ten ważył ponad 1500 kg wraz z kierowcą). Prędkość mocniejszej wersji to 240 km/h.

Omega 3000 była produkowana w dwóch wersjach nadwozia oraz dwóch wersjach silników – po roku 1991 przeprowadzono nieco zmian kosmetycznych (typowy face-lifting, np. przydymiono tylne światła) nie zmieniających w większym stopniu wyglądu samochodu oraz zastąpiono silnik 3.0 o mocy 177 KM z 12-zaworami, nowym silnikiem 24-zaworowym z doładowaniem w systemie Dual Ram. W efekcie tego fabryczna moc wzrosła ze 177 do 204 KM a moment obrotowy wzrósł o 30 Nm.

Model 3000 12v 3000 24v
Cylindry/Zawory Rzędowy 6 cyl. / 12v Rzędowy 6 cyl. / 24v
Średnica cylindra × Skok tłoka (mm) 92,0 × 86,0 mm
Pojemność skok.³ 2969 cm³ 2968 cm³
Sprężanie 9,2:1 10:1
Moc. Maksymalna 130 kW (177 KM) przy 5800 obr. 1/min 150 kW (204 KM) przy 6000 obr. 1/min
Max. moment obr. 240 Nm przy 4200 obr. 1/min 270 Nm przy 3600 obr. 1/min
Prędkość maksymalna 225 km/h 240 km/h
Przyśpieszenie 0–100 km/h 9,0 s 7,6 s
Rozmiar ogumienia 7,0Jx15 (205/65/15)
Średnie spalanie l/100 km 11,0 l 10,4 l
Ciężar własny 1455 kg (auto przygotowane do jazdy) 1465 kg (auto przygotowane do jazdy)

Opel Omega B1[edytuj | edytuj kod]

Opel Omega B1
Opel Omega B1 kombi
Opel Omega B1 kombi
Inne nazwy Vauxhall Omega
Cadillac Catera
Producent Opel
Zaprezentowany 29 kwietnia 1994
Okres produkcji 1994 – 1999
Miejsce produkcji  Niemcy, Rüsselsheim
 Tajlandia, Rayong
Poprzednik Opel Omega A
Następca Opel Omega B2
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
4-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4790 mm
kombi: 4820 mm
Szerokość 1785 mm
Wysokość 1455 mm
kombi: 1500 mm
Rozstaw osi 2730 mm
Masa własna od 1400 kg
Poj. zbiornika paliwa 75 l
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 3 gwiazdek
Pojemność bagażnika 530 – 1460 l
kombi: 540 – 1800 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Holden Commodore
Konkurencja Audi A6
BMW E39
Ford Scorpio
Honda Legend
Mercedes-Benz W124
Mercedes-Benz W210
Saab 9000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Opel Omega B1 został po raz pierwszy zaprezentowany 29 kwietnia 1994 roku.

Tył Omegi B kombi
Omega B sedan
Tył Omegi B sedan
Wnętrze Omegi B

Samochód w przeciwieństwie do pierwszej generacji charakteryzował się opływową oraz nowoczesną stylistyką. Wraz ze zmianami nadwozia pojawiły się także zmiany silnikowe[1]. Dodano nowoczesne silniki z rodziny Ecotec[14]. Auto urosło oraz przybrało na wadze. W ciągu pięciu kolejnych lat, aż do prezentacji odmłodzonego modelu Omegi, przeprowadzono kilkakrotnie mniejsze modyfikacje, mające na celu poprawę jakości i bezawaryjności. W 1996 roku między innymi zmieniono nieznacznie kształt maski, oraz automatyczną klimatyzację Climatronic, dodano fabryczną nawigacje, usunięto zamek w drzwiach przednich po stronie pasażera oraz zmieniono kierownicę (logo Opla mniejsze) oraz wzbogacono wyposażenie o boczne poduszki powietrzne (łącznie 4 poduszki) a także (wprowadzono również inne pomniejsze modyfikacje takie jak zmiany kształtów zagłówków, naklejane – srebrne – logo na klamce bagażnika). W 1997 roku udoskonalono zabezpieczenia antykorozyjne (ocynk, początkowo w newralgicznych miejscach, później na całej karoserii).

W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1995 model zajął 3. pozycję (za Fiatem Punto i VW Polo III)[15].

Jednostki napędowe[edytuj | edytuj kod]

  • Benzynowe:
    • R4 2.0i 8V o mocy 116 KM (kod: X20SE) w latach 1994-1999
    • R4 2.0i 16V o mocy 136 KM (kod: X20XEV) w latach 1994-1999
    • V6 2.5i 24V o mocy 170,3 KM (kod: X25XE) w latach 1994-
    • V6 3.0i 24V o mocy 211 KM (kod: X30XE) w latach 1994-1999
  • Diesla:
    • R4 2.0 DTI 16V o mocy 100 KM (X20DTH) w latach 1997-1999
    • R6 2.5 12V TD o mocy 130 KM (kod: 25TD) w latach 1994-1999
    • R6 2.5 12V TD o mocy 131 KM (kod X25TD) w latach 1996-1999

Pierwszy z wymienionych sześciocylindrowych silników wysokoprężnych jest jednostką austriackiej firmy Steyr (taka sama była dostępna w BMW tzw. TDS gdzie miała 13 KM więcej z racji innego osprzętu), kolejna jednostka na liście jest to ten sam silnik zmodyfikowany przez Opla w celu spełnienia normy emisji spalin Euro 2.

Podobnie jak poprzednik, platforma Omegi służyła za bazę dla australijskiego Holden Commodore (od 1997 roku).

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • CD
  • MV6
  • Voyage - wersja występująca jedynie w nadwoziu kombi
  • CD Reflection
  • Sport
  • Edition Sport II

Standardowe wyposażenie wersji CD obejmuje m.in. przednie poduszki powietrzne, system ABS, elektryczne sterowanie szyb przednich, czteroramienną skórzaną kierownicę, światła przeciwmgłowe, podgrzewane dysze spryskiwaczy oraz radioodtwarzacz.

Pojazd wyposażyć można było m.in. w klimatyzację, tempomat, ultradźwiękowy system alarmowy, elektryczną regulację foteli, czujniki cofania, elektryczne sterowanie szyb tylnych, podgrzewanie i elektryczne sterowanie lusterek, szyberdach, podgrzewane przednie fotele, częściowo skórzaną tapicerkę oraz komputer pokładowy[1], sportowe siedzenia ze zintegrowanymi bocznymi poduszkami powietrznymi, alufelgi, reflektory ksenonowe z dynamiczną regulacją odległości świecenia i wysokociśnieniowym systemem oczyszczania.

Opel Omega B2[edytuj | edytuj kod]

Opel Omega B2
Opel Omega B2 sedan
Opel Omega B2 sedan
Inne nazwy Vauxhall Omega
Cadillac Catera
Producent Opel
Zaprezentowany 9 października 1999
Okres produkcji 1999 – 25 czerwca 2003[1]
Miejsce produkcji  Niemcy, Rüsselsheim
Poprzednik Opel Omega B1
Następca Cadillac CTS (Ameryka Północna)
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
4-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4898 mm
Szerokość 1776 mm
Wysokość 1455 mm
kombi: 1545 mm
Rozstaw osi 2730 mm
Masa własna od 1530 kg
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 3 gwiazdek
Dane dodatkowe
Pokrewne Holden Commodore
Konkurencja Audi A6
BMW E39
Honda Legend
Lexus GS
Mercedes-Benz W210
Peugeot 607
Saab 9-5
Volvo S80
Volvo V70
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Opel Omega B2 został zaprezentowany 9 października 1999 roku. Jest to tak naprawdę gruntownie zmodernizowany model B1.

Tył Omegi B2 sedan
Opel Omega B2 kombi
Tył Omegi B2 kombi
Wnętrze Omegi B2

Choć sylwetka auta nie zmieniła się, to zmodyfikowano wiele szczegółów zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz auta, między innymi uległy zmianie: reflektory, światła tylne, przedni grill z maską, lusterka zewnętrzne, listwy boczne, konsola środkowa. Wprowadzono kolejne zmiany mające poprawić komfort jazdy i bezpieczeństwo między innymi system aktywnych zagłówków, asystenta hamowania, system ESP (od RM2002 i wyłącznie z silnikami 6-cylindrowymi – R6 2.5 DTI oraz V6 o pojemności 2.6 i 3.2), kolorową nawigację GPS czy pięciostopniową regulację podgrzewania foteli. Nowy Climatronic z czujnikiem jakości powietrza stał się wyposażeniem standardowym. Wprowadzono także zmodyfikowane jednostki napędowe.

W 2001 roku pojawił się pierwszy silnik wysokoprężny z systemem Common rail 2.5 DTI 150 KM[16] produkcji Steyra, montowany m.in. BMW. Dwa lata później zakończono produkcję modelu Omega, nie prezentując bezpośredniego następcy. Ostatnia Omega B2 (z 797 011 wyprodukowanych sztuk) zjechała z taśmy produkcyjnej w Rüsselsheim 25 czerwca 2003 roku i było to srebrne 3.2 V6. W polityce koncernu zrezygnowano z kontynuowania produkcji dużej limuzyny segmentu E.

V8[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat 90. XX wieku rozpoczęto prace nad topowym silnikiem V8. Aby dostosować Omegę B2 do silnika V8 zmodyfikowano ścianę grodziową, a układ kierowniczy (rodem z Rekorda) wymagał skonstruowania nowej miski olejowej oraz przekonstruowania układu smarowania[17]. Do pojazdu trafił solidny układ przeniesienia napędu z Holdena Commodora. Pod koniec 1999 roku na drogi wyjechały dwa samochody prototypowe wyposażone w nowy silnik V8 oraz nową skrzynię biegów, która okazała się jednak słabym punktem. W marcu 2000 roku podczas targów motoryzacyjnych w Genewie oficjalnie zaprezentowano prototyp wersji napędzanej silnikiem V8 o pojemności 5.7 l i mocy maksymalnej 315 KM oraz maksymalnym momencie obrotowym wynoszącym 450 Nm[17]. Silnik ten wykorzystywano m.in. w Chevrolecie Corvette. Ostatecznie jednak silnik ten nie wszedł do produkcji, jako seryjna jednostka ze względu na to, że spora jednostka umieszczona pod maską Omegi przegrzewała się podczas długich obciążeń, takich jak szybka jazda niemieckimi autostradami oraz ze względu na brak w ofercie General Motors odpowiedniej skrzyni biegów do tego silnika (W Chevrolecie Chorvette skrzynia biegów umieszczona była z tyłu pojazdu, w Oplu Omega musiała być umieszczona z przodu[17]). Silnik ten jednak był stosowany w opartych na Omedze modelach marki Holden, mianowicie w Holdenie Commodore oraz Holdenie Monaro. Prototyp modelu V8 wyposażony był m.in. w elektroniczne zegary[18].

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • Omega
  • Omega Elegance
  • Omega Design Edition
  • Omega Sport
  • Omega Executive
  • Omega Caravan Club
  • Omega Selection
  • Omega Edition

Samochód wyposażyć można było m.in. w skórzaną tapicerkę, cztery poduszki powietrzne, system ESP, dwustrefową klimatyzację automatyczną wyposażoną w czujnik jakości powietrza, reflektory ksenonowe, podgrzewane fotele oraz nawigację satelitarną, telefon satelitarny z zestawem głośnomówiącym, zmieniarkę płyt CD, światła przeciwmgłowe[19].

Jednostki napędowe[edytuj | edytuj kod]

  • Benzynowe:
    • R4 2.0i 16V o mocy 136 KM (kod: X20XEV) do roku 2000
    • R4 2.2i 16V o mocy 144 KM (kod: Y22XE) w roku 1999-2000
    • R4 2.2i 16V o mocy 144 KM (kod: Z22XE) w latach 2001-2003
    • V6 2.5 24V o mocy 170 KM (kod: X25XE) do roku 2000
    • V6 2.6 24V o mocy 180 KM (kod: Y26SE) w latach 2001-2003
    • V6 3.0 24V o mocy 211 KM (kod: X30XE) do roku 2000
    • V6 3.2 24V o mocy 218 KM (kod: Y32SE) w latach 2001-2003
  • Wysokoprężne:
    • R4 2.0 DTI 16V o mocy 100 KM (kod: X20DTH) do roku 2000
    • R4 2.2 DTI 16V o mocy 120 KM (kod: Y22DTH) w latach 2000-2003
    • R6 2.5 R6 12V TD o mocy 130 KM (kod: X25DT) do roku 2001
    • R6 2.5 24V DTI o mocy 150 KM (kod: Y25DT) w latach 2001-2003
Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]
Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
Silniki benzynowe:
2.2 16V[20] R4 2,2 l (2198 cm³), DOHC wtrysk Sintec MS 71 86,00 mm × 94,60 mm 10,5:1 144 KM (106 kW) przy 5800 obr/min 203 Nm przy 4000 obr/min 10,5 s 210 km/h
2.5 V6[21] V6 2,5 l (2498 cm³), DOHC wtrysk Bo Mot 81,60 mm × 79,60 mm 10,8:1 170 KM (125 kW) przy 6000 obr/min 227 Nm przy 3200 obr/min 9,5 s 228 km/h
2.6 V6[22] V6 2,6 l (2597 cm³), DOHC wtrysk Bo Mot 83,20 mm × 79,60 mm 10,0:1 180 KM (132 kW) przy 6000 obr/min 240 Nm przy 3400 obr/min 9,5 s 229 km/h
3.0 V6[23] V6 3,0 l (2962 cm³), DOHC wtrysk Bo Mot 86,00 mm × 85,00 mm 10,8:1 211 KM (155 kW) przy 6000 obr/min 270 Nm przy 3400 obr/min 8,5 s 243 km/h
3.2 V6[24] V6 3,2 l (3175 cm³), DOHC wtrysk Bo Mot 87,50 mm × 88,00 mm 10,0:1 218 KM (160 kW) przy 6000 obr/min 290 Nm przy 3400 obr/min 9,0 s 240 km/h
Silniki wysokoprężne:
2.0 DTI 16V[25] R4 2,0 l (1995 cm³), DOHC, turbo wtrysk 84,00 mm × 90,00 mm 18,5:1 101 KM (74 kW) przy 4300 obr/min 205 Nm przy 1650-3000 obr/min 15,0 s 186 km/h
2.2 DTI 16V[26] R4 2,2 l (2171 cm³), SOHC, turbo wtrysk 84,00 mm × 98,00 mm 18,5:1 120 KM (88 kW) przy 4000 obr/min 280 Nm przy 1600 obr/min 12,5 s 195 km/h
2.5 TD[27] R6 2,5 l (2497 cm³), SOHC, turbo wtrysk 80,00 mm × 82,80 mm 22,5:1 130 KM (96 kW) przy 4500 obr/min 250 Nm przy 2200 obr/min 12,0 s 200 km/h
2.5 DTI[28] R6 2,5 l (2497 cm³), DOHC, turbo common rail 80,00 mm × 82,80 mm 17,5:1 150 KM (110 kW) przy 4000 obr/min 300 Nm przy 1750 obr/min 10,5 s 208 km/h

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Opel Omega w katalogu autokult.pl. katalog.autokult.pl. [dostęp 2014-10-18].
  2. 2,0 2,1 2,2 Artur Kuśmierzak: Opel Omega A - awarie i problemy. autokult.pl, 2014-01-18. [dostęp 2014-10-18].
  3. Previous winners – Car of the Year 1987 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  4. 1986 Opel Omega 1.8 Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  5. 1986 Opel Omega 1.8iL Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  6. 1986 Opel Omega 2.0i CD Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  7. 1986 Opel Omega 2.0i CD Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  8. 1988 Opel Omega CD 2.4i Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  9. 1990 Opel Omega 3.0i CDX Estate Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  10. 1990 Opel Omega 3.0 GSi 24v Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  11. 11,0 11,1 1991 Opel Omega Evolution 500 Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  12. 1992 Opel Omega 2.3 Diesel Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  13. 1992 Opel Omega 2.3 TurboDiesel CD Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  14. Bartosz Pokrzywiński: Opel Omega B [z drugiej ręki]. autokult.pl, 2011-10-05. [dostęp 2014-10-18].
  15. Previous winners – Car of the Year 1995 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  16. Artur Kuśmierzak: Opel Omega B - awarie i problemy. autokult.pl, 2011-12-31. [dostęp 2014-10-18].
  17. 17,0 17,1 17,2 Piotr Burchard: Opel Omega V8 - model który zmieniłby wszystko. klasyki.auto-swiat.pl, 2014-10-17. [dostęp 2014-10-18].
  18. Jacek Ambrozik: Opel Omega B (1994 - 2003). magazynauto.pl, 2013-04-10. [dostęp 2014-10-18].
  19. Łukasz Szewczyk: Luksus za rozsądną cenę: Opel Omega B FL (1999-2003). autocentrum.pl, 2011-09-24. [dostęp 2014-10-18].
  20. 1999 Opel Omega 2.2 16V Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  21. 1999 Opel Omega 2.5 V6 Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  22. 1999 Opel Omega 2.6 V6 Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  23. 1999 Opel Omega 3.0 V6 Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  24. 2000 Opel Omega 3.2 V6 Automatic Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  25. tytuł=1999 Opel Omega 2.0 DTI 16v Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  26. 1999 Opel Omega 2.2 DTI 16v Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  27. 1999 Opel Omega 2.5 TD Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].
  28. 2002 Opel Omega 2.5 DTI Technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 31-12-2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]