Reprezentacja Walii w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Walii w piłce nożnej
Przydomek The Dragons (Smoki)
Związek piłkarski Football Association of Wales
Federacja piłkarska UEFA
Rok założenia 1876
Prezes Walia Tegwyn Evans
Trener Walia Chris Coleman
Kapitan Walia Aaron Ramsey
Najwięcej meczów Walia Neville Southall (92)
Najwięcej bramek Walia Ian Rush (28)
Skrót FIFA WAL
Miejsce w rankingu FIFA Green Arrow Up.svg 41. (14 sierpnia 2014) (623 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Szkocja - Walia Walia 4-0
(Glasgow, Szkocja; 26.03.1876)
Najwyższe zwycięstwo
Walia Walia -  Irlandia 11-0
(Wrexham, Walia; 03.03.1888)
Najwyższa porażka
 Szkocja - Walia Walia 9-0
(Glasgow, Szkocja; 23.03.1878)
Walijczycy przed meczem z Bułgarią (2011)

Reprezentacja Walii w piłce nożnej od 1910 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 - UEFA.

Tylko raz grała w finałach mistrzostw świata. Na Mundialu 1958 w rozgrywkach grupowych drużyna prowadzona przez Jimmy'ego Murphy'ego zanotowała trzy remisy (1:1 z Węgrami, 1:1 z Meksykiem oraz 0:0 ze Szwecją). Między nią a Węgrami, które miały taki sam bilans punktowy, odbył się dodatkowy mecz. Smoki wygrały wówczas 2:1 i awansowały do ćwierćfinału, w którym ulegli 0:1 przyszłym mistrzom świata Brazylijczykom.

Reprezentacja w 1976 roku miała największą szansę, aby zakwalifikować się do mistrzostw Europy. W drugiej rundzie pucharowej (faza ćwierćfinałowa) przegrała w dwumeczu z Jugosławią. W ostatnim czasie najbliżej awansu była w 2003 roku, ale w barażach do Euro 2004 podopieczni Marka Hughesa okazali się słabsi od Rosji.

Hughes podał się do dymisji w czasie eliminacji do Mundialu 2006. Na jego następcę wybrany został były reprezentant kraju, najbardziej utytułowany szkoleniowiec walijski John Toshack.

O wiele większą sławę niż drużyna narodowa zyskiwali pojedynczy piłkarze. Napastnik John Charles na przełomie lat 50. i 60. był gwiazdą Juventusu, sezon 1957-58 zakończył jako król strzelców Serie A. Ian Rush w latach 80. zaliczał się do najlepszych napastników Europy. W barwach Liverpoolu dwukrotnie wywalczył Puchar Mistrzów. Joey Jones i John Toshack z tym samym Liverpoolem odnosili podobne sukcesy niecałą dekadę wcześniej. Bramkarz Neville Southall przyczynił się do sukcesu Evertonu w Pucharze Zdobywców Pucharów 1985. Napastnik Mark Hughes zwyciężył z Manchesterem United w PZP 1991, a siedem lat później zdobył to samo trofeum w barwach Chelsea F.C.. Wreszcie skrzydłowy Ryan Giggs – triumfator Pucharu Mistrzów 1999 z Manchesterem United. Europejskie puchary zdobywali także bramkarz Gary Sprake i stoper Mike England. Pomocnik Terry Yorath jako gracz Leeds United dotarł do finału PZP 1973 i finału Pucharu Mistrzów 1975.

Bieżące eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do ME 2012 - tabela grupa G

Zespół Pkt M W R P Br+ Br- +/-
 Anglia 18 8 5 3 0 17 5 +12
 Czarnogóra 12 8 3 3 2 7 7 0
 Szwajcaria 11 8 3 2 3 12 10 +2
 Walia 9 8 3 0 5 6 10 -4
 Bułgaria 5 8 1 2 5 3 13 -10

Stan po zakończeniu eliminacji


Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + - +/-
1.  Belgia 10 8 2 0 18 4 +14 26
2.  Chorwacja 10 5 2 3 12 9 +3 17
3.  Serbia 10 4 2 4 18 11 +7 14
4.  Szkocja 10 3 2 5 8 12 −4 11
5.  Walia 10 3 1 6 9 20 −11 10
6.  Macedonia 10 2 1 7 7 16 −9 7


Kwalifikacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj | edytuj kod]

Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Bośnia i Hercegowina 0 0 0 0 0 0 0 0
 Belgia 0 0 0 0 0 0 0 0
 Izrael 0 0 0 0 0 0 0 0
 Walia 0 0 0 0 0 0 0 0
 Cypr 0 0 0 0 0 0 0 0
 Andora 0 0 0 0 0 0 0 0

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

  • 19301938 - Nie brała udziału
  • 1950 - Nie zakwalifikowała się
  • 1954 - Nie zakwalifikowała się
  • 1958 - Ćwierćfinał
  • 19622010 - Nie zakwalifikowała się
  • 2014 -Nie zakwalifikowała się

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj | edytuj kod]

  • 1960 - Nie brała udziału
  • 19641972 - Nie zakwalifikowała się
  • 1976 - Ćwierćfinał
  • 19802008 - Nie zakwalifikowała się
  • 2012 - Nie zakwalifikowała się

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze[edytuj | edytuj kod]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[1] Bramki[1]
1 Neville Southall 1982-1998 92 0
2 Gary Speed 1990-2004 85 7
3 Dean Saunders 1986-2001 75 22
4 Peter Nicholas 1979-1992 73 2
Ian Rush 1980-1996 73 28
6 Joey Jones 1976-1986 72 1
Mark Hughes 1984-1999 72 16
8 Craig Bellamy 1998- 69 19
9 Ivor Allchurch 1951-1966 68 23
10 Brian Flynn 1975-1984 66 7

Aktualizacja: 11 czerwca 2012

Najwięcej goli w kadrze[edytuj | edytuj kod]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[1] Mecze[1]
1 Ian Rush 1980-1996 28 73
2 Ivor Allchurch 1951-1966 23 68
Trevor Ford 1947-1957 23 38
4 Dean Saunders 1986-2001 22 75
5 Craig Bellamy 1998- 19 69
6 Cliff Jones 1954-1970 16 59
Mark Hughes 1984-1999 16 72
Robert Earnshaw 2002- 16 57
9 John Charles 1950-1965 15 38
10 John Hartson 1997-2005 14 51

Aktualizacja: 11 czerwca 2012

Trenerzy reprezentacji Walii od lat 90.[edytuj | edytuj kod]

Mecze z Polską[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze Walii grali z Polską osiem razy – wygrali raz, dwa razy w meczu padł remis, a pięciokrotnie schodzili z boiska pokonani, bramki 5:10.

  • 28.03.1973, Cardiff: WALIA-POLSKA 2:0 (L.James, Hockey) - el.MŚ
  • 26.09.1973, Chorzów: POLSKA-WALIA 3:0 (Gadocha, Lato, Domarski) – el.MŚ
  • 29.05.1991, Radom: POLSKA-WALIA 0:0
  • 11.10.2000, Warszawa: POLSKA-WALIA 0:0 – el.MŚ
  • 02.06.2001, Cardiff: WALIA-POLSKA 1:2 (N.Blake – Olisadebe, Kryszałowicz) – el.MŚ
  • 13.10.2004, Cardiff: WALIA-POLSKA 2:3 (Earnshaw, Hartson – Frankowski, Żurawski, Krzynówek) - el.MŚ
  • 07.09.2005, Warszawa: POLSKA-WALIA 1:0 (Żurawski) – el.MŚ
  • 11.02.2009, Faro (Portugalia): POLSKA-WALIA 1:0 (Roger)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]