Atolowczyk grubodzioby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wyspiarek grubodzioby)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Atolowczyk grubodzioby
Alopecoenas salamonis[1]
(Ramsay, 1882)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd paleognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Rodzaj Alopecoenas
Gatunek atolowczyk grubodzioby
Synonimy
  • Gallicolumba salamonis (Ramsay, 1882)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Wyspiarek grubodzioby (Alopecoenas salamonis) – wymarły gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Występował endemicznie na Wyspach Salomona.

Gatunek znany tylko z dwóch okazów: z 1882 r. (z wyspy Makira (ówcześnie San Cristobal) i 1927 r. (z niewielkiej wyspy Ramos u wybrzeży wyspy Malaita). Holotyp z 1882 r., który posłużył do opisania gatunku znajduje się obecnie w Muzeum Australijskim w Sydney.

Choć nie ma na to żadnych dowodów, jest wysoce prawdopodobne, że występował także na pobliskich wyspach archipelagu.

Dorastał do około 26 cm. Głowa, gardło i pierś koloru beżowego. Kasztanowy grzbiet z błyszczącymi, bladofioletowymi skrzydłami i brązowym brzuchem.

Wyspiarek grubodzioby preferował suche lasy wyspowe Wysp Salomona. Prowadził naziemny tryb życia, przez co był łatwym łupem dla wprowadzonych (lub przywleczonych) na wyspę przez człowieka obcych gatunków - szczurów, świń domowych, kotów i psów. Oprócz drapieżnictwa gatunków inwazyjnych do wymarcia tego ptaka przyczyniły się także wycinka lasu nizinnego wyspy, będącego środowiskiem naturalnym tego ptaka i polowania.

Pomimo tego, że ostatni raz odnotowany został w 1927 r. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) przez długi czas wahała się z zaklasyfikowaniem tego gatunku jako wymarły. Wiele wypraw podjętych w celu odnalezienia wyspiarka grubodziobego (głównie pod koniec XX w.) zakończyły się niepowodzeniem. Po ostatniej, również nieudanej wyprawie z 2004 r., IUCN oficjalnie uznała go w 2005 r. za takson wymarły.

Prawdopodobnie ptak ten wymarł w połowie XX w. w następstwie wzmożonych działań wojennych II wojny światowej, kiedy to wyniszczono w tym regionie kilka populacji endemicznych ptaków.

Przypisy

  1. Gallicolumba salamonis. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-02-13]
  2. Gallicolumba salamonis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2014-02-13]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Callicolumba salamonis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 9 grudnia 2007]
  2. Dutson, Guy (2003): Is the Thick-billed Ground-Dove Gallicolumba salamonis extant? Ibis 145: 175. pełny tekst w formacie pdf (en)
  3. Ramsay, Edward Pierson (1882): Description of two new birds from the Solomon Islands. Proceedings of the Linnean Society of New South Wales 7: 299-301.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]