Ścibor z Radzymina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ścibor z Radzymina
Herb Ścibor z Radzymina
Data urodzenia 1320
Data śmierci luty 1390
biskup płocki
Okres sprawowania 13811390
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 6 grudnia 1381
Sakra biskupia 18 grudnia 1381

Ścibor z Radzymina herbu Ostoja (ur. ok. 1320, zm. luty 1390) – biskup płocki, kanonik i archidiakon płocki, kanonik poznański.

Obrany przez kapitułę katedralną wskutek nacisków ze strony książąt mazowieckich – braci Janusza I i Siemowita IV6 grudnia 1381. Jego konsekracja, po uzyskaniu prowizji, miała miejsce w Żninie 18 grudnia tegoż roku. Bliski współpracownik księcia płockiego Siemowita IV, którego wspierał w jego działaniach w kierunku uzyskania polskiej korony. Na obszarze diecezji rozwinął sieć parafii. W 1385 erygował parafię w Gąsiorowie, wydzieloną z parafii w Winnicy. W dokumencie z 1389 określił granice parafii w Dzierżeninie oraz uposażenie kościoła parafialnego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce. w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa, Instytut Wydawniczy PAX, 2000, ​ISBN 83-211-1311-7​, s. 437.
  • Pułtusk i okolice, red. M. Omilanowska, J. Sito (Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. X, z. 20), Warszawa 1999, ​ISBN 83-85938-38-9​, s. 2-3.
  • Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841