Prawdziwy Kościół Jezusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Prawdziwy Kościół Jezusa
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Protestantyzm
   └ Sieć Kościołów Domowych
     └ Pentekostalizm Jedności Bóstwa
Ustrój kościelny Kongregacjonalizm
Zasięg geograficzny ogólnoświatowy
Strona internetowa
Dom modlitwy Prawdziwego Kościoła Jezusa w Kuala Lumpur
Pentekostalizm
PhoenixFirst3.jpg
 PortalKategoria

Prawdziwy Kościół Jezusa (chin. 真耶穌教會; ang. True Jesus Church) – to niezależny chrześcijański kościół protestancki, założony w roku 1917 w Pekinie. Należy do grona wspólnot zielonoświątkowych. Aktualnym Przewodniczącym Międzynarodowego Synodu Prawdziwego Kościoła Jezusa jest Kaznodzieja Yung-Ji Lin. Kościół liczy obecnie ok. 2,5 miliona wyznawców żyjących w 45 krajach na 6 kontynentach. Jego historia sięga początków XX wieku, kiedy to oderwał się od chińskiego ruchu pentekostalnego. Prawdziwy Kościół Jezusa jest częścią zielonoświątkowego ruchu Jedności Bóstwa. W Chinach jest on jednym z trzech wspólnot zaliczanych do tzw. chińskich kościołów domowych, czyli takich, które powstały przed objęciem władzy przez komunistów w 1949 r. Swój cel Kościół widzi w głoszeniu ewangelii wszystkim narodom przed powtórnym przyjściem Chrystusa.

Zasady wiary[edytuj | edytuj kod]

W Prawdziwym Kościele Jezusa wyznawanych jest 10 podstawowych nauk:

1. Duch Święty: „Otrzymanie Ducha Świętego przejawia się w mówieniu językami i jest gwarancją dla nas na odziedziczenie Królestwa Niebios”.

List do Rzymian 8:16; List do Efezjan 1:13-14.

2. Chrzest: „Chrzest wodny jest sakramentem odradzającym, udzielanym na odpuszczenie grzechów. Chrzest może się odbywać jedynie w naturalnej wodzie żywej, np. w rzece, jeziorze czy źródle. Osoba, która została ochrzczona w wodzie i w Duchu Świętym przyjmuje chrzest w imieniu Pana Jezusa Chrystusa. Osoba chrzczona winna być całkowicie zanurzona w wodzie z głową i twarzą skierowaną do dołu.”

Ewangelia Jana 3:5; Ewangelia Mateusza 3:16; Dzieje Apostolskie 2:38; 10:48.

3. Umywanie nóg: „Sakrament umywania nóg umożliwia każdemu wstąpienie w społeczność z Panem Jezusem. Ma on na celu ustawicznie wzywać nas do miłości, świętości, pokory, przebaczenia i służby. Każdy, kto otrzymał chrzest wodny, musi umyć nogi w imieniu Jezusa Chrystusa. Wzajemne umywanie nóg może być praktykowane w każdym stosownym momencie”.

Ewangelia Jana 13:1-7.

4. Komunia Święta: „Komunia Święta jest sakramentem na cześć śmierci Pana Jezusa Chrystusa. Umożliwia ona nam uczestnictwo w ciele i krwi Pana naszego i wstępowanie w społeczność z Nim, dzięki czemu możemy uzyskać życie wieczne i być wskrzeszeni w dniu ostatecznym. Sakrament ten winien być obchodzony tak często, jak to tylko możliwe. Do jego obrządku używać należy tylko jednego przaśnego chleba oraz soku z winogron”.

Pierwszy List do Koryntian 10:17; 11:26; Ewangelia Jana 6:53.

5. Dzień Sabatu: „Dzień Sabatu, siódmy dzień tygodnia (sobota), jest dniem świętym, pobłogosławionym i uświęconym przez Boga. Ma być on zachowywany za łaską Pańską jako uczczenie pamięci stworzenia świata i zbawienia, jak też jako nadzieja wiecznego odpocznienia w przyszłym życiu”.

List do Hebrajczyków 4:9.

6. Jezus Chrystus: „Jezus Chrystus, Słowo, które stało się ciałem, zmarł na krzyżu, aby odkupić grzeszników, zmartwychwstał dnia trzeciego i wstąpił do nieba. Jest jedynym Zbawicielem ludzkości, Stworzycielem nieba i ziemi i jedynym Prawdziwym Bogiem”.

Ewangelia Jana 3:16; Pierwszy List do Koryntian 15:3-4; Dzieje Apostolskie 4:12.

Prawdziwy Kościół Jezusa odrzuca naukę o Trójcy Świętej. Nie uznaje on Jezusa Chrystusa za jedną z trzech osób Bóstwa, lecz za jedynego Boga – Stwórcę i Ojca. Jest to tzw. teologia Jedności Bóstwa, charakterystyczna dla niektórych wspólnot charyzmatycznych i zielonoświątkowych.

7. Biblia: „Pismo Święte, składające się ze Starego i Nowego Testamentu, jest natchnioną przez Boga jedyną spisaną prawdą i standardem życia chrześcijańskiego”.

Drugi List do Tymoteusza 3:16.

8. Zbawienie: „Zbawienie udzielane jest z łaski Bożej przez wiarę. Wierzący, aby dążyć do świętości, uwielbienia Boga i kochania bliźnich, muszą polegać na Duchu Świętym”.

List do Efezjan 2:8.

9. Kościół: „Prawdziwy Kościół Jezusa, założony przez Pana naszego Jezusa Chrystusa za pośrednictwem Ducha Świętego w czasie «późnego deszczu», jest przywróconym Prawdziwym Kościołem czasów apostolskich”.

Księga Joela 2:23; Księga Amosa 9:11.

10. Powtórne Przyjście Chrystusa: „Powtórne Przyjście Pańskie będzie miało miejsce w dniach ostatnich, kiedy zstąpi on z nieba, aby sądzić świat. Wówczas sprawiedliwi otrzymają życie wieczne, zaś bezbożni zostaną ostatecznie potępieni”.

Ewangelia Mateusza 25:31-34; Pierwszy List do Tesaloniczan 4:16-17.

Powyższa wersja Zasad Wiary została zatwierdzona podczas IX Zjazdu Delegatów Międzynarodowego Synodu Prawdziwego Kościoła Jezusa w maju 2005 r.

Boże Narodzenie[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz też: Boże Narodzenie.

Kościół nie obchodzi Świąt Bożego Narodzenia. Uznają pogląd, na który szczególny nacisk zwraca duża część wyznań ewangelikalnych - że data 25 grudnia początkowo była związana z pogańskim kultem narodzin Boga-Słońca, zaś do kalendarza świąt chrześcijańskich wprowadzona została dopiero w IV wieku przez cesarza Konstantyna Wielkiego.

Tło historyczne i geneza[edytuj | edytuj kod]

Pomyślne próby ewangelizacji Chin przez perskich nestorian (635 - 845), Kościół rzymskokatolicki i jezuitów (1265; 1601 - 1724) trwały krótko – wszyscy popadli w niełaskę u chińskiego cesarza. Kolejne misje miały już charakter podziemny.

Pierwsi protestanccy misjonarze przybyli do Chin w 1807 r. (m.in. szkot Robert Morrison). Po zakończeniu wojen opiumowych w latach czterdziestych XIX wieku, rozpoczął się okres przyjeżdżania do Chin misjonarzy z całego świata. Hudson Taylor założył w 1865 r. Chińską Misję Kontynentalną.

W XIX wieku nastąpił znaczny wzrost liczby chrześcijan w Chinach. W 1900 r. było tam 111.000 protestanckich chrześcijan, 1.600 chińskich pracowników biblijnych i 2.000 misjonarzy.

Ruch zielonoświątkowy w Chinach i początki Prawdziwego Kościoła Jezusa[edytuj | edytuj kod]

Zwolennicy ruchu zielonoświątkowego ze Stanach Zjednoczonych na początku XX wieku założyli Misję Wiary Apostolskiej i zbór w Szanghaju. W tym czasie wielu Chińczyków będących chrześcijanami otrzymało Ducha Świętego.

Niedługo po powstaniu bokserów i prześladowaniach jakie po nim nastąpiły (1900 r.), wielu chińskich protestantów poparło Potrójnie-Samo Ruch Patriotyczny, który promował strategię samorządu, samopoparcia i samorosprzestrzeniania się w razie ograniczania wpływów z zagranicy.

Trzech pierwszych założycieli Prawdziwego Kościoła Jezusa także popierali tę ideę i poprzez natchnienie Ducha Świętego i objawienia, zdecydowali się na zerwanie stosunków z Kościołami zielonoświątkowymi. Byli nimi Paul Wei, Zhang Lingsheng, a później także Barnabas Zhang.

Od początku swego istnienia, Prawdziwy Kościół Jezusa niezachwianie wierzy, że jest przywróconym z Bożej woli Kościołem, który ma naprawić wszelkie błędy i mylne interpretacje nauk, które wkradły się do chrześcijaństwa na przestrzeni wieków. Jego celem jest ostatecznie dojrzeć do doskonałości jeszcze przed powrotem Jezusa Chrystusa.

  • 1956 r. – Synod Generalny Tajwanu został ustanowiony Taizhong.
  • 1967 r. – Siedziba Międzynarodowego Synodu (międzynarodowej siedziby administracyjnych władz Kościoła) została ustanowiona w Los Angeles, USA.
  • 1949 r. – Przejęcie władzy przez komunistów – początek prześladowań chrześcijan.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Z oświadczenia Kościoła z 2004 r. wynika, że posiada on (poza Chinami) 440 zborów, 106 domów modlitwy, 86.970 członków w 39 krajach świata, na 6 kontynentach. Oprócz tego, w Chinach żyje przeszło 2.4 miliona członków Kościoła.

Birma, Brunei, Chiny, Filipiny, Hongkong, Indie, Indonezja, Japonia, Korea Południowa, Malezja, Singapur, Tajlandia, Tajwan, Wietnam.

Kanada, Stany Zjednoczone.

Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Dominikana.

Australia, Fidżi, Nowa Zelandia, Samoa, Tonga.

Austria, Belgia, Francja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Niemcy, Rosja, Wielka Brytania.

Benin, Demokratyczna Republika Konga, Ghana, Kenia, Liberia, Nigeria, Republika Południowej Afryki, Sierra Leone, Tanzania, Uganda, Togo.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Pracownikami biblijnymi w Prawdziwym Kościele Jezusa są diakoni, starsi oraz kaznodzieje.

Obecnie, reprezentanci z każdego zboru na świecie zjeżdżają się raz na kilka lat, aby wybrać Przewodniczącego Międzynarodowego Synodu, który kieruje światowym rozwojem Kościoła.

W większości krajów istnieją Synody Generalne złożone z sektora teologicznego i finansowego.

W niektórych krajach, gdzie liczba członków nie jest dostatecznie duża są budowane domy modlitwy. Gdy liczba wiernych wzrasta dokonuje się obrzędu poświęcenia zboru.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo zaproponowana nazwa brzmiała „Jezusowy Kościół Prawdziwy” (chin. 耶穌真教會). W roku 1927, Synod Generalny Kościoła w Szanghaju zdecydował o zmianie na „Prawdziwy Kościół Jezusa” (chin. 真耶穌教會).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]