Bonawentura Madaliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bonawentura Madaliński
Miejsce urodzenia 1620
Data śmierci 11 listopada 1691
biskup płocki
Okres sprawowania 1674-1681
biskup kujawski
Okres sprawowania 1681-1691
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 1671
Sakra biskupia 1671

Bonawentura Madaliński (ur. 1620, zm. 11 listopada 1691) – duchowny katolicki, prezydent Trybunału Głównego Koronnego w 1673 roku[1], archidiakon śremski w latach 1658-1666[2].

Pełnił kolejno funkcje: kanonika poznańskiego, archidiakona śremskiego, kanonika gnieźnieńskiego i administratora opactwa w Trzemesznie, kanonika włocławskiego i warszawskiego. Ponadto sekretarz Karola Ferdynanda Wazy i króla Jana Kazimierza.

Deputat kapituły katedralnej poznańskiej na Trybunał Główny Koronny w latach 1658 i 1659[3].

W latach 1671-1672 koadiutor płocki i tytularny biskup Methone. Ordynariusz płocki w latach 1674-1681, następnie ordynariusz kujawski.

W 1687 roku ufundował drugi kościół parafialny w Rozłazinie.

Bibliografia

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000.

Przypisy

  1. Jan Korytkowski, Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych. t. 1, Gniezno 1883, s. 407.
  2. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 30.
  3. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 136.