Świadkowie Jehowy na Litwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy na Litwie
Państwo  Litwa
Liczebność
(2017)
3056
% ludności kraju
(2017)
0,11%
Liczba zborów
(2017)
46
Rozpoczęcie działalności 1912
Mapa lokalizacyjna Litwy
Kowno
Kowno
Geographylogo.svg
Biuro Krajowe na Litwie

Świadkowie Jehowy na Litwie – wspólnota religijna Świadków Jehowy na Litwie, licząca w 2017 roku 3056 głosicieli, należących do 46 zborów[1][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2017 roku zebrało się 4747 osób[2]. Działalność miejscowych Świadków nadzoruje Biuro Oddziału znajdujące się w Vantaa, w Finlandii[3]. Biuro Krajowe znajduje się w Kownie[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

W 1912 roku po raz pierwszy rozpowszechniano publikacje religijne w okolicach miasta Memel (obecnie Kłajpeda), co zaowocowało powstaniem pierwszych grup wyznawców. W 1920 współwyznawcy z Wielkiej Brytanii, Danii, Finlandii i Niemiec zaczęli na Litwie rozpowszechniać publikacje religijne i wygłaszać wykłady, których wysłuchało kilka tysięcy osób.

W 1925 roku nadzór nad działalnością Świadków Jehowy na Litwie i w innych krajach nadbałtyckich oraz skandynawskich objęło Biuro Północnoeuropejskie w Danii[5].

W 1926 roku Fred Gabler z Anglii udał się na Litwę, a wkrótce dołączył do niego Percy Dunham, aby prowadzić działalność kaznodziejską. Dwa lata później powstał duży zbór polskojęzyczny w Wilnie (wówczas w Polsce). W 1931 roku oprócz kilkudziesięciu głosicieli, mieszkających w Wilnie działało 11 głosicieli. 20 kwietnia 1934 roku prawnie zarejestrowano stowarzyszenie Tarptautinė Biblijos Tyrinėtojų Sajunga (Międzynarodowe Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego), które reprezentowało Świadków Jehowy. Sługą Biura Oddziału w Kownie w roku 1934 został Andrew Jack. 1 stycznia 1938 roku rejestracja stowarzyszenia została anulowana, a prześladowania Świadków Jehowy na Litwie nasiliły się jeszcze przed wybuchem II wojny światowej[6]. W 1939 roku na terenie Litwy działalność kaznodziejską prowadziło 62 Świadków Jehowy.

Prześladowania[edytuj | edytuj kod]

8 kwietnia 1951 roku rozpoczęła się Operacja Północ, kilkudziesięciu Świadków Jehowy zesłano na Syberię, a ich mienie zostało skonfiskowane. Niewielka grupka Świadków, która uniknęła deportacji, rozpoczęła działalność podziemną. W 1959 roku co najmniej dwóch Świadków Jehowy powróciło z zesłania, jednak większość litewskich współwyznawców pozostawała w łagrach[7][8]. W latach 1960–1961 i 1964–1990 literaturę biblijną na język litewski głównie z rosyjskiego tłumaczyła Ona Mockutė. W latach 1962–1964 za tę działalność była więziona w Tallinie w Estonii[7].

W latach 1970–1989 litewscy Świadkowie Jehowy przemycali na Litwę mikrofilmy ze „Strażnicą” z Rosji. Na miejscu tajnie drukowali również inne publikacje Świadków Jehowy. Przez 30 lat do roku 1990 literatura biblijna była tłumaczona w konspiracyjnych warunkach głównie z języka rosyjskiego. 1 września 1992 otworzono małe biuro tłumaczeń w Kłajpedzie. Następnie dział ten przeniesiono do Biura Oddziału pod Kownem[7].

Latem roku 1989 i 1990 kilkudziesięciu delegatów z Litwy, pojechało do Polski na kongresy „Prawdziwa pobożność” oraz „Czysta mowa”. W 1991 roku litewscy delegaci pojechali autobusami na kongres Świadków JehowyLud miłujący wolność” do Tallinna w Estonii.

W 1993 roku na Litwę przybyli pierwsi misjonarze – absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead.

Legalizacja działalności[edytuj | edytuj kod]

21 lipca 1993 roku zarejestrowano Lietuvos Jehovos liudytojų religinė bendrija (Religijne Towarzystwo Świadków Jehowy na Litwie). Po zmianach prawnych z 1995 roku, dotyczących związków wyznaniowych zostało ono zarejestrowane ponownie 3 stycznia 1997 roku. 11 września 1997 roku zarejestrowano również dwa inne stowarzyszenia reprezentujące Świadków Jehowy na Litwie[6]. W roku 1995 na Litwę skierowano 18 polskich absolwentów Kursu Usługiwania.

W 2006 roku 250 litewskich delegatów uczestniczyło w kongresie międzynarodowym „Wyzwolenie jest blisko!” w Chorzowie. We wrześniu 2008 roku powstała w Wilnie grupa polskojęzyczna, prowadząca zebrania w tym języku. Rok później kilkuset litewskich delegatów uczestniczyło w kongresie międzynarodowym „Czuwajcie!” w Poznaniu.

W 2010 roku zanotowano liczbę 3110 głosicieli, a na uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce) zebrały się 5644 osoby. Latem 2011 roku polscy współwyznawcy pomagali w przeprowadzaniu specjalnej kampanii kaznodziejskiej. W tym samym roku przybyli kolejni misjonarze ze 130. klasy Szkoły Gilead[9], a w następnym roku ze 131. klasy[10]. 15 lipca 2011 roku podczas zgromadzeń pod hasłem „Niech przyjdzie Królestwo Boże!” Stephen Lett, członek Ciała Kierowniczego ogłosił wydanie w języku litewskim Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata[11].

W 2014 roku kongresy regionalne „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!” odbyły się w językach: litewskim, litewskim migowym, angielskim i rosyjskim.

Kongresy regionalne odbywają się w języku litewskim i rosyjskim (zgromadzenia obwodowe również w języku angielskim i litewskim migowym), a zebrania zborowe w tych językach oraz w języku polskim.

Zbór polskojęzyczny[edytuj | edytuj kod]

Działalność wśród polskojęzycznej ludności Wileńszczyzny rozpoczęto w latach 20. XX wieku. W roku 1928 w Wilnie (na terenie ówczesnej Polski) powstał zbór polskojęzyczny. Wileńscy wyznawcy będący kolejarzami rozpowszechniali publikacje biblijne na trasach kolejowych[12]. W roku 1995 do Wilna skierowano 18 pionierów specjalnych, polskich absolwentów ówczesnego Kursu Usługiwania[13]. We wrześniu 2008 roku powstała w Wilnie grupa polskojęzyczna[14], a w roku 2012 została przekształcona w zbór[15]. Latem 2011 roku polscy współwyznawcy pomagali w przeprowadzaniu specjalnej kampanii kaznodziejskiej wśród ludności polskojęzycznej. W roku 2014 przybyło z Polski dwóch pionierów specjalnych, absolwentów Kursu Biblijnego dla Braci[16], a jesienią 2015 roku – absolwenci Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa zorganizowanego w Polsce.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbory i grupy litewskojęzyczne działają również w Irlandii, Polsce (Suwałki), Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Litwa – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2017-12-31].
  2. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2017. jw.org.
  3. Watchtower: Biuro Oddziału w Finlandii. jw.org. [dostęp 2013-12-17].
  4. Watchtower: Biuro Krajowe na Litwie. jw.org. [dostęp 2013-12-17].
  5. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2002. Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 179, 180.
  6. a b Status prawny w Unii Europejskiej. Watchtower, 2016, s. 3. (ang.)
  7. a b c Watchtower. Trzydzieści lat tłumaczenia w podziemiu. „Przebudźcie się!”. XC, czerwiec 2009. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1169. 
  8. Tomasz Bugaj. Zesłani za wiarę. Świadkowie Jehowy na Syberii. „Indeks. Pismo Uniwersytetu Opolskiego”, s. 36–40, listopad–grudzień 2012. Uniwersytet Opolski. ISSN 1427-7506. [zarchiwizowane z adresu 2017-09-27]. 
  9. Watchtower. Zakończenie 130 klasy Szkoły Gilead. Dzień wielkich nadziei i oczekiwań. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 1 sierpnia 2011. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1234. 
  10. Watchtower. Zakończenie 131 klasy Szkoły Gilead. „Jehowa będzie na was patrzył z uśmiechem radości”. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 1 lutego 2012. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1234. 
  11. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2012. Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 24.
  12. Krzysztof Biliński, Hiobowie XX wieku, Wrocław: Wydawnictwo A Propos, 2012, s. 220–240, ISBN 978-83-63306-15-1, OCLC 839256207.
  13. Rocznik Świadków Jehowy 1996, s. 51
  14. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy15 stycznia 2012, s. 14 ‛Jakim cudem zdołam głosić?’
  15. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-01-03].
  16. Nasza Służba KrólestwaOgłoszenia, marzec 2015, s. 8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]